Poniemieckie ogrody działkowe tworzyły rodzaj litery L. Jedno ramię, to prawa strona ul. Szybkiej. Od budynku (tyłu) Posterunku Milicji do Drewnianego Mostu. Drugie, dłuższe ramię - graniczące z wysoką skarpą przy Oławie, zaczynało się od Mostu a kończyło przy Zatoce Oławy, tuż przy dawnej Wytwórni Schirdewana. Na  koronie skarpy istniała ścieżka - alejka ulubiona przez spacerowiczów wypoczywających pośród wysokich starych drzew. W sąsiedztwie ogrodów i rzeki. Obecnie, istnieje tylko ślad po tych ogrodach, przy oficynie (Stolarni) kamienicy nr 106 przy Traugutta. Na miejscu przedwojennej kamienicy nr 108.

    Piękny zabytek techniki. ''Ciesielska robota'' z latarniami gazowymi. Przed wojną, barierki siatkowe w ramach z rurek i kształtowników. W latach 50 zastąpiono je, siatką w drewnianych ramach. W latach 60-80 zastosowano .konstrukcję kratownicową z belek drewnianych. Pod koniec istnienia powrócono do barier siatkowych (lata 90) .Most stanowił równocześnie nośnik rur wodociągowych, podobnie jak i dzisiejsza kładka. Most wsparto na dwóch filarach z ostrogami na betonowych podstawach. Wielokrotnie chroniony przez saperów z powodu napierających zwałów kry. Mimo stosowania (dorywczo i wyrywkowo) piroli w celu impregnacji, elementy drewniane nośne i ''jeezdni''uległy destrukcji. Na początku lat 90 rozebrano most i położono  nowoczesną lecz nijaką, srtunobetonową kładkę. Stary most jako jeden z nielicznych, zabytkowy-drewniany, mógłby być wielką atrakcją  przyciągającą nawet zagranicznych turystów. Naturalnie, gdyby miast rozbiórki, zastosowano rekonstrukcję obiektu.