starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 27 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Stare Miasto › pl. Jana Pawła II › Bank "Alexanderhaus" |
1940 , Przedwojenny Plac Królewski w kolorze!
* Od lewej LH Standard z doczepą [B 24], zmodernizowany Falkenried Maximum. Zdjęcie z 1940 roku - wagony motorowe mają "wojenne" reflektory, a doczepy B 24 w 1940 sprzedano do Poznania.
Skomentuj zdjęcie
esski
 Zbiory własne i tylko 800pixeli :( 2013-01-10 08:19:30 (13 lat temu)
Rok publikacji 2004 - wówczas obowiązywały zupełnie inne normy 2013-01-10 08:40:16 (13 lat temu)
do Pako45: Podmieniłem na większy. 2013-06-19 06:40:41 (12 lat temu)
O, Maximum się znalazł 2014-08-09 13:18:31 (11 lat temu)
Podmiana 2017-09-27 14:40:27 (8 lat temu)
|
|
Na stronie od 2004 styczeń
22 lat 3 miesiące 10 dni |
Dodane: 10 lutego 2013, godz. 11:26:51
Aktualizacja: 27 września 2017, godz. 14:39:46
Źródło: zbiory viga - tramwaje
Rozmiar: 1800px x 1203px
69 pobrań 5017 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Quol
Obiekty widoczne na zdjęciu
Wagon silnikowy Linke-Hofmann Standard [T 25]
więcej zdjęć (134)
Zbudowano: 1925-1929
Wagony motorowe Linke-Hofmann Standard [T 25]
Numer taborowy SSB: 1001-1232
Pod koniec pierwszej połowy lat dwudziestych trwały intensywne prace nad budową nowego tramwaju. W 1925 roku zaowocowały one nowym modelem wagonu silnikowego „Standard”, którego nazwa wskazywała, że został on zaprojektowany jako bazowy model dla wrocławskiej komunikacji. Nowy wagon został niebawem wyprodukowany przez wrocławskie zakłady Linke-Hofmann A.G.
Podstawowe wymiary tramwaju to: 9 600 mm długości, 2 100 mm szerokości, 3 250 mm wysokości, rozstaw osi 2 500 mm oraz ciężar 11 050 kg. Tramwaj posiadał wyodrębniony rozsuwanymi drzwiami przedział pasażerski składający się z 21 miejsc siedzących (7 podwójnych i 7 pojedynczych tapicerowanych ławek) oraz 26 miejsc stojących. Jako napęd zastosowano silniki firmy Simens o mocy 46 kW każdy, zainstalowane na przednim i tylnym pomoście. Kabina pasażerska z siedmioma oknami i dach typu Haubendach.
Ten pierwszy, produkowany seryjnie wagon o całkowicie stalowej konstrukcji był początkowa znacznie głośniejszy od starszych, drewnianych konstrukcji, ale specjalnie zaprojektowane potrójnie resorowane podwozie zlikwidowało ten problem.
W latach 1925-1930 wyprodukowano serię 232 wozów tego typu. Wagony silnikowe nosiły numerację S.S.B. 1001-1182. W tym samym 1925 roku powstał nowy wagon doczepny do wozów typu „Standard”. Miał on analogiczne parametry, co wóz silnikowy, jednakże posiadał większą ilość miejsc stojących. W latach 1925-1929 wyprodukowano wozy o nr 1183-1232. Wagony te w okresie 1934-38 były sukcesywnie przebudowywane na wozy silnikowe.
Numer taborowy SSB: 1001-1232
Pod koniec pierwszej połowy lat dwudziestych trwały intensywne prace nad budową nowego tramwaju. W 1925 roku zaowocowały one nowym modelem wagonu silnikowego „Standard”, którego nazwa wskazywała, że został on zaprojektowany jako bazowy model dla wrocławskiej komunikacji. Nowy wagon został niebawem wyprodukowany przez wrocławskie zakłady Linke-Hofmann A.G.
Podstawowe wymiary tramwaju to: 9 600 mm długości, 2 100 mm szerokości, 3 250 mm wysokości, rozstaw osi 2 500 mm oraz ciężar 11 050 kg. Tramwaj posiadał wyodrębniony rozsuwanymi drzwiami przedział pasażerski składający się z 21 miejsc siedzących (7 podwójnych i 7 pojedynczych tapicerowanych ławek) oraz 26 miejsc stojących. Jako napęd zastosowano silniki firmy Simens o mocy 46 kW każdy, zainstalowane na przednim i tylnym pomoście. Kabina pasażerska z siedmioma oknami i dach typu Haubendach.
Ten pierwszy, produkowany seryjnie wagon o całkowicie stalowej konstrukcji był początkowa znacznie głośniejszy od starszych, drewnianych konstrukcji, ale specjalnie zaprojektowane potrójnie resorowane podwozie zlikwidowało ten problem.
W latach 1925-1930 wyprodukowano serię 232 wozów tego typu. Wagony silnikowe nosiły numerację S.S.B. 1001-1182. W tym samym 1925 roku powstał nowy wagon doczepny do wozów typu „Standard”. Miał on analogiczne parametry, co wóz silnikowy, jednakże posiadał większą ilość miejsc stojących. W latach 1925-1929 wyprodukowano wozy o nr 1183-1232. Wagony te w okresie 1934-38 były sukcesywnie przebudowywane na wozy silnikowe.
Bank "Alexanderhaus"
więcej zdjęć (31)
Zbudowano: 1827
Dawniej: Alexanderhaus
Wzniesiony ok. 1827 na placu utworzonym po zburzeniu Bramy Mikołajskiej, zapewne przez mistrza bud. Johanna Gottfrieda Tschockego. Klasycystyczny, z 7-osiową fasadą, 3-kondygnacyjny, z boniowanym parterem o charakterze kondygnacji cokołowej i wysuniętym portykiem kolumno¬wym, początkowo 2-skrzydłowy na planie litery „C, po rozbudowie po 1866 na potrzeby Banku Braci Alexander 3-skrzydłowy, zewn. dziedzińcem. Budynek został rozebrany w latach 60. XX w.
Łukasz Krzywka
Łukasz Krzywka
Zmodernizowany tramwaj Falkenried Maximum [M 30]
więcej zdjęć (41)
Zbudowano: 1928-1934
Zlikwidowano: 1949
Zmodernizowany tramwaj Falkenried Maximum [M 30]
Numery taborowe SSB: 2001-2049
W latach 1928-1934 w warsztatach firmy SSB (LHW?) zmodernizowano 50 wagonów Maximum Falkenried przejętych od BSEG (ex nr 301-350). Zmodernizowano nadwozie, zabudowano pomosty, zmieniono okna (w przedziale pasażerskim po osiem) i dach (nad całym wagonem - typu Schleppdach). Wagony motorowe miały teraz kształt podobny do wagonów LHW „Standard”. Po wojnie ocalałe egzemplarze były eksploatowane we Wrocławiu, a pod koniec 1949 roku zostały przekazane do Warszawy. W 1955 roku 16 wagonów zostało przekazanych do Szczecina.
Numery taborowe SSB: 2001-2049
W latach 1928-1934 w warsztatach firmy SSB (LHW?) zmodernizowano 50 wagonów Maximum Falkenried przejętych od BSEG (ex nr 301-350). Zmodernizowano nadwozie, zabudowano pomosty, zmieniono okna (w przedziale pasażerskim po osiem) i dach (nad całym wagonem - typu Schleppdach). Wagony motorowe miały teraz kształt podobny do wagonów LHW „Standard”. Po wojnie ocalałe egzemplarze były eksploatowane we Wrocławiu, a pod koniec 1949 roku zostały przekazane do Warszawy. W 1955 roku 16 wagonów zostało przekazanych do Szczecina.
Tramwaje we Wrocławiu
więcej zdjęć (84)
Zbudowano: 1877/1893
Dawniej: Straßenbahn in Breslau
Pierwszy tramwaj konny we Wrocławiu wyjechał na trasę w lipcu 1877 r., natomiast pierwszą linię elektryczną uruchomiono w czerwcu lub lipcu 1893 r.
Komunikacja miejska we Wrocławiu
więcej zdjęć (5)
Zabudowane wagony SSB [B 24]
więcej zdjęć (6)
Zbudowano: 1921
Zabudowane wagony doczepne SSB [B 24]
Numery taborowe SSB: 3002-3006 (ex 395-400)
Wagony z lat 1900-1911, przebudowane w 1921roku. Posiadały po pięć bocznych okien z poziomym podziałem w połowie. Okna boczne platformy i drzwi także miały poziomy podział w połowie , Nad kabiną pasażerską był półokrągły dach bez świetlików (tzw. Tonnendach). Nr boczne 3002-3006. W 1940 roku zostały przekazane do Poznania.
Numery taborowe SSB: 3002-3006 (ex 395-400)
Wagony z lat 1900-1911, przebudowane w 1921roku. Posiadały po pięć bocznych okien z poziomym podziałem w połowie. Okna boczne platformy i drzwi także miały poziomy podział w połowie , Nad kabiną pasażerską był półokrągły dach bez świetlików (tzw. Tonnendach). Nr boczne 3002-3006. W 1940 roku zostały przekazane do Poznania.
pl. Jana Pawła II
więcej zdjęć (1408)
Dawniej: Königsplatz, An der Königsbrücke, 1 Maja
Plac powstał w pierwszej połowie XIX w. po zdobyciu Wrocławia przez wojska napoleońskie, a następnie wyburzeniu Bramy Mikołajskiej w 1820 r. W dwa lata później nad fosą przerzucono nowy most zwany Królewskim (Königsbrücke). W tym czasie plac miał kształt prostokąta o powierzchni ok. 0,5 ha i zabudowany był od zachodu w podkowę z zamkniętymi narożnikami.
Wtedy plac określany był jako An der Königsbrücke (Przy Moście Królewskim). Lecz już wkrótce wzwiązku z szybkim rozwojem miasta zaszła potrzeba przebudowy placu. W 1866 r. został on powiększony do 1,5 ha, zlikwidowano most zasypując fosę oraz zmieniono nazwę na Königs Platz (Plac Królewski). Na początku XX w. w osi fosy wzniesiono na północy pomnik Bismarcka, a naprzeciwko fontannę wraz z grupą rzeźb Walka i Zwycięstwo. Jeszcze przed wojną planowano podwyższyć zabudowę zachodniej strony placu do 5 kondygnacji lecz do realizacji nigdy nie doszło.
W czasie walk o Festung Breslau zabudowa placu została w większości zniszczona. Ocalał jedynie gmach zajmowany obecnie przez Akademię Muzyczną oraz fontanna. W kolejnych latach w ramach odbudowy placu wzniesiono zupełnie niepasujący budynek Cuprum, a także w miejscu dawnego banku braci Alexander wzniesiono nowy budynek szpitala im. Babińskiego. Dużo zmieniło się na początku lat 80. Właśnie wtedy przebudowano plac i utworzono pzejście podziemne (otwarte 24 marca 1984).
Początkowo nieoficjalnie plac nosił nazwę pl. Królewskiego, lecz już w 1946 r. zmieniono nazwę na Plac 1. Maja. Obowiązywała ona do 31 XII 2005 r. Od 1 stycznia 2006 r. patronem placu jest papież Jan Paweł II.
Wtedy plac określany był jako An der Königsbrücke (Przy Moście Królewskim). Lecz już wkrótce wzwiązku z szybkim rozwojem miasta zaszła potrzeba przebudowy placu. W 1866 r. został on powiększony do 1,5 ha, zlikwidowano most zasypując fosę oraz zmieniono nazwę na Königs Platz (Plac Królewski). Na początku XX w. w osi fosy wzniesiono na północy pomnik Bismarcka, a naprzeciwko fontannę wraz z grupą rzeźb Walka i Zwycięstwo. Jeszcze przed wojną planowano podwyższyć zabudowę zachodniej strony placu do 5 kondygnacji lecz do realizacji nigdy nie doszło.
W czasie walk o Festung Breslau zabudowa placu została w większości zniszczona. Ocalał jedynie gmach zajmowany obecnie przez Akademię Muzyczną oraz fontanna. W kolejnych latach w ramach odbudowy placu wzniesiono zupełnie niepasujący budynek Cuprum, a także w miejscu dawnego banku braci Alexander wzniesiono nowy budynek szpitala im. Babińskiego. Dużo zmieniło się na początku lat 80. Właśnie wtedy przebudowano plac i utworzono pzejście podziemne (otwarte 24 marca 1984).
Początkowo nieoficjalnie plac nosił nazwę pl. Królewskiego, lecz już w 1946 r. zmieniono nazwę na Plac 1. Maja. Obowiązywała ona do 31 XII 2005 r. Od 1 stycznia 2006 r. patronem placu jest papież Jan Paweł II.