starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 17 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Stare Miasto › Rynek › Południowa strona Rynku - "Złotego Pucharu" |
Lata 1935-1940 , Tramwaj typu Maximum. Na Południowej pierzei wrocławskiego rynku.
Skomentuj zdjęcie
esski
+1 głosów:1  Ile tego u nas było? rejsowo czy tylko na testach? 2013-01-29 04:41:34 (13 lat temu)
mirekjot
+1 głosów:1 Miałbym taka uwagę - jeżeli to jest skład linii 25, to dlaczego zdjęcie jest z lat 1920-40? Według tego, co znalazłem na tej stronie - w 1927 największy numer to był 24. Chyba że ten numer wcześniej występował, a w 1927 już nie i pojawił się znowu później. Czy tak było? I pytanie dodatkowe - co to za typ ten Linke-Hofmann Maximum? 2013-05-09 00:22:35 (13 lat temu)
A tu Falkenried Maximum w pełnej "krasie", czyli po modernizacji u Linke-Hofmanna. To akurat foto pochodzi z polowy lat 30. Jakis rok 1936, lub nieco późniejszy. 2013-12-06 21:43:27 (12 lat temu)
Proponowałbym zlikwidować kategorię Linke-Hofmann Maximum, a fotografie przenieść do kategorii Falkenrid Maximum. 2013-12-06 22:56:07 (12 lat temu)
Datowanie tez do korekty. Linke-Hofmann zmodernizował wozy Falkenried Maximum w końcu lat 20., ale to okres późniejszy - druga polowa lat 30. - wóz ma już kierunkowskazy. 2013-12-07 09:16:19 (12 lat temu)
I znalazły się pieniądze na remont maksia... przynajmniej jeden z wielu ma szansę na odbudowę. No tak, teraz doczytałem... to nie taki wagon którego widać na powyższej fotografii, to wagon z roku 1901 czyli otwarte platformy , inny model. Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: dfhg 2014-11-20 14:29:49 (11 lat temu)
do esski : A szkoda, już miałem nadzieję... choć trzeba się cieszyć że i ten z 1901 zostanie wyremontowany. 2014-11-20 14:48:46 (11 lat temu)
do esski : To ten sam model wozu Falkenried-Maksimum. Najwyraźniej chodzi o przywrócenie wyglądu z początkowego okresu eksploatacji. W 1901 wyglądał on po prostu inaczej, a po przebudowie w drugiej połowie lat 20. przez Linke-Hofmanna Falkenriedy-Maksimum wyglądały właśnie tak, jak na tym zdjęciu. Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: czeski blad 2014-11-20 18:46:40 (11 lat temu)
Tu mamy stan wyjściowy, czyli fabryczny Falkenrieda-Maximum i rozumiem, ze ta rekonstrukcja ma do tej postaci się zbliżyć. 2014-11-20 18:53:24 (11 lat temu)
A tu mamy (po lewej) Falkenrieda-Maximum w wersji przejściowej, czyli po przebudowie okien bocznych, ale przed modernizacją i zabudową pomostów przez Linke-Hofmanna Zadanie przywrócenia wagonu do wersji fabrycznej uważam jednak za niewykonalne z paru względów. Lepiej chyba byłoby poprzestać na powrocie do wersji z końca lat 20. 2014-11-20 19:04:15 (11 lat temu)
|
|
Na stronie od 2004 styczeń
22 lat 4 miesiące 5 dni |
17 pobrań 3256 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Quol
Obiekty widoczne na zdjęciu
Południowa strona Rynku - "Złotego Pucharu"
więcej zdjęć (343)
Dawniej: Goldene Becher Seite
Strona południowa
Nosiła nazwę Strony Złotego Pucharu (niem. Goldene-Becher-Seite), a wcześniej Przy Starej Szubienicy (Beim Alten Galgen), jej zabudowa stanowi w znacznym stopniu swobodną rekonstrukcję z okresu powojennego (z lat 1952-1960). Duża część budynków to dawne secesyjne lub modernistyczne domy towarowe, ukryte za pseudohistoryczną elewacją.
Rynek 12 po wojnie elewacja odbudowana w uproszczonej formie, została zrekonstruowana w 2006 r.
Rynek 13 budynek stanowi ciekawy przykład secesji z 1903 r.
Rynek 14 mieści centrum informacji turystycznej
Rynek 15
Rynek 16 powstała w 1822 r. w wyniku przebudowy renesansowej kamienicy
Rynek 17
Rynek 18 Apteka pod Ratuszem barokowa
Rynek 19 Kamienica Pod Starą Szubienicą
Rynek 20
Rynek 21
Rynek 22 Kamienica Pod Złotym Dzbanem fasadę odtworzono według stanu z 1822 r.
Rynek 23 Kamienica Pod Zieloną Dynią odbudowana w stylu renesansowym
Rynek 24
Rynek 25 secesyjny dawny dom handlowy firmy Stein & Koslowsky z 1906 r.
Rynek 26 Kamienica Pod Złotym Pucharem
Rynek 27-28 secesyjna kamienica na miejscu dwóch wcześniejszych.
Źródło:
Nosiła nazwę Strony Złotego Pucharu (niem. Goldene-Becher-Seite), a wcześniej Przy Starej Szubienicy (Beim Alten Galgen), jej zabudowa stanowi w znacznym stopniu swobodną rekonstrukcję z okresu powojennego (z lat 1952-1960). Duża część budynków to dawne secesyjne lub modernistyczne domy towarowe, ukryte za pseudohistoryczną elewacją.
Rynek 12 po wojnie elewacja odbudowana w uproszczonej formie, została zrekonstruowana w 2006 r.
Rynek 13 budynek stanowi ciekawy przykład secesji z 1903 r.
Rynek 14 mieści centrum informacji turystycznej
Rynek 15
Rynek 16 powstała w 1822 r. w wyniku przebudowy renesansowej kamienicy
Rynek 17
Rynek 18 Apteka pod Ratuszem barokowa
Rynek 19 Kamienica Pod Starą Szubienicą
Rynek 20
Rynek 21
Rynek 22 Kamienica Pod Złotym Dzbanem fasadę odtworzono według stanu z 1822 r.
Rynek 23 Kamienica Pod Zieloną Dynią odbudowana w stylu renesansowym
Rynek 24
Rynek 25 secesyjny dawny dom handlowy firmy Stein & Koslowsky z 1906 r.
Rynek 26 Kamienica Pod Złotym Pucharem
Rynek 27-28 secesyjna kamienica na miejscu dwóch wcześniejszych.
Źródło:
Zmodernizowany tramwaj Falkenried Maximum [M 30]
więcej zdjęć (41)
Zbudowano: 1928-1934
Zlikwidowano: 1949
Zmodernizowany tramwaj Falkenried Maximum [M 30]
Numery taborowe SSB: 2001-2049
W latach 1928-1934 w warsztatach firmy SSB (LHW?) zmodernizowano 50 wagonów Maximum Falkenried przejętych od BSEG (ex nr 301-350). Zmodernizowano nadwozie, zabudowano pomosty, zmieniono okna (w przedziale pasażerskim po osiem) i dach (nad całym wagonem - typu Schleppdach). Wagony motorowe miały teraz kształt podobny do wagonów LHW „Standard”. Po wojnie ocalałe egzemplarze były eksploatowane we Wrocławiu, a pod koniec 1949 roku zostały przekazane do Warszawy. W 1955 roku 16 wagonów zostało przekazanych do Szczecina.
Numery taborowe SSB: 2001-2049
W latach 1928-1934 w warsztatach firmy SSB (LHW?) zmodernizowano 50 wagonów Maximum Falkenried przejętych od BSEG (ex nr 301-350). Zmodernizowano nadwozie, zabudowano pomosty, zmieniono okna (w przedziale pasażerskim po osiem) i dach (nad całym wagonem - typu Schleppdach). Wagony motorowe miały teraz kształt podobny do wagonów LHW „Standard”. Po wojnie ocalałe egzemplarze były eksploatowane we Wrocławiu, a pod koniec 1949 roku zostały przekazane do Warszawy. W 1955 roku 16 wagonów zostało przekazanych do Szczecina.
Tramwaje we Wrocławiu
więcej zdjęć (84)
Zbudowano: 1877/1893
Dawniej: Straßenbahn in Breslau
Pierwszy tramwaj konny we Wrocławiu wyjechał na trasę w lipcu 1877 r., natomiast pierwszą linię elektryczną uruchomiono w czerwcu lub lipcu 1893 r.
Komunikacja miejska we Wrocławiu
więcej zdjęć (5)
Rynek
więcej zdjęć (6119)
Dawniej: Ring
Rynek we Wrocławiu (niem. Großer Ring in Breslau) – średniowieczny plac targowy we Wrocławiu, obecnie centralna część strefy pieszej. Stanowi prostokąt o wymiarach 205 na 175 m[1]. Jest to jeden z największych rynków staromiejskich Europy. Zabudowę otaczającą Rynek stanowią budynki pochodzące z różnych epok historycznych. Centralną część Rynku zajmuje blok śródrynkowy, składający się z Ratusza, Nowego Ratusza oraz licznych kamienic. Rynek tworzy układ urbanistyczny wraz z przekątniowo przyległymi placem Solnym oraz placem wokół kościoła św. Elżbiety. Do Rynku prowadzi 11 ulic – po dwie w każdym narożniku (Świdnicka, Oławska, E. Gepperta (Zamkowa), Ruska, św. Mikołaja, Odrzańska, Kuźnicza, Wita Stwosza), ponadto przebity w XIV lub XV w. Kurzy Targ po stronie wschodniej oraz wąskie ul. Więzienna i Przejście św. Doroty.
Rynek powstał w związku z lokacją Wrocławia, wedle nowszych badań już za czasów Henryka Brodatego, między 1214 a 1232. Starsze publikacje twierdziły, że powstał dopiero w czasie powtórnej lokacji w 1241-1242. Z biegiem czasu wokół Rynku powstały kamienice patrycjatu, a około połowy XIV wieku utworzyły ciągłe pierzeje i nastąpiło utrwalenie podziałów własnościowych.
W XIX w. przez Rynek poprowadzono linie tramwaju, najpierw konnego, a później także elektrycznego. Tramwaje kursowały przez Rynek do połowy lat 70. zeszłego stulecia, gdy przeniesiono je na Trasę W-Z. W latach 1996-2000 wyremontowano nawierzchnię Rynku, ostatecznie zamykając ruch samochodowy po jego wschodniej stronie, jak również odnowiono większość elewacji.
Przy Rynku znajduje się obecnie 60 numerowanych posesji, przy czym niektóre budynki posiadają kilka numerów. Podziały działek przebiegają najczęściej inaczej niż dawne podziały lokacyjne, na skutek wtórnych podziałów i scaleń. Każda działka posiada również swoją historyczną nazwę, zwykle związaną z atrybutem umieszczonym niegdyś na elewacji kamienicy lub losami miejsca, np. Pod Gryfami, Pod Błękitnym Słońcem, Stary Ratusz.
Źródło:
Rynek powstał w związku z lokacją Wrocławia, wedle nowszych badań już za czasów Henryka Brodatego, między 1214 a 1232. Starsze publikacje twierdziły, że powstał dopiero w czasie powtórnej lokacji w 1241-1242. Z biegiem czasu wokół Rynku powstały kamienice patrycjatu, a około połowy XIV wieku utworzyły ciągłe pierzeje i nastąpiło utrwalenie podziałów własnościowych.
W XIX w. przez Rynek poprowadzono linie tramwaju, najpierw konnego, a później także elektrycznego. Tramwaje kursowały przez Rynek do połowy lat 70. zeszłego stulecia, gdy przeniesiono je na Trasę W-Z. W latach 1996-2000 wyremontowano nawierzchnię Rynku, ostatecznie zamykając ruch samochodowy po jego wschodniej stronie, jak również odnowiono większość elewacji.
Przy Rynku znajduje się obecnie 60 numerowanych posesji, przy czym niektóre budynki posiadają kilka numerów. Podziały działek przebiegają najczęściej inaczej niż dawne podziały lokacyjne, na skutek wtórnych podziałów i scaleń. Każda działka posiada również swoją historyczną nazwę, zwykle związaną z atrybutem umieszczonym niegdyś na elewacji kamienicy lub losami miejsca, np. Pod Gryfami, Pod Błękitnym Słońcem, Stary Ratusz.
Źródło: