Pierwszym właścicielem kamienicy był D. Rotrubin – właściciel sąsiedniego domu znajdującego się przy Krakowskim Przedmieściu 57. Od 1930 roku nieruchomość należała do T. Idzikowskiego. W 1930 roku kamienica została skanalizowana. Następnie w latach 1955, 1969 i 1968 przeszła generalny remont, a także odmalowano elewację budynku. W 1989 roku nieruchomość została wpisana do rejestru zabytków.

Kamienice Sądu Rejonowego powstały w różnym czasie i zostały zbudowane w zupełnie różnych celach. Kamienica przy Krakowskim Przedmieściu 78 miała pierwotnie przeznaczenie mieszkalne, zaś budynek przy Krakowskim Przedmieściu 76 wzniesiono specjalnie dla celów sądownictwa w l. 1892-95. Autorem projektu był inżynier Marian Jarzyński. Zarówno kamienica, jak i dawny Sąd Okręgowy zostały wzniesione w podobnej konwencji stylowej – z wykorzystaniem form włoskiego renesansu.

Główna ulica Lublina, częściowo zamknięta dla ruchu kołowego i przekształcona w deptak (na odcinku od ulicy Kapucyńskiej do Placu Władysława Łokietka). Przez długi czas najważniejszy trakt komunikacyjny miasta, część drogi biegnącej z Krakowa przez Lublin na wschód. Od początku pełniła też istotną funkcję handlowo-usługową – tu mieściły się też siedziby najważniejszych urzędów i instytucji miasta.
Ulicę Krakowskie Przedmieście otwiera Plac Władysława Łokietka, przy którym usytuowana jest Brama Krakowska (otwierająca drogę do Starego Miasta) i budynek Nowego Ratusza. Fragment biegnący do Placu Litewskiego prawie w całości kształtował się w pierwszej połowie XIX wieku. Jego cechą charakterystyczną jest niewielka szerokość traktu i silna zwartość zabudowy ulicy. To właśnie ta część pod koniec XX wieku została zamknięta dla ruchu kołowego i przebudowana na deptak. Kolejny, młodszy fragment Krakowskiego Przedmieścia (kształtowany na przełomie XIX i XX wieku), otwiera duży plac z fontanną i pomnikiem Unii Lubelskiej z jednej strony (Plac Litewski) i skwer przy centrum handlowym – z drugiej (przy skrzyżowaniu z ul. Kapucyńską). Dalej trakt jest szerszy i biegnie w kierunku skrzyżowania z ulicą Lipową i Alejami Racławickimi.
Jednym z najważniejszych wydarzeń dla życia Lublina była przebudowa Krakowskiego Przedmieście w połowie lat 90. XX wieku. Wtedy to odcinek od Placu Władysława Łokietka do Placu Litewskiego stał się miejskim deptakiem. Kursujące tędy do tej pory główne linie trolejbusowe zostały przeniesione poza centrum miasta, a ta część ulicy zaczęła przeżywać silny i dynamiczny rozwój - powstawały tu liczne punkty usługowe, ekskluzywne sklepy, restauracje i bary.
Źródło: wikipedia ( )