Cieplice Śląskie-Zdrój (niem. Bad Warmbrunn) – uzdrowisko w Jeleniej Górze w województwie dolnośląskim, w latach 1935-1976 samodzielne miasto.

Od XIV wieku do 1945 r. własność rodziny Schaffgotschów (w 1935 r. stały się miastem).

W czasach nowożytnych osada stała się znana na Śląsku i poza nim. Do tutejszych wód leczniczych zjeżdżało wielu znanych ludzi, m.in.: John Quincy Adams (późniejszy prezydent Stanów Zjednoczonych), Johann Wolfgang Goethe, królowa Marysieńka, księżna Izabela Czartoryska, książę Stanisław Poniatowski (bratanek króla), poeta Wincenty Pol.

Od XVII w. po spaleniu się zamku Chojnik, tutejszy pałac (wielokrotnie przebudowywany) stał się główną rezydencja cieplickich Schaffgotschów.

W 1945 r. miasto zostało włączone do Polski pod nazwą Cieplice Śląskie - Zdrój. Dotychczasowych mieszkańców wysiedlono do Niemiec.

2 lipca 1976 Cieplice zostały włączone do Jeleniej Góry.



Info za [

Wikipedia]

Zespół cmentarza symultanicznego – katolickiego i ewangelickiego

Założony około połowy XIX w. dla katolików i ewangelików, ob. parafialny, rzymskokatolicki. Położony przy południowej pierzei ul. Jagiellońskiej, na mapach z końca XIX w. oznaczony był jako założenie na planie wąskiego prostokąta, podzielonego na dwie części. Po stronie zachodniej była część katolicka, po stronie wschodniej ewangelicka. W 1 ćwierci XX w. teren cmentarza poszerzono w kierunku południowym. Na mapie z 1914 r. sięgał już do obecnej ulicy Mieszka I.
Położony jest między ulicami Jagiellońską i Mieszka I, na tarasowo ukształtowanym terenie; prostokątne kwatery wyznaczone alejami. Starszym elementem założenia jest północna część cmentarza, położona na wyższym terenie, wzdłuż ulicy Jagiellońskiej. Tam zachowały się kaplice grobowe i nagrobki z czasów od 3 ćw. XIX do lat trzydziestych XX w. W wśród nich grobowiec Clary (zm. 1932) i Eugena (zm. 1925) Füllnerów, właścicieli fabryki maszyn papierniczych przy ul. Fabrycznej, który kwalifikuje się do wpisu do rejestru zabytków .
Pozostałe stare kwatery cmentarza zajmowane są przez nowe pochówki. Zachowało się ogrodzenie ze stalowych prętów z furtami, prowadzącymi do każdej z dwu części założenia. Dobrze zachowany jest drzewostan.

Studium historyczno - urbanistyczne 2002

Część starej, zapewne jeszcze średniowiecznej drogi z Wojcieszyc do Jeleniej Góry przez Cieplice. W 4 ćw. XVIII, gdy wytyczono prowadzącą do Jeleniej Góry obecną ul. Wolności, ranga Starej Drogi Do Jeleniej Góry spadła do roli drogi lokalnej. Jeszcze do 1945 r. funkcjonowały dwie stare nazwy ulicy: jej zachodnia część Der Sand od piaszczystego w tym miejscu podłoża oraz wschodnia część Alte Strasse nach Hirschberg.
Zabudowa (z XVIII, XIX, pocz. XX w.) mieszana: luźna i częściowo zwarta, o zróżnicowanych ilościach kondygnacji (od jednej do trzech) i o niejednolitej pod względem typu formie (zabudowa typu miejskiego i podmiejskiego).

Studium historyczno - urbanistyczne 2002

Wytyczona zapewne przed zbudowaniem tam około 1900 r. dworca kolejowego. Zabudowa willowa z około 1940 r. charakteryzuje się zunifikowanymi formami (proste ukształtowanie brył, oszczędna forma detali architektonicznych).
W odgałęzieniu ulicy, na osi dworca — osiedle kilku willi jednorodzinnych, analogicznych do wyżej wspomnianej zabudowy. Budynki w otoczeniu ogrodów przydomowych, wzniesione również około 1940 r. zapewne dla pracowników kolei.

Studium historyczno - urbanistyczne 2002