Ulica Jagiellońska

"Historia głogówieckiego muzealnictwa sięga przełomu XIX i XX wieku, kiedy to historyk i kolekcjoner, baron Ernst von Woikowsky-Biedau zorganizował pierwsze muzeum w tzw. Gartenburgu. Kolekcja ta przetrwała do jego śmierci w 1912 roku. Wówczas wiele cennych eksponatów z niej trafiło do muzeów w Nysie, Gliwicach, Raciborzu i Bytomiu."
Za

To nie jest " elektryka " tylko linie telefoniczne .Elektryfikacja była po I W.Ś. lata 1922-1924.

do Jorys: Zgadza się to telefon. Jednak po założeniu okularów proponuję przesunąć datę na 1895-1900. Gazyfikacja i elektryfikacja była w latach 1900-1903. Przykład: Dzisiejsza "Polonia", prawy górny róg, druty.

Jestem pełen podziwu dla Twojej wiedzy o "elektryce " .Proszę wyjaśnij czy była np. z baterii płaskich czy okrągłych ,a może z dynama rowerowego ?

do Jorys: "Siłom i godnościom osobistom". Bez komentarza.

Święte słowa ,"bez komentarza " ,prozę więc usuń swój komentarz ,wprowadzasz delikatnie mówiąc zamieszanie .Pierwsza Elektrownia Miejska w okolicy powstała Jeleniej Górze ,została oddana do użytku 1.08.1908 roku.Z uwagi na bardzo duży koszt podłączenia na dzień 1.03.1910 roku było 322 odbiorców 1 fazowych i 80 3f azowych ( siłowych )Twój przykład z Polonią ,"druty " zasilają oświetlenie gazowe ,również bez komentarza.

do Jorys: W 1898 zaczęto budowę linii tramwajowych elektrycznych. Uruchomiono ja na początku 1900 roku i to nie z baterii tylko z własnej elektrowni oraz z elektrowni w papierni. Fakt, że nie była to Jelenia Góra tylko Herischdorf. W 1902 rozbudowano elektrownię i w tymże roku podpisano umowę na dostarczanie nadprodukcji energii elektrycznej do wsi. W 1903/04 było podłączonych ok. 70 % budynków na prawobrzeżnej części miejscowości. Odległość od zajezdni spółki tramwajowej do osiedla "fampowskiego". Elektrownia w fabryce Fullnera oprócz własnych maszyn zasilały również część Cieplic łącznie z pałacem. Stary zdrój również na przełomie wieków posiadał oswietlenie elektryczne. Była równie elektrownia przy młynie hrabiowskim. Nawet barany w owczarni przy Oskara Langego miały w 1906 oświetlenie. Jeszcze raz napiszę, elektryfikacja i gazyfikacja miejscowości Warmbrunn 1900, Herischdorf 1903. Wynikało to z prostego faktu, tam gdzie linia tramwajowa tam prąd. Czyli od dworca kolejowego w JG do Sobieszowa.

Podmiana na wyraźniejsze.

do TW40: Dzięki.

Lekarz wojskowy. Zginął w czasie wojny. tutaj

do slawekh: A tu chyba był jego symboliczny grób, bo nie wierzę, że ciało zostało sprowadzone do dawnych Cieplic ?

Raczej tutaj pochowany, bo zmarł w "Res.- Laz. Warmbrunn". Czyli w lazarecie rezerwowym, z powodu choroby. (info: denkmalprojekt.org).

🩺 Właścicielem niezwykłego budynku przy placu Piastowskim 9 w Cieplicach Śląskich-Zdroju (Hirschbergerstrasse 11 w Bad Warmbrunn) był Karl Gottlieb Troche, lekarz sanitarny.

Karl urodził się 24 kwietnia 1860 roku w Laskowicach Oławskich (Laskowitz kres Ohlau) jako syn rentiera i posiadacza ziemskiego Johanna Troche i Susanny z domu Maskos. W Laskowicach nie pozostał zbyt długo, ponieważ zdecydował się na karierę lekarską.

W wieku 27 lat, dokładnie 3 maja 1887 roku, poślubił w Cieplicach (Warmbrunn) pochodzącą z Legnicy Gertrudę Menzel, córkę nieżyjącego już właściciela hotelu Hermanna Menzela i Minny z domu Bruchman. Para doczekała się trójki dzieci - 2 córek Edith Irmgard i Ilse Susannę oraz 1 syna Waltera Kurta Gerharda. Edith poślubiła doktora medycyny Johannesa Flecka z Kostrzyna (Custrin) zamieszkałego w Sokołowsku (Görbersdorf) i prawdopodobnie pracującego w tamtejszym słynnym sanatorium. Ilse wyszła za pastora Martina Friedricha Mueth z Hartenstein, mieszkającego w Großdalzig, z kolei Walter Kurt Gerhard poszedł w ślady ojca i został królewskim lekarzem uzdrowiskowym.

Karl Gottlieb Trochę odszedł z tego świata 22 września 1915 roku o godzinie 1 w nocy w w swoim mieszkaniu w Cieplicach w wieku 55 lat - do dziś zachował się jego nagrobek, jako jeden z nielicznych z przedwojennych czasów, na cieplickim cmentarzu komunalnym.

Z księgi adresowej z 1930 roku wynika, że syn Karla, Walter, mieszkał przy Hirschbergerstrasse 13, dosłownie po drugiej stronie ulicy - w budynku w którym dziś znajduje się komisariat policji. Mieszkała tam również jego matka Waltera, Gertrud, oraz Josef Wunder, szlifierz szkła. Z kolei w budynku przy Hirschbergerstrasse 11, dzisiejszym placu Piastowskim 9 mieszkał między innymi mistrz kowalski Bruno Wanka z (prawdopodobnie) żoną Emmą oraz wdowa, Alwine Knappe.

🖋️ Nie wiem jak Was, ale mnie za każdym razem zachwyca ten budynek 🙂

#cieplice #jeleniagora #dolnyśląsk #starydom #historiaregionalna #architektura #starebudynki #sudety #karkonosze #dolnośląskie #historia #nagrobek #cmentarz
Info.

Czy to dawny Marienhof? Bo taki dom widać na starych mapach w tym mniej więcej miejscu.

do arkuba: Budynek obok. Tutaj jest dzisiejszy widok tutaj stary widok

Podmiana.

do slawekh: Podziękowania!

Twoje zdjęcie i podpis kol Sławku było bodźcem do powstania tego materiału: Z tego co wiem ukaże się również w dzisiejszych Faktach TVP3.

do chrzan233 : Obejrzałem dzisiaj :))

Dla mnie fascynujące!
Jak się zakończyła ta historia? Grób ocalał?

do yani: Z tego co wiem grób jest na swoim miejscu , a nagrobek został odświeżony. Ale trzeba by poprosić kol. Sławka o spacer w tamtym kierunku i jakieś zdjęcie jak to się ma aktualnie.

do chrzan233 :
Pozytywna wiadomość, dzięki!

Nie zapomnę widoku z drugiego pięta z tego okna przy rynnie, po operacji, pamiętam jak to drzewo zasłaniało widok.... Żal, że obiekt marnieje 😢

Posiadacz dużego majątku rolnego- rodzinnego na Malinniku- Gutsbezitzer.

A wiadomo, co się stało ?

do antypuszka©: Od jakiegoś czasu coraz bardziej się przechylał.

do slawekh: Postawili już ten krzyż ?

do antypuszka©: Leży.

Czyli w tym czasie był specjalistycznym ośrodkiem tylko dla wojskowych- nie ogólnym Szpitalem!Na pocżatku XX wieku był szpitalem.

do Dariusz Łukasik: Szpital wybudowano w 1864 roku jako szpital wojskowy dla armii i floty. W latach siedemdziesiątych XIX w. szpital wojskowy przejęła fundacja Św. Jadwigi. Fundację założyli w Cieplicach około połowy XIX w. Leopold Schaffgotsch i arcybiskup Heinrich Förster z Wrocławia. Fundacja zajmowała się między innymi opieką nad nieuleczalnie chorymi