Droga ekspresowa S3 na terenie województwa dolnośląskiego to odcinek między wiaduktem drogowym WD-10 w Mieszkowie (powiat polkowicki) a granicą Polski z Czechami (na południe od Lubawki). Docelowo droga na tym odcinku będzie dwujezdniowa, czteropasowa, z wyjątkiem trasy między Lubinem a Polkowicami, która będzie sześciopasowa. /Petroniusz/

Wzniesienie o trzech wierzchołkach o wysokości 778, 757 i 738 m n.p.m., w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w paśmie Gór Wałbrzyskich. Wzniesienie w kształcie rozciągniętego stożka o dość stromych zboczach z charakterystycznymi trzema wierzchołkami, które mimo małej wysokości względnej w stosunku do płaszczyzny szczytowej, są rozpoznawalne z daleka i z różnych stron. Na najwyższym wierzchołku postawiono w 2018 kosztem 1,79 mln zł, nowoczesną wieżę widokową o wysokości 27,5 m. Wieża posiada pięć tarasów rozmieszczonych na różnych wysokościach i w trzech różnych kierunkach (co symbolizuje trzy gminy, które wraz z Urzędem Marszałkowskim sfinansowały inwestycję - Czarny Bór, Stare Bogaczowice i Szczawno-Zdrój). Dawniej w latach 1882-1945 na Trójgarbie znajdowała się drewniana wieża i restauracja należąca do Martina Englera. Za czasów PRL wzniesiono na Trójgarbie wieżę triangulacyjną, która również nie przetrwała do dzisiejszych czasów, a u południowo-wschodnich podnóży góry, we wsi Lubomin funkcjonowało zbudowane w latach 1977-1984, schronisko PTTK "Bacówka pod Trójgarbem", które w 2017 roku zostało rozebrane. Dziś w tym miejscu znajduje się parking, najbliższy wierzchołkowi góry z nową wieżą.

Masyw Trójgarbu i Krąglaka położony jest na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Kopuły Chełmca, Trójgarbu i Krzyżowej Góry koło Strzegomia, na zachód od Szczawna-Zdroju, w północno-zachodniej części Gór Wałbrzyskich. Stanowi masyw oddzielnego pasma, ciągnącego się na północny zachód, od Masywu Chełmca przez Trójgarb, Krąglak, aż po Kotlinę Marciszowską. Od wschodu graniczy z Chełmcem, od północy z Pogórzem Wałbrzyskim, od zachodu i północnego zachodu z Górami Kaczawskimi, a od leżących na południu Gór Kamiennych oddziela go rzeka Lesk. W obrębie masywu położone są miejscowości: Szczawno-Zdrój, Struga, Lubomin, Witków, Jaczków, Sędzisław, Marciszów, Pustelnik, Domanów, Gostków, Nowe Bogaczowice i Stare Bogaczowice. Masyw Trójgarbu i Krąglaka tworzy system kilku kulminacji poprzedzielanych dolinkami, stanowi samodzielny człon Gór Wałbrzyskich. Tworzą go dwa oddalone od siebie fragmenty, główny człon z Trójgarbem i mniejszy obszarowo człon z Krąglakiem. Masyw będąc fizycznogeograficzną podjednostkę Gór Wałbrzyskich, stanowi teren o podobnym charakterze. Człony masywu są najbardziej charakterystycznymi jednostkami w północnej części Gór Wałbrzyskich.

Góry Wałbrzyskie (niem. Waldenburger Bergland, też Waldenburger Gebirge) – pasmo górskie w Sudetach Środkowych, w całości w Polsce; najwyższy szczyt – Borowa, 853 m n.p.m. Przebiegają na długości 35 km z północnego zachodu na południowy wschód, od doliny Bobru do doliny Bystrzycy. Od południa, poprzez dolinę Leska i Kotlinę Wałbrzyską graniczą z Górami Kamiennymi i Kotliną Kamiennogórską, a od zachodu z Górami Lisimi będącymi grzbietem Rudaw Janowickich. Na północnym zachodzie docierają aż do Gór Kaczawskich. Na północy przechodzą płynnie w Pogórze Wałbrzyskie, a na wschodzie w dolinie Bystrzycy łączą się z Górami Sowimi. Najwyższym szczytem jest Borowa – 853 m n.p.m. (a nie Chełmiec, jak przez wiele lat uważano, który mierzy 851 m). Wybitnymi szczytami są także Chełmiec i Trójgarb, które przez co najmniej kilkadziesiąt dni w roku są widoczne i łatwo rozpoznawalne z odległego o 60 kilometrów w linii prostej Wrocławia. Góry Wałbrzyskie leżą na obszarze zewnętrznej, północnej części niecki śródsudeckiej, w której warstwy skalne zapadają ku środkowi (tutaj ku południowi). Zbudowane są ze skał osadowych, głównie piaskowców, zlepieńców i łupków oraz wulkanicznych – porfirów, melafirów i ich tufów. Skały te powstały w karbonie i permie. W górnym karbonie powstały złoża węgla kamiennego, a w mezozoiku – żyłowe złoża barytu. Powierzchnie wysoczyzn pokrywają plejstoceńskie lessy, natomiast zbocza gór plejstoceńskie i holoceńskie rumosze skalne i gliny zboczowe. Teren Gór Wałbrzyskich należy w całości do dorzecza Odry. Oprócz Bobru i Bystrzycy – których tylko niewielkie odcinki znajdują się na granicy Gór Wałbrzyskich – najważniejszymi rzekami są Pełcznica i Lesk. Znajdują się tu także źródłowe odcinki Strzegomki i Nysy Szalonej na północnym zachodzie oraz Ścinawki na południowym wschodzie. Głównym miastem na tym obszarze jest Wałbrzych, poza tym mniejsze miasta to: Boguszów-Gorce, Szczawno-Zdrój i Jedlina-Zdrój oraz wiele wsi, m.in. Stare Bogaczowice i Czarny Bór.

Źródło: