reżyseria: Roman Zaluski

scenariusz: Jerzy Ambroziewicz,Roman Zaluski

zdjęcia: Janusz Pawlowski

muzyka: Alina Piechowska

scenografia: Zdzislaw Kielanowski

produkcja: WFF Lódź,Tor,Jan Wlodarczyk; 1971; barwny; 2620 m

premiera: 7 VI 1972 Warszawa



Rok 1963, Wroclaw. Doktor Adam Rawicz rozpoznaje u jednego z pacjentów szpitala objawy czarnej ospy. Nikt nie chce wierzyc jego diagnozie. Adam na wlasną reke ustala lancuch epidemiologiczny. Kiedy w mieście wybucha epidemia, powstaje sztab do walki z zarazą, zlozony z lekarzy, wladz administracyjnych i wojska. Lekarze, mimo pelnego poświecenia i samozaparcia, są bezsilni. Choroba pochlania wciąz nowe ofiary. Wśród nich jest takze doktor Olczak, organizator i szef izolatorium. Po kilku tygodniach zaraza ustepuje. Wśród odznaczonych za szczególne zaslugi w walce z epidemią nie ma ani Rawicza, ani innych lekarzy. Jedyną satysfakcją dla Adama jest fakt, ze mieszkancy miasta rozpoznają go na ulicy.



Ujęcia m.in.: panorama Starego Miasta z wieży kościoła św. Elżbiety, Rynek, Plac Solny, Świdnicka, Piłsudskiego, plac przed Dworcem Głównym, Dworzec towarowy przy ul. Pułaskiego, Traugutta, węzeł bielański, Karkonoska, lotnisko w Strachowicach, Kujawska, Słowackiego, Norwida, Most Grunwaldzki (wraz z widokiem z mostu w stronę Ostrowa Tumskiego), Most Zwierzyniecki wraz z dawną piwiarnią przy moście. W kadrach także Zapolskiej, Grabiszyńska, Krucza oraz Strzegomska.

Pierwszy zapis o tej ulicy pochodzi z ok. 1370 r. kiedy to prowadziła do znajdującej się w końcowym jej odcinku szubienicy. Od tego urządzenia (najstarszego we Wrocławiu) nazywano tę ulicę Galgengasse - ul. Szubieniczną. Przez krótki czas nazywano ją także ul. Klasztorną od największej i najstarszej budowli czyli klasztoru Bonifratrów z pocz. XVIII w. rozbudowywanego w 1864 i 1895. W 1842 r. po likwidacji szubienicy zmieniono nazwę na Brüderstr., która przetrwała do 1945 r. W trakcie budowy Kolei Górnośląskiej ulica została nieznacznie skrócona lecz już w 1870 r. ponownie połączono ją z ul. Hubską tworząc przejazd pod torowiskiem. W drugiej połowie XIX w. powstała większość kamienic oraz zbudowano, a następnie na pocz. XX w. rozbudowano dworzec towarowy między linią kolejową i ul. Kościuszki - Güterbahnhof Breslau-Ost. W latach 1930-31 w jego pobliżu pod nr 46 wzniesiona została stacja transformatorowa autorstwa samego Richarda Konwiarza (autora proj. m.in. Stadionu Olimpijskiego, bunkra na pl. Strzegomskim i współautora proj. Hali Ludowej).

W 1945 r. ucierpiały kamienice nr 14, kamienice po zachodniej stronie od ul. Traugutta do narożnika z ul. Worcella, południowo-zachodni narożnik z ul. Komuny Paryskiej. oraz kamienice przy skrzyżowaniu z ul. Kościuszki. W latach 1993-94 pod nr 40-44 róg ul. Kościuszki wzniesiono blok będący początkiem planowanego ośmiobocznego placu. Pod koniec lat 90. uzupełniono zabudowę pod nr 14, jednak nie zawsze ulica była świadkiem pozytywnych działań. Początek XXI w. przyniósł największe od czasu wojny wyburzenia budynków. Najpierw rozebrano częściowo zawalone kamienice na północno-zachodnim rogu z ul. Worcella, a następnie w 2002 r. znikły z powierzchni ziemi kamienice z zachodniej strony ulicy od ul. Worcella do ul. Kościuszki oraz kamienica nr 67. Głównym powodem było planowane poszerzenie ulicy. Obecnie ulica nosi imię gen. Kazimierza Pułaskiego (1747-1779), uczestnika konfederacji barskiej, dowódcy legionu walczącego o niepodległość Stanów Zjednoczonych.