1892 - Nowy ołtarz w kaplicy Maria-Hilf w kościele parafialnym w Cieszynie postawiony został staraniem ks. Tomasza Dudka, administratora parafii cieszyńskiej, któremu zawdzięcza kościół parafialny całe swoje odnowienie. Ołtarz ten artystycznie wykonany w szkole dla przemysłu drzewnego w Wałaskim Międzyrzeczu na Morawie odznacza się poprawnym wykonaniem i czystością stylu. Figury św. Dominika i św. Franciszka Ass. z obu stron ołtarza przyczyniają się nie mało do uzupełnienia całości. Wszystkie roboty nie wyjąwszy figur wykonali nauczyciele i uczniowie wymienionej szkoły.

Kościół parafialny p.w. św. Marii Magdaleny, wczesnogotycki, wybudowany z fundacji żony Władysława Opolskiego, Eufemii w 1289 r. jako jeden z elementów czworobocznego zespołu klasztornego dominikanów, dawna nekropolia Piastów Cieszyńskich (z dawnych nagrobków ocalała gotycka rzeźba księcia Przemysława I Noszaka – jednego z najwybitniejszych władców Cieszyna), odbudowany po pożarze miasta w 1789 r. wg planów K. Jacobi d'Eckolm i J. Drachny'ego, kilkakrotnie przebudowywany, na planie krzyża z wydłużonym prezbiterium, wnętrze posiada wystrój późnobarokowy, gotyckie portale, służki, maswerki i laskowania. Do kościoła dobudowano barokową kaplicę św. Krzyża fundacji Jana Fryderyka Larischa z 1660 r., kaplicę Matki Boskiej Nieustającej Pomocy (Cieszyńskiej) oraz kaplicę św. Melchiora Grodeckiego.

Pałac – dawna rezydencja hr. Jana Larischa. Budynek został wzniesiony po wielkim pożarze Cieszyna w 1789 r. na miejscu dwóch mniejszych domów mieszczańskich. Fasada główna – od strony ul. Regera barokowo – klasycystyczna, od strony parku – oparta na resztkach miejskich murów obronnych. W tylnym skrzydle pałacu zbudowanym w latach 40. XIX w. zabytkowa stajnia, gdzie na centralnej kolumnie wspiera się kopulaste sklepienie z lunetami, okrywające koliste pomieszczenie o wysokości dwóch pięter. W stajni znajduje się stylowa kawiarnia. W miejscu fosy znajduje się piwnica, a nad nią przypałacowy ogród – Park Pokoju. W pałacu ma swą siedzibę Muzeum Śląska Cieszyńskiego.

W czasach austriackich była to ulica Pokoju, w 1920 roku zmieniono ją na ulicę Demla. Była to swoista "nagroda pocieszenia" dla niemieckich mieszkańców Cieszyna, gdyż dotychczasowy plac Demla stał się ponownie Rynkiem. W czerwcu 1939 roku w ramach usuwania Niemców z grona patronów cieszyńskich ulic pojawiła się propozycja, aby patronem ulicy Demla został Tadeusz Reger (1872-1938), czołowy działacz socjalistyczny na Śląsku Cieszyńskim. Za propozycją głosowało zaledwie 3 radnych-socjalistów, większość była zdania, że ulica powinna zwać się Muzealna. Kilka miesięcy później, już pod okupacją niemiecką, ulica wróciła do starej nazwy, a po II wojnie światowej odkurzono pomysł z okresu międzywojennego i patronem ulicy został Tadeusz Reger.
Michael Morys Twarowski