W lipcu 1804 powstał pierwszy plan sytuacyjny kopalni Beata, której w 20 lat później prawo do eksploatacji wystawił Królewski Urząd Górniczy w Brzegu. Akt nadania obszaru górniczego Wujek (niem. Oheim) o powierzchni 1 km² został zatwierdzony w Berlinie w 1842. Jednak dopiero w lutym 1904 zarząd kopalni zarejestrował kopalnię w Sądzie Powiatowym w Katowicach.

Drążenie pierwszego szybu rozpoczęło się już w 1899, a pierwsze tony węgla wydobyto z głębokości 63 metrów 7 listopada 1900. W 1911 w kopalni pracowało już 2103 robotników. W okresie I wojny światowej w kopalni pracowało wielu jeńców wojennych. Jeńców umieszczono w domach noclegowych u "Wulca", przy stacji kolejowej Brynów. W 1922 dokonano nadania polskiej nazwy Wujek. W tym samym roku uruchomiono kopalnianą stację ratowniczą. Po stagnacji wywołanej kryzysem lat 30. ożywienie nastąpiło w latach 1937-38 i wyniosło 4800-4900 ton na dobę.

Podczas II wojny światowej oraz w czasach PRL-u wydobycie węgla ustalano odgórnie, nieraz pod dyktando zamówień płynących z zewnątrz. W 1970 wydobycie węgla wynosiło 2089040 ton, a już w 1979 – 3882850 ton rocznie. KWK "Wujek" jako pierwszy zakład wykonał już w czerwcu założenia planu pięcioletniego.

Strajk na Wujku rozpoczął się 1 września 1980 i trwał do podpisania porozumień jastrzębskich 3 września 1980. Od pierwszych dni września w kopalni zaczęła działać Solidarność, której przewodniczącym po wyborach w grudniu 1980 został Jan Ludwiczak.

16 grudnia 1981 doszło do masakry górników strajkujących (strajk okupacyjny) przeciw ogłoszeniu stanu wojennego. Podczas pacyfikacji siłami milicji oraz wojska i w wyniku strzałów oddziału ZOMO zginęło 9 górników, a 21 zostało rannych.

1 stycznia 2005 do kopalni została przyłączona kopalnia "Śląsk" i pracuje jako KWK "Wujek" Ruch Śląsk. [1]

18 września 2009 roku w kopalni "Wujek" "Ruch Śląsk" doszło do wybuchu metanu, w wyniku czego dwudziestu górników poniosło śmierć, a trzydziestu pięciu zostało rannych.

Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]

Leksykon przemysłu ma z założenia dokumentować istniejące, upadłe, zlikwidowane, przeniesione, bądź przebranżowione zakłady pracy, z naciskiem na nieistniejące, szczególnie te, które przez dziesięciolecia, będąc trwałym elementem regionu, kształtowały nie tylko jego krajobraz poprzez tworzoną infrastrukturę, ale dając pracę tysiącom, zmieniały stosunki społeczne i polityczne. Do leksykonu można dodawać obok tradycyjnych zdjęć, także skany dokumentów, reklam, etykietek, metek, naklejek etc. Jeżeli to możliwe, to dodane zdjęcia lub skany należy przypisywać do właściwych obiektów na zasadach ogólnych FP. Pomysł utworzenia leksykonu powstał z potrzeby usystematyzowania i skomasowania rozproszonych materiałów, a także utworzenia furtki mającym wątpliwości przy przypisywaniu dokumentów związanych z szeroko pojętym przemysłem.