Tramwaj Moderus MF 17AC [ #2701-2726 ] jest  bardzo daleko idącą modernizacją tramwaju Protram 205WrAs, która polegała na przeszczepieniu niektórych części z oryginalnych wagonów do całkowicie nowego nadwozia, bliźniaczego z tramwajami Moderus Beta. W praktyce więc jest to w większości nowy tramwaj, który otrzymuje całkowicie nowy szkielet, podwozie i wnętrze. Części pochodzące z Protrama 205WrAs to głównie wózki i niektóre podzespoły napędu. Pierwszym takim wagonem, który został poddany takiemu zabiegowi, był wóz o numerze #2707, który został dość mocno uszkodzony wskutek pożaru. Niektóre elementy z tego wagonu zostały użyte w nowym tramwaju - Moderusie MF17AC o numerze #2707, który na pamiątkę tych wydarzeń otrzymał pseudonim "Feniks". W latach 2020 - 2021 zmodernizowano w ten sposób wszystkie oryginalne Protramy 205WrAs. Pojazdy te są wyposażone w identyczne udogodnienia zarówno jak i dla motorniczego, jak i dla pasażera - nie zabrakło całopojazdowej klimatyzacji czy ładowarek USB.

Pierwszy tramwaj konny we Wrocławiu wyjechał na trasę w lipcu 1877 r., natomiast pierwszą linię elektryczną uruchomiono w czerwcu lub lipcu 1893 r.

Najstarszy odcinek ulicy (od pl. 1. Maja) pokrywa się z biegiem dawnej drogi biegnącej w stronę Brandenburgii i Saksonii. Była to wtedy główna droga Przedmieścia Mikołajskiego. Około XVI w. ulica byla luźno zabudowana a po obu jej stronach rozciągały się ogrody. Gwałtowny rozwój nastąpił po zdobyciu Wrocławia przez wojska francuskie na początku XIX wieku. Wtedy zaczęły powstawać pierwsze kamienice. Od lat 70. XIX w. w związku ze zwiększeniem urbanizacji przedmieścia zabudowa została jeszcze bardziej zagęszczona. W XX wieku stanowiły ją już głównie kamienice czynszowe o różnym standarcie. Przy ulicy były to okazałe budynki dla bogatszych zaś oficyny zamieszkiwali głównie biedni pracownicy pobliskich fabryk. Odmienna zabudowa charakteryzowała młodszy odcinek ulicy. Były to głównie budynki z lat 20. w rejonie Szczepina i Popowic.
Omawiając nazwę ulicy trzeba zaznaczyć, że na obecną ul. Legnicką składają się dwie przedwojenne ulice:

- Friedrich-Wilhelm-Str. od pl. 1. Maja do pl. Strzegomskiego. Patronem był pruski król Fryderyk Wilhelm III (1770-1840)

- Frankfurterstr. od pl. Strzegomskiego do ul. Na Ostatnim Groszu. Nazwa pochodziła od miasta Frankfurt nad Odrą, w stronę którego ulica prowadzi. Do ok. 1910 r. ten odcinek był częścią szosy berlińskiej (Berliner Chaussee).

W 1945 r. zabudowa tej szerokiej, reprezentacyjnej ulicy została zrównana z ziemią. Przez rok ulica już na całej długości (od pl. 1. Maja do ul. Na Ostatnim Groszu) funkcjonowała pod nazwą ul. Lignickiej. W tym roku skorygowano nazwę miasta Legnica i od tego czasu obowiązuje obecna nazwa. W latach 70. wzdłuż ulicy wniesiono osiedla bloków z wielkiej płyty.