|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 8 głosów | średnia głosów: 6
1 listopada 2012 , Widok zabudowań gospodarczych i wieży zza Bobru.Skomentuj zdjęcie
|
1 / 250sƒ / 5ISO 10014mm
0 pobrań 635 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia polskup Obiekty widoczne na zdjęciu Wieża rycerska (książęca) więcej zdjęć (130) Atrakcja turystyczna Zbudowano: XIV wiek Dawniej: Wohnturm Zabytek: 87 z dn. 12.02.1949 Tutejsza wieża rycerska jest, bodaj, najważniejszym zabytkiem świeckim Kotliny Jeleniogórskiej. Prawdopodobnie należała początkowo do ufortyfikowanego założenia dworskiego. Dwór ten należał w XIV w. do księżnej Agnieszki, żony księcia Bolka II Małego. Siedzibę otaczał mur obronny, na zewnątrz którego znajdowała się fosa z wodą. Od księżnej majątek kupił, w roku 1369, rycerz Johann von Redern. Przypuszcza się, że za jego czasów powstały freski w sali rycerskiej na trzecim piętrze, będące dzisiaj najstarszą zachowaną pozostałością świeckiego malarstwa ściennego na Śląsku. Ich powstanie datuje się na lata 1320 – 1350. Freski przedstawiają św. Wojciecha oraz, prawdopodobnie, cykl odnoszący się do rycerzy Okrągłego Stołu króla Artura. Inne hipotezy mówią, że fundatorem dekoracji mógł być książę Henryk świdnicki. Do 1437 r. dwór należał do Haschke von Schellendorf, a następnie właścicielami byli Hans Wesin oraz bracia Hans i Adam von Zedlitz. Wieża, która jest jedyną pozostałością dawnych obwarowań, zniszczonych w 1443 r., posiadała na szczycie ganek obronny i krenelaż, zamurowany w XV w. Jego ślady są widoczne do dziś. W tym czasie podwyższono ją o czwarte piętro. Do 1583 r. wieża i folwark należały do rodziny von Nimptsch, a od 1622 r. do księcia legnickiego Jerzego Rudolfa. Następnie majątek kupili hrabiowie von Schaffgotsch. W czasie ich panowania, w 1840 r., rozebrano resztki dawnych murów obronnych. Słynne malowidła ścienne odkryto w 1888 r. Ich wartość doceniono już wtedy i, w latach 1936 – 1938, przeprowadzono renowację. Wtedy też wymieniono dach i ponownie przystosowano więżę do celów mieszkalnych. W rękach Schaffgotschów majątek pozostał do 1945 r. Rzeka Bóbr (dolnośląskie) więcej zdjęć (3) Dawniej: Bober Rzeka Bóbr więcej zdjęć (3) Dawniej: Bober Fluss Rzeka Odra więcej zdjęć (8) Dawniej: Die Oder Odra (czes. i dł. Odra, niem. Oder, gł. Wodra, łac. starożytna Suevus, łac. średniowiecza Oddera (w Dagome iudex), Odera; łac. renesansowa Viadrus (od 1543)) – rzeka w Europie Środkowej, w zlewisku Morza Bałtyckiego, na terenie Czech, Polski i Niemiec. Pod względem całkowitej długości jest drugą (po Wiśle) rzeką Polski. Biorąc pod uwagę tylko jej część w granicach Polski jest trzecią rzeką pod względem długości (po jej dopływie Warcie). Rzeka ma długość 854,3 km, z czego 742 km w Polsce. Powierzchnia dorzecza Odry obejmuje obszar 118 861 km² z tego 106 056 km² w Polsce. Wypływa na wschodzie Czech, w Górach Odrzańskich w Sudetach Wschodnich, na wysokości 634 m n.p.m.; uchodzi do Roztoki Odrzańskiej, będącej zatoką Zalewu Szczecińskiego, w północno-zachodniej części Polski, przy północnej granicy miasta Police. Największymi miastami nad Odrą są: Ostrawa w Czechach oraz Opole, Wrocław i Szczecin w Polsce. Odra swoje źródło ma na południowo-wschodnim zboczu wzgórza Fidlův kopec w Górach Odrzańskich na wysokości 634 m n.p.m. Płynie przez Bramę Morawską, poniżej przez Śląsk. W górnym biegu pomiędzy Boguminem a ujściem Olzy na krótkim odcinku jest rzeką graniczną między Polską a Czechami, a w dolnym – od ujścia Nysy Łużyckiej (w km 542,4) stanowi granicę między Polską i Niemcami przez 161,7 km długości swojego biegu. Powyżej Gryfina we wsi Widuchowa, na 704,1 km biegu, Odra rozdziela się na dwa nurty – Odrę Wschodnią (która przechodzi w Regalicę do jeziora Dąbie) oraz płynącą przez centralne dzielnice Szczecina i omijającą od zachodu jezioro Dąbie – Odrę Zachodnią. W okolicy Szczecina, na Międzyodrzu, płynie już kilkoma korytami, z których główne to (oprócz Odry Wschodniej i Zachodniej) Duńczyca, Parnica i Święta. Odcinek rzeki w Policach utworzony przez połączenie Odry Zachodniej i wód wypływających z jeziora Dąbie poprzez Iński Nurt, Babinę aż do ujścia do Roztoki Odrzańskiej nosi nazwę Domiąży. Północna część Odry Zachodniej, począwszy od północnego mostu Trasy Zamkowej w Szczecinie, należy do akwenu polskich morskich wód wewnętrznych. Średni spadek rzeki w jej górnym biegu wynosi 7,2‰, poniżej Bramy Morawskiej spadek zmniejsza się do 0,33‰, a średni spadek na całej długości wynosi 0,74‰. Dzięki uregulowaniu całego koryta Odra jest najdłuższą śródlądową drogą wodną w Polsce. Nazwana Odrzańską Drogą Wodną była żeglowna od ujścia Opawy. Po powodziach z 1997 - Powódź tysiąclecia oraz z 2010 jest żeglowna od Śluzy Koźle długość odcinka żeglownego zmniejszyła się z 761 km do 646 km. Skanalizowana od Kędzierzyna-Koźla do Brzegu Dolnego, była wykorzystywana przez kraje środkowoeuropejskie nie mające dostępu do morza. Kanalizacja Odry odbyła się w dwóch etapach. Pierwszy zrealizowano w latach 1888 - 1897, skanalizowano wówczas odcinek od Koźla do ujścia Nysy Kłodzkiej, wybudowano 12 stopni wodnych ze śluzami komorowymi. Szybko jednak okazało się, że jest to niewystarczająca liczba i w latach 1907 - 1922 w ramach drugiego etapu powstało 10 kolejnych stopni. W dorzeczu Odry znajduje się 7 elektrowni wodnych (największa w Brzegu Dolnym o mocy 9,7 MW). Na Odrze funkcjonuje kilka przepraw promowych, w tym na terenie województwa lubuskiego w Milsku, Pomorsku, Brodach i Połęcku. W Bytomiu Odrzańskim i Brzegu Dolnym działa przeprawa promowa. Powierzchnia dorzecza Odry obejmuje obszar 118 861 km² z tego 106 056 km² w Polsce, co stanowi 32,9% powierzchni kraju. Dorzecze wykazuje asymetrię na korzyść dopływów prawobrzeżnych. Jego najwyższym punktem jest wierzchołek Śnieżki (1602 m n.p.m.). Największymi lewobrzeżnymi dopływami są rzeki wypływające w Sudetach, m.in. Opawa, Nysa Kłodzka, Bystrzyca, Kaczawa, Bóbr i Nysa Łużycka; wśród dopływów prawobrzeżnych wyróżnia się najzasobniejszy w wodę i najdłuższy dopływ Odry - Warta, poza tym m.in. Mała Panew, Barycz i Ina. Kanały śródlądowe łączące się z Odrą: * Kanał Gliwicki (prawy, 98 km rzeki, Kędzierzyn-Koźle) * Kanał Odra-Sprewa (lewy, 553 km rzeki, Eisenhüttenstadt) * Kanał Finow (lewy, 667 km rzeki, Hohensaaten) * Kanał Odra-Hawela (lewy, 667 km rzeki, Hohensaaten) * Kanał Hohensaaten-Friedrichsthal (niem. Hohensaaten-Friedrichsthaler Wasserstraße, HoFriWa) (lewy, Odra Zachodnia, Hohensaaten) Poprzez Wartę, jej dopływ Noteć i Kanał Bydgoski Odra posiada połączenie także z Wisłą. Źródło [ Wikipedia] Stare mapy rzeki Odry z 1896 roku można znaleźć na ul. Długa więcej zdjęć (496) |