Wieża rycerska (książęca)

Tutejsza wieża rycerska jest, bodaj, najważniejszym zabytkiem świeckim Kotliny Jeleniogórskiej. Prawdopodobnie należała początkowo do ufortyfikowanego założenia dworskiego. Dwór ten należał w XIV w. do księżnej Agnieszki, żony księcia Bolka II Małego. Siedzibę otaczał mur obronny, na zewnątrz którego znajdowała się fosa z wodą. Od księżnej majątek kupił, w roku 1369, rycerz Johann von Redern. Przypuszcza się, że za jego czasów powstały freski w sali rycerskiej na trzecim piętrze, będące dzisiaj najstarszą zachowaną pozostałością świeckiego malarstwa ściennego na Śląsku. Ich powstanie datuje się na lata 1320 – 1350. Freski przedstawiają św. Wojciecha oraz, prawdopodobnie, cykl odnoszący się do rycerzy Okrągłego Stołu króla Artura. Inne hipotezy mówią, że fundatorem dekoracji mógł być książę Henryk świdnicki. Do 1437 r. dwór należał do Haschke von Schellendorf, a następnie właścicielami byli Hans Wesin oraz bracia Hans i Adam von Zedlitz. Wieża, która jest jedyną pozostałością dawnych obwarowań, zniszczonych w 1443 r., posiadała na szczycie ganek obronny i krenelaż, zamurowany w XV w. Jego ślady są widoczne do dziś. W tym czasie podwyższono ją o czwarte piętro. Do 1583 r. wieża i folwark należały do rodziny von Nimptsch, a od 1622 r. do księcia legnickiego Jerzego Rudolfa. Następnie majątek kupili hrabiowie von Schaffgotsch. W czasie ich panowania, w 1840 r., rozebrano resztki dawnych murów obronnych. Słynne malowidła ścienne odkryto w 1888 r. Ich wartość doceniono już wtedy i, w latach 1936 – 1938, przeprowadzono renowację. Wtedy też wymieniono dach i ponownie przystosowano więżę do celów mieszkalnych. W rękach Schaffgotschów majątek pozostał do 1945 r.
Po II wojnie światowej wieża i stojące obok zabudowania gospodarcze stały się siedzibą PGR – u, funkcjonującego do 1990 r. Mimo to, trzykrotnie w okresie powojennym wykonywano prace zabezpieczające i konserwatorskie słynnych malowideł. Dziś zabudowania są zrujnowane, ale sama wieża, na szczęście, ocalała i stanowi obiekt muzealny. Sama wieża jest zbudowana na planie prostokąta i ma wymiary 14,35 x 22,5 m oraz 19 m wysokości.

(opis za : R.M. Łuczyński - "Zamki i pałace Dolnego Śląska - Sudety i Przedgórze Sudeckie");  Także - https://jbc.jelenia-gora.pl/dlibra/publication/31637/edition/34255/content?