Zespół pałacowy Królikarnia. Nazwa obiektu wywodzi się z czasów saskich, kiedy znajdował się w tym miejscu Zwierzyniec, w którym hodowano króliki dla dworu Augusta II, a w zasadzie od nazwy topograficznej cypla Skarpy Warszawskiej określanego wówczas jako „Kaninchenberg”(lub „Caningenberg”) co w wolnym tłumaczeniu oznacza „Królicza Góra”. W latach 1731–1732 na szczycie Króliczej Góry w centralnej części dawnej hodowli królików wybudowany został królewski pawilon Augusta II według projektu Carla Friedricha Poppelmana.

Na rezydencję polową Augusta II na szczycie  Króliczej Góry składały się ponadto boczne, murowane pawilony łowczych królewskich:  pawilon południowy oraz pawilon północny. Całość rezydencji polowej utrzymana była w duchu tzw. Pavillonensamble, którego przestrzeń tworzyły symetrycznie rozmieszczone pawilony, a w tym wypadku także 40 barwnych namiotów tureckich ustawionych w szeregu wzdłuż południowej, zachodniej i północnej granicy kwatery. W strefie wejściowej na teren kwatery królewskiej znajdowały się również symetrycznie rozmieszczone drewniane pawilony polowej kuchni oraz piekarni z winiarnią. 

Przed pawilonem Augusta II, (od strony zachodniej, na osi kompozycji przestrzennej całego założenia) zaaranżowany został niewielki ogród kwaterowy, otoczony formowanym żywopłotem podkreślonym palisadą podkrzesanych drzew o wysokości ok. 400–450 cm. Od strony wschodniej na zboczu wysokiego brzegu Wisły ukształtowano tarasy ziemne pełniące funkcję trybun dla najwyższych rangą gości oglądających manewry wojskowe. Na tarasach eksponowano także drzewka pomarańczowe w pojemnikach w ilości 16 sztuk. Dalej w kierunku zachodnim opadające zbocze zostało ujęte w darniowane rampy ziemne prowadzące wprost do baterii artyleryjskiej złożonej z 19 dział. U podnóża ukształtowanego zbocza skarpy skierowanego w stronę Wisły znajdowało się także 

https://pl.wiki...iki/Cembrowina"

Ulica Puławska - ulica w Warszawie i Piasecznie zaczynająca się (według numeracji) w dzielnicy Mokotów, a kończąca na granicy administracyjnej miasta Warszawa. W tym miejscu styka się z ulicą Puławską w Piasecznie, która zaczyna się w Piasecznie od rynku miejskiego i kończy na administracyjnej granicy gminy Piaseczno.

Warto nadmienić, iż Puławska (obok Alei Jerozolimskich) jest jedną z najdłuższych ulic która znajduje się w granicach administracyjnych Warszawy. Ma długość wynoszącą ponad 12,5 km w Warszawie, kolejne 2 km w Piasecznie. Według danych z 2007 roku przeprowadzonych przez GUS, Puławska jest najwolniejszą ulicą Warszawy.
Ulica Puławska zaczyna się od placu Unii Lubelskiej i kończy się na granicy Warszawy i Piaseczna. Numeracja biegnie przeciwnie do biegu Wisły i zaczyna się od placu placu Unii Lubelskiej, biegnąć dalej w kierunku administracyjnej granicy Warszawy i Piaseczna.

Na całej długości jest dwujezdniowa, z pasem rozdzielającym (ilość pasów ruchu zmienia się od dwóch do czterech). Bardzo ruchliwa, często zakorkowana w godzinach szczytu. Ze względu na długie, proste odcinki często dochodzi do wypadków spowodowanych nadmierną prędkością[1]. Większość skrzyżowań posiada sygnalizację świetlną.
Nazwa pochodzi od miasta Puławy - ulica Puławska była bowiem tzw. "wylotówką" w kierunku Puław i Lublina. W czasach, gdy Puławy nosiły nazwę Nowa Aleksandria, ulica ta nazywała się Nowoaleksandryjska.
Ciekawostki [edytuj]
Jest to jedna z nielicznych ulic Warszawy, której numeracja rośnie niezgodnie ze standardem numeracji czyli przeciwnie do biegu Wisły. Niezgodność jest jednak pozorna ponieważ początek ulicy oddala się od Wisły pod kątem który pozwala uznać ją za prostopadłą w stosunku do dawnego przebiegu rzeki, numeracja jest więc prawidłowa.
6 czerwca 1962 na ulicy Puławskiej 2 (przy placu Unii Lubelskiej) otwarto pierwszy w Warszawie duży sklep samoobsługowy tzw. Supersam, który został zamknięty 10 kwietnia 2006 z powodu korozji konstrukcji. Wcześniej znajdował się tam staw, który zasypano w latach 20. XX wieku. Wtedy ta okolica należała do peryferii miasta. W 1892 utworzono stację kolejki wilanowskiej, a w 1898 - kolejki piaseczyńskiej (grójeckiej).
W czasie okupacji hitlerowskiej nosiła nazwę "Feldherrnallee" ("Aleja Wodzów").
Źródło: