W końcu XIX w. powiatowe miasto Puck rozwijało się dynamicznie. Jednym z następstw tego było doprowadzenie do Pucka w końcu 1898 r. linii kolejowej ze stacji Reda na trasie Gdańsk-Szczecin-Berlin. Stacja końcowa usytuowana została na skraju wysoczyzny otaczającej miasto od południa. Początkowo stacja posiadał tylko trzy tory, jednak szybko rozbudowywała się. W 1900 r. wzniesiono budynek dworca oraz dwustanowiskową parowozownię w północnej części terenu. Po uruchomieniu w 1903 r. prywatnej linii kolejowej do Krokowej stacja Puck przestała być stacją końcową. Wtedy też parowozownię powiększono o trzecie stanowisko. Po wybudowaniu w 1922 r. linii do Helu układ torowy uległ dalszej rozbudowie.

Stacja posiadała dwa perony dwukrawędziowe, z których zachodni krótszy i węższy służył do obsługi pociągów do Krokowej. Większość obiektów stacyjnych lokalizowana została po stronie wschodniej przy ul. Dworcowej (budynek dworcowy, ekspedycja towarowa z rampą załadowczą, ładownia, izba lekarska, świetlica, kuźnia z warsztatem mechanicznym i kolejarski dom mieszkalny). Po drugiej stronie przy parowozowni istniała wieża ciśnień o konstrukcji ceglano-drewnianej i zasieki węglowe. W południowej części terenu przy ul. Kolejowej (dawniej Czarna Droga) wzniesiono budynek mieszkalny wielorodzinny dla kolejarzy. Za tym budynkiem usytuowana była rampa przeładunkowa dla dochodzącego do stacji na wysokości ul. Asnyka toru kolejki wąskotorowej obsługującej majątek (później PGR) w Celbowie, a zlikwidowanej w końcu lat 50. Organizacja sterowania ruchem obejmowała dwa okręgi nastawcze: nastawnię dysponującą w budynku stacyjnym i nastawnię wykonawczą przy południowej głowicy torowej.

Stacja Puck obsługiwała też bocznice szlakowe: pierwszą bardzo krótką odchodzącą ok. 150 m za północnym przejazdem kolejowym na teren Gminnej Spółdzielni przy obecnej ul. Hallera oraz drugą na Puckich Błotach mającą długość ok. 1,4 km doprowadzoną pierwotnie do powstałego w latach 20. portu wojennego, a po II wojnie światowej skróconą i przebudowaną na potrzeby zakładów mechanicznych. Trzecia bocznica wybudowana w latach powojennych wyprowadzona była w obrębie stacji do położonych po drugiej stronie ul. Kolejowej magazynów PZGS.

Obecnie układ torowy stacji został znacznie zredukowany. Nie kursują już pociągi do Krokowej. Rozebrana została wieża ciśnień i inne obiekty służące do obrządzania parowozów. Parowozownię zaś zamieniono w garaż dla służby drogowej. Sterowanie ruchem dokonywane jest zdalnie z Władysławowa pod kontrolą telewizji przemysłowej. Obsługa docelowego ruchu towarowego odbywa się tylko okazjonalnie. Zmniejszył się też znacznie ruch pociągów osobowych.