Dzieje cmentarza ewangelickiego przy ul. Lipowej wiążą się nierozłącznie z historią cmentarza rzymskokatolickiego założonego w 1794 roku. Należy tu nadmienić, że pierwotne cmentarze funkcjonowały w powiązaniu z kościołami parafialnymi, wewnątrz których chowano jedynie duchownych i dobrodziejów świątyń. Pozostałych wiernych grzebano w ziemnych mogiłach usytuowanych wokół budynku kościelnego. Z zasady dysponowano skromnym obszarem, co wymuszało wielowarstwowe pochówki, sprzyjające zagrożeniu epidemiologicznemu. Dlatego też mając świadomość niebezpieczeństwa, od końca XVIII wieku dążono do wyprowadzania cmentarzy poza obszar miasta. Tak też było i w Lublinie, w którym, jako jednym z pierwszych polskich miast, nekropolię ulokowano poza zabudową, na gruntach zwanych Rurami Brygidkowskimi. Ku cmentarzowi prowadziła droga dojazdowa obsadzona lipami, stąd też wywodziła się jego późniejsza nazwa „na Lipkach”. Początki funkcjonowania lubelskiej nekropolii były trudne, gdyż w powszechnej świadomości brakowało akceptacji chowania swych bliskich z dala od kościoła. Niewątpliwie fakt ten przyczynił się do kilkunastoletniego wstrzymania użytkowania cmentarza. Dopiero gdy w 1811 roku lubelscy masoni pozwolili na chowanie swych zmarłych na nowym cmentarzu, ich śladem podążyli inni.

Źródło; 

Cmentarze przy ul. Lipowej to znajdujący się przy ul. Lipowej w Lublinie najstarszy i najbardziej znany zespół cmentarzy we wschodniej Polsce, w skład którego wchodzą:

* cmentarz rzymskokatolicki,

* cmentarz ewangelicko-augsburski,

* cmentarz prawosławny oraz

* cmentarz wojskowo-komunalny z główną bramą wejściową od ul. Białej.

Powstanie tego jednego z najcenniejszych cmentarzy w Polsce datowane jest na rok 1794. Ma on wielonarodowy i wielowyznaniowy charakter, można na nim zobaczyć wiele nagrobków będących cennymi dziełami sztuki rzeźbiarskiej. Na lubelskiej nekropolii spoczywają ludzie zasłużeni dla miasta czy kraju – m.in. ks. Piotr Ściegienny - zesłaniec i działacz chłopski. Cmentarz był również miejscem pochówku żołnierzy armii austro-węgierskiej z I wojny światowej; bojowników poległych w walkach z bolszewikami, a także żołnierzy AK i uczestników walk w 1939 roku. Część północna cmentarza kryje w sobie cmentarz ewangelicki - spoczywają tam prochy m.in. zasłużonej dla Lublina rodziny Vetterów. W tej samej części znajduje się także cmentarz prawosławny z cerkwią pw. Świętych Niewiast Niosących Wonności.

Więcej w Wikipedii