Dąbrówka: lewy dopływ Jasienia, źródła rzeki znajdują się na Dąbrowie, ujście natomiast przy skrzyżowaniu ulic Obywatelskiej oraz Pięknej (miejsce w którym Jasień wyłania się z kanału). Obecnie rzeka w całości biegnie w kanale na obszarze w wzdłuż ul. Dąbrowskiego. Rzeka występuje na historycznych mapach Łodzi. Od 1793 r. kiedy utworzono osadę Dąbrowa, rzeka stanowiła w dużej części jej północną granice a zarazem granice rozdzielająca dominium chojeńskie od łódzkich dóbr biskupstwa włocławskiego. Jeszcze pod koniec XIX w. na rzece znajdował się staw w rejonie dzisiejszego placu Niepodległości (dokładniej w miejscu dzisiejszego DH Uniwersal).

Autorzy: Źródło:

Przez Łódź przepływa 18 większych lub mniejszych rzek i strumieni, które otrzymały swoje nazwy. Są to jednak niewielkie cieki, i w centrum miasta w większości płyną ukryte w podziemnych kanałach.

Rzeki przepływające przez Łódź.

W zlewni Wisły:
Bzura
Łagiewniczanka (dopływ Bzury)
Sokołówka (dopływ Bzury)
Brzoza (dopływ Sokołówki)
Wrząca (dopływ Sokołówki)
Aniołówka (dopływ Sokołówki) [według innych źródeł - dopływ Zimnej Wody, patrz niżej]
Zimna Woda (dopływ Aniołówki) [według innych źródeł dopływ Sokołówki, ponieważ Aniołówka do miejsca spotkania z Zimną Wodą pierwotnie pokonywała odległość ok. 3 km, a Zimna Woda 4,8 km]
Miazga (dopływ Wolbórki)

W zlewni Odry:
Ner
Gadka (dopływ Neru)
Dobrzynka (dopływ Neru)
Jasieniec (dopływ Neru)
Jasień (dopływ Neru)
Karolewka (dopływ Jasienia)
Lubczyna (dopływ Neru)
Olechówka (dopływ Jasienia)
Augustówka (dopływ Olechówki)
Łódka (dawniej nazywała się Ostroga, dopływ Neru)
Bałutka (dopływ Łódki). Uwaga: w GoogleMaps rzeka ta ma nazwę Bahitka.

Autorzy: Źródło:

Ulica Wólczańska w Łodzi, mająca 4200 metrów, łącząca ulice Próchnika i Pabianicką. Rozpoczyna się w Centrum (dzielnica Śródmieście), a kończy na Górniaku (Górna). Na początkowym odcinku równolegle do niej przebiegają aleja Kościuszki oraz ulica Gdańska. Ulica posiada 265 numerów.

Ulica powstała biorąc nazwę od Wólki nad Jasieniem. Rozkwit przeżyła w samym końcu XIX wieku, kiedy pojawiły się tu fabryki, a z nimi siedziby przemysłowców.

* Jej początki sięgają roku 1826, gdy nazywała się Wólska.
* W 1915 roku zgermanizowano ją na Spinnlinie.
* W latach 1918-1940 występowała jako Wólczańska. Jej nazwa podobnie jak Wólska – była wciąż związana z wsią lub folwarkiem Wólka.
* W latach 1940-1945 funkcjonowała znów zniemczona nazwa Spinnlinie.
* W 1945 r. powróciła Wólczańska.

Już od roku 1860 była wybrukowana. W latach 1917-1918 wybrukowano odcinek od ul. Anny (dziś al.Mickiewicza) do posesji nr 257. Była to wówczas najdłuższa ulica w mieście.

Wikipedia

Ulica Pabianicka powstała na śladzie dawnej szosy pabianickiej, zwanej również kaliską. Nie występuje jeszcze na mapie Gilly'ego z 1802-03 r., ale jest już zaznaczona na mapie Kwatermistrzostwa z 1839 (1843) r.
W okresie międzywojennym utrwaliła się oficjalnie dla jej północnego odcinka, do wiaduktu kolei obwodowej, używana obecnie nazwa ulicy Pabianickiej. Odcinek południowy, przebiegający przez ówczesne miasto Rudę Pabianicką (od wiaduktu kolei obwodowej do Neru) nosił nazwę ulicy S. Staszica. Dopiero po 1946 r., po inkorporacji Rudy, całość nosi obecną nazwę.