Położony w Rynku, w samym środku starego miasta, a jednocześnie przy najstarszym szlaku drogowym Wrocław-Kraków, tędy przebiegającym przez Opole. Dom numer 11, oznakowany na starym planie miasta z 1734 roku trabką pocztową z objaśnieniem "stacja pocztowa", a w 1750 r. "dom pocztowy".



I był to najstarszy w Opolu zajazd pocztowy. powstały już z końcem XVII wieku, obsługiwał pocztę konną, a później wozową i dyliżansową, sąsiadujące ośrodki miejskie: Wrocław, Racibórz, Nysę i inne. Dopiero w 1822 roku poczta przeniesie się do nowego lokum poza obrębem ścisłego śródmieścia, na ulice Ozimską 2, gdzie do dziś wejście zdobią dwie kolumny doryckie z pięknym doryckim kanelowaniem.



W XIX wieku stał w Rynku nr 11 duży budynek o charakterystycznej, klasycystycznej architekturze, właściwej początkom XIX wieku. Elewacja harmonijnie uporządkowana w podziałach poziomych i pionowych: poziomy wyznaczają gzymsy o zróżnicowanym profilowaniu i wysięgu, piony z lizen i pilastrów w porządku jońskim, okna zdobione opaskami i płycinami z ornamentem festonowym. W parterze arkadowy portal wejścia głównego, narożnik domu zaakcentowany skarpą, zwieńczenie elewacji prostą attyką z niewielkim trójkątnym tympanonem pośrodku.



W tym domu funkcjonował hotel Pod Czarnym Orłem, którego wizerunek znajdował się nad portalem wejścia, a także w ogrodzie za budynkiem.



Kiedy z końcem XIX wieku (1898 r.) stanął na tym miejscu zupełnie nowy budynek w nowym stylu, hotel zachował tradycyjną już nazwę Pod Czarnym Orłem, a emblemat orła umieszczono na szczycie elewacji.



Nowy, eklektyczny dom prezentował się okazale; na bogate zdobnictwo elewacji składały się liczne balkony i wykusze, obramienia okien i płaskorzeźbione płyciny, a ponadto ogromny dach z barokizującymi lukarnami i neogotyckim, wyniosłym szczytem oraz wielki narożny wykusz zwieńczony wysoką wielopoziomową wieżycą. Mógł się ten dom podobać i zaliczać do najpiękniejszych nie tylko w Rynku.



Ostatnia wojna nie oszczędziła tego budynku, wypalony legł w gruzach w stanie nienadającym się do odbudowy. W 1954 roku architekci rekonstrukcji Rynku zbudowali tu nowy dom od fundamentów, odtwarzając niemal wiernie wygląd obiektu klasycystycznego z XIX wieku. I takim go dzisiaj mamy.



Andrzej Hamada, "Dom pocztowy w Rynku", Gazeta Wyborcza, Opole