Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 13 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Komunikacja miejska we Wrocławiu › Tramwaje we Wrocławiu › Tramwaj Berolina › Wagony motorowe Berolina |
Lata 1900-1903 , Ulica Piotra Skargi widziana ze skrzyżowania z Podwalem.
Skomentuj zdjęcie
mirekjot
 To radzę przenieść w inne miejsce. Nie jest to Falkenried-Maximum tylko Berolina. 2014-12-21 16:38:56 (11 lat temu)
do mirekjot: Przeniesione, dzięki! 2014-12-21 20:31:13 (11 lat temu)
|
|
Na stronie od 2001 wrzesień
24 lat 8 miesięcy 10 dni |
Dodane: 29 października 2012, godz. 21:15:14
Aktualizacja: 21 czerwca 2025, godz. 12:17:21
Źródło: Atlas architektury Wroclawia
Rozmiar: 3500px x 2245px
19 pobrań 1991 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Neo[EZN]
Obiekty widoczne na zdjęciu
Wagony motorowe Berolina
więcej zdjęć (50)
Zbudowano: 1901-1916
Na przełomie XIX i XX wieku powszechnie używano wagonów motorowych z otwartymi platformami i odbierakiem rolkowym. Miały one z boku trzy okna (środkowe węższe). Wagony te o wymiarach: 8 200 mm długości, 3 300 mm wysokości i rozstawie osi 2 000 mm stosowane były głównie przez przedsiębiorstwa B.S.E.G. i S.S.B. Ich producentem była znana wrocławska firma „Einsenwerk-Gustaw Trelenberg”, a typ ten nosił nazwę „Berolina”. W powszechnym zastosowaniu były też wagony doczepne tej samej budowy
(na podstawie: Przemysław Wiater : „Historia wrocławskiej komunikacji tramwajowej do 1945 roku”, LIBRA, 2014 [v] )
(na podstawie: Przemysław Wiater : „Historia wrocławskiej komunikacji tramwajowej do 1945 roku”, LIBRA, 2014 [v] )
Tramwaj Berolina
więcej zdjęć (2)
Zbudowano: 1901
Tramwaje we Wrocławiu
więcej zdjęć (84)
Zbudowano: 1877/1893
Dawniej: Straßenbahn in Breslau
Pierwszy tramwaj konny we Wrocławiu wyjechał na trasę w lipcu 1877 r., natomiast pierwszą linię elektryczną uruchomiono w czerwcu lub lipcu 1893 r.
Komunikacja miejska we Wrocławiu
więcej zdjęć (5)
ul. Skargi Piotra, ks.
więcej zdjęć (1744)
Dawniej: Taschen Strasse
Ulica Piotra Skargi (niem. Taschenstraße, tj. ulica Sakwowa, wcześniej w 1380 Taschin-Bergische Gasse – zaułek Górki Sakwowej, oraz w 1397 Taschengasse – zaułek Sakwowy) – we Wrocławiu jedna z ulic przebiegających południkowo (z północy na południe), łącząca ulicę Oławską (od placu Dominikańskiego) z Podwalem. Przecina Fosę Miejską (mostem Piotra Skargi) przy wzgórzu z dawnym Bastionem Sakwowym (Taschenbastion, po rozbiórce murów miejskich Liebichs Höhe, obecnie Wzgórze Partyzantów); przedłużeniem tej ulicy w kierunku południowym jest ulica Kołłątaja, prowadząca do ulicy Piłsudskiego przy Dworcu Głównym. Od 1945 roku patronem ulicy jest jezuita na dworze króla Zygmunta III Wazy, Piotr Skarga.
W wieku XIII ulica zabudowana była stosunkowo luźno drewnianymi domami, mieszkali tu partacze-kapelusznicy. Od XIV do XVII wieku w linii murów miejskich, na osi ulicy, znajdowała się Brama Sakwowa; miał tu tradycyjnie swoje mieszkanie kat miasta Wrocławia (dziś w tym miejscu, przy ul. Nowej 11, jest – po bombardowaniach znajdującego się w 1945 w podziemiach dawnego Bastionu Sakwowego dowództwa obrony Festung Breslau – pusty plac).
Źródło:
W wieku XIII ulica zabudowana była stosunkowo luźno drewnianymi domami, mieszkali tu partacze-kapelusznicy. Od XIV do XVII wieku w linii murów miejskich, na osi ulicy, znajdowała się Brama Sakwowa; miał tu tradycyjnie swoje mieszkanie kat miasta Wrocławia (dziś w tym miejscu, przy ul. Nowej 11, jest – po bombardowaniach znajdującego się w 1945 w podziemiach dawnego Bastionu Sakwowego dowództwa obrony Festung Breslau – pusty plac).
Źródło: