Część łódzkiego systemu komunikacji tramwajowej – od granicy Łodzi (Zgierska) linia biegnie przez Zgierz (Łódzka – pl. Jana Pawła II - P.Skargi - Łęczycka – Ozorkowska oraz odnoga od ul. Łódzkiej przez 1 Maja do pętli przy pl. Kilińskiego), miejscowości: Lućmierz, Emilia, Słowik, Aleksandria i Ozorków (Zgierska - Wyszyńskiego – Południowa - Nowy Rynek – Konstytucji 3 Maja – Cegielniana (pętla).



Linia tramwajowa Łódź - Zgierz - Ozorków powstała dwuetapowo: najpierw była to linia tramwajowa tylko do Zgierza, do pl. Kilińskiego - otwarta w styczniu 1901 r.

Następnie dnia 9 kwietnia 1922 otwarto połączenie ze Zgierza do Ozorkowa obsługiwane przez trakcję parową. Dopiero w 1926 r. odcinek ten zelektryfikowano a linia była wówczas własnością Łódzkich Wąskotorowych Elektrycznych Kolei Dojazdowych.

Do II WŚ linie były oznakowane nazwami miejscowości – Zgierz i Ozorków, następnie w okresie okupacji numerami 40 (do Ozorkowa) i 41 (do Zgierza). Po wojnie znów powrócono do starego oznaczenia a od 1956 r. oznaczono je numerami 45 (do Zgierza) i 46 (do Ozorkowa). Numeracja linii do Zgierza zmieniała się jeszcze dwukrotnie na 11A (w latach 2004-2008) i 16 (od 2008 r.).



Pierwotnie linia do Ozorkowa kończyła się na obecnej ul. Wyszyńskiego przy Rynku (obecnie pl. Jana Pawła II), gdzie usytuowana była krańcówka mijankowa. W związku z koniecznością wprowadzenia do obsługi linii taboru jednokierunkowego i brakiem miejsca do budowy pętli na pl. Jana Pawła II w 1983 r. linia została skrócona do stacji kolejki wąskotorowej (Kujawska Kolej Dojazdowa - KKW) - Ozorków Centralny, gdzie wybudowany został trójkąt manewrowy. Po likwidacji tej stacji wraz z odcinkiem toru do stacji Ozorków-Miasto w 1984 r. powstała możliwość wydłużenia linii tramwajowej. Nowy fragment linii prowadzący po trasie zlikwidowanej na tym odcinku kolejki wąskotorowej zakończony pętlą usytuowaną przy ulicy Cegielnianej uruchomiono w styczniu 1986 r. Dalsze plany zakładały przedłużenie trasy do dworca kolejowego (normalnotorowego). Z projektu jednak zrezygnowano.

W 1993 r. obsługę linii 46 od Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego w Łodzi przejęła spółka Międzygminna Komunikacja Tramwajowa, dysponująca wagonami typu 803N. Obecnie (AD 2011) na trasie kursują również również sprowadzone z Niemiec tramwaje Düwag GT6, Düwag GT8 oraz Düwag GT8N.

Obecnie linia 46 (ok. 30 km długości) jest uznawana za najdłuższą linię tramwajową w Polsce i jedną z najdłuższych na świecie.



Suplement: W 2012 r. w związku z likwidacją MKT obsługę linii do Ozorkowa przejęło ponownie MPK Łódź sp. z o.o.

Od 4 lutego 2018 – w związku z katastrofalnym stanem infrastruktury MPK – zawieszono kursowanie linii 46 do Ozorkowa, wraz z linią 45 do Zgierza, formalnie na czas remontu, niemniej na niektórych odcinkach zdemontowano już trakcje, rzekomo w celu zapobieżenia przed kradzieżami.

Więcej informacji na łódzkich stronach komunikacyjnych.

Ulica Zgierska w Łodzi ma około 6 km długości, biegnie w kierunku północnym jako przedłużenie ul. Nowomiejskiej od skrzyżowania z ul. Podrzeczną (przy Starym Rynku) do granicy miasta Łodzi ze Zgierzem, gdzie przechodzi w ul. Łódzką.

Na odcinku od Ronda mjr. Alfreda Biłyka do granicy miasta ulicą przebiega droga krajowa 1 oraz trasa europejska północ-południe E75, łącząca Norwegię z Grecją.

Ulica Zgierska powstała etapami po uregulowaniu wsi Bałuty wiodąca w kierunku Radogoszcza. W latach 70. XX w. poszerzono ulicę i na miejscu starych domów wybudowano rozległe osiedle „Jagiełły”. Od 1901 roku po dzisiaj, wzdłuż ulicy prowadzi podmiejska linia tramwajowa, która łączy Łódź ze Zgierzem, a także z Ozorkowem.

* W czasie wojny zmieniono nazwę na Hohensteiner Strasse.
* Po wojnie powrócono do oryginalnej nazwy ulicy.
Wikipedia