Udostępniona dla zwiedzających 2 listopada 2004 roku wieża widokowa, dawna wieża ewangelickiego kościoła Łaski, stanowi nową atrakcję miasta. Swoją historią sięga 8 listopada 1843 roku, kiedy to odbyły się uroczystości położenia kamienia węgielnego pod budowę nowej wieży. Ta wspaniała budowla powstała dzięki hojności i zaangażowaniu sióstr Biron, Marii Luizy Pauliny księżnej von Hochenzollern – Hechingen z domu Biron, Joanny Katarzyny księżnej Acerenza - Pignatelli i Doroty Talleyrand - Perigord. Były to córki żagańskiego księcia Piotra Birona, który w 1785 roku nabył księstwo żagańskie. Wzniesiona w stylu neogotyckim ceglana wieża posiada żeliwną ażurową iglicę. Została ona odlana w hucie w Iławie w 1846 roku. Kościół ewangelicki powstały w 1710 roku nie przetrwał jednak do dnia dzisiejszego, jedynym żywym świadectwem wspaniałości ówczesnych budowli sakralnych pozostała wieża. Osamotniona i zdewastowana czekała na lepsze czasy, które w końcu nadeszły. Pochowani w krypcie, członkowie rodziny Biron, nie doczekali się należnego zmarłym szacunku. Trumny wraz z znajdującymi się w nich zwłokami, zostały rozgrabione i zniszczone. W dniu dzisiejszym nie pozostało z nich nic, jedynie pusta krypta. Z czasem podejście władz uległo zmianie, znalazło się także kilku ludzi dobrej woli, którzy postanowili uratować zabytek przed zniszczeniem. 
Wewnątrz wieży znajduje się stała wystawa poświęcona nieistniejącemu już kościołowi p.w. Świętej Trójcy. Ekspozycja ta powstała dzięki finansowemu wsparciu partnerskiego miasta Netphen i dawnych mieszkańców Żagania. Część fotograficzną wykonał pan Jerzy Kozłowski. Oglądając wystawę można cofnąć się w czasie i podziwiać przepiękne wnętrza kościoła, niestety dziś dostępne jedynie na zdjęciach i widokówkach. Znajdują się tam również zdjęcia z prac remontowych, dzięki którym można zauważyć zmianę w wyglądzie wieży. Wieża widokowa odzyskała swoją dawną świetność. Dzięki zaangażowaniu wielu ludzi, ten wspaniały zabytek powrócił do życia. Z jego walorów skorzystać mogą wszyscy zainteresowani, mieszkańcy i turyści, których serdecznie zapraszam na wieżę widokową.

Za:
Więcej o żagańskim kościele Łaski:

W południowej części miasta, już poza murami, wznosi się wysoka, pokryta szarym tynkiem wieża. Nad wejściem data: 1709. Popadająca w ruinę budowla nie ma drzwi ani schodów. Tylko tyle pozostało z "kościoła łaski", który powstał dzięki władcy Szwecji Karolowi XII. Gdy w 1707 r., podczas wojny północnej, wojowniczy monarcha przez trzy dni bawił w Kożuchowie, miejscowi luteranie skarżyli mu się na złe traktowanie przez katolików. Król, sam będąc protestantem, upomniał się u cesarza Józefa I o współwyznawców i wymógł zgodę na budowę sześciu ewangelickich "kościołów łaski" (m.in. w Jeleniej Górze, Cieszynie i właśnie w Kożuchowie). Mieszczanie błyskawicznie wykupili teren i po roku wyrosła potężna świątynia na 3-4 tys. wiernych. Zgodnie z umową nie mogła być zbudowana z trwałych materiałów, więc użyto drewna i gliny; murowana wieża stanęła dopiero w 1826 r. Po II wojnie kościół służył jako spichlerz, a na początku lat 70. piękną budowlę wysadzono w powietrze.

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Jeleniej Górze (popularnie Kościół Garnizonowy) - poewangelicki, obecnie katolicki, stojący przy ulicy 1 Maja (dawnej ulicy Kolejowej). Otoczony jest parkiem z 19 kaplicami, powstającymi w latach 1717-1770. Jeden z sześciu Kościołów Łaski, zleconych do budowy w 1709 roku i wtedy też rozpoczęła się budowa. Podczas niej architektem był Marcin Frantz. Wzniesiona na planie równoramiennego, greckiego krzyża, wybudowana w stylu barokowym. Tuż po wybudowaniu, długość razem z pomieszczeniem na zakrystię wynosiła około 74 metry, a wysokość, łącznie z krzyżem na szczycie kopuły - 57 metrów. Stojąca na skrzyżowaniu naw ambona, ufundowana przez Melchiora Bertholda, została wykonana z jednego bloku piaskowca w 1717 roku. Ołtarz został wybudowany w 1727 roku i ma charakter budowli jednokondygnacyjnej. Nad nim mieszczą się, również wybudowane w 1727 roku organy, które obecnie posiadają 4 571 piszczałek, z czego 300 jest nowych. Mieszczą się na nich ruchome aniołki z bębenkami. Kościół ma 4 020 miejsc siedzących, drugie tyle osób może stać. W 1745 roku w kościół uderzył piorun, co spowodowało zerwanie liny podtrzymującej "daszek" ambony, który zabił wtedy pastora wygłaszającego kazanie.



(opis pochodzi z wikipedii

)

Strona domowa : /p>

Kamiennogórski kościół Łaski, dawniej imienia Trójcy Świętej, obecnie Matki Bożej Różańcowej, powstał jako jeden z sześciu kościołów Łaski, zwanych tak ze względu na „łaskę cesarską” Leopolda, cesarza Habsburgów, która umożliwiła budowę luterańskich świątyń. Rzetelnie opisana historia kamiennogórskiej świątyni jest do poczytania na stronie internetowej Muzeum Tkactwa Dolnośląskiego w Kamiennej Górze:
Z witryny parafii w Jaworzu w zakładce można dowiedzieć się, że za sprawą projektanta Martina Frantza, zwanego „śląskim szwedzkim budowniczym”, kościół Łaski w Kamiennej Górze, tak, jak podobny mu w Jeleniej Górze, przypomina sztokholmski kościół Katarzyny. Możemy dowiedzieć się, że „nazajutrz po wyznaczeniu miejsca pod kościół, poza miastem, na wzgórzu należącym do niejakiego Krausego 26.04.1709 r. odbyło się pierwsze nabożeństwo, a 5.06.1709 r. został poświęcony kamień węgielny”
Kościół, który budowano dość długo, bo poświęcono dopiero 8.10.1720 roku, jest budowlą na planie krzyża greckiego, pomiędzy ramionami którego dostawiono cztery kwadratowe przybudówki, mieszczące klatki schodowe. Świątynię pokrywa łamany dach. W trakcie budowy zmieniono projekt, dostawiając dzwonnicę na osi z jednej strony i zakrystię z drugiej strony. Dzwonnica stoi na planie kwadratu i służy jako główne wejście do kościoła. Kościół w takim stanie przetrwał do 1952 roku. Nieliczni już po wojnie parafianie od 1948 roku swoje nabożeństwa odprawiali w zakrystii przy kościele, potem przenieśli się do dawnej pastorówki, gdzie gromadzili się do 1957 roku. W latach 50. ołtarz, organy, ambonę i chrzcielnicę wywieziono do rzymsko-katolickiej katedry Wojska Polskiego w Warszawie, traktując je jako poniemieckie zdobycze wojenne. Bogate w rzeźbione detale: ołtarz, ambona i chrzcielnica zostały ogołocone po to, by zdobić dziś boczne ołtarze w katedrze WP. Sam kościół podupadał, pozostawiony bez opieki był bezczeszczony przez demolowanie i kradzieże. Niszczejąca świątynia wymagała zabezpieczeń przed ostatecznym zrujnowaniem. Okna w kościele były bez szyb, posadzka częściowo zerwana. W takim stanie kościół przejęła miejscowa parafia katolicka. Nowi użytkownicy rozebrali 2 piętro empor, a materiał wykorzystano na zabezpieczenie budynku, w tym łatanie dachu. Prowadzenie w taki sposób remontów i dodawanie innych elementów wyposażenia, odpowiadającego tradycji katolickiej oraz demontaż barokowych elementów okucia doprowadziło do tego, że wnętrze kościoła - dziś p.w. Matki Boskiej Różańcowej - wprawdzie jest zadbane i w dobrym stanie, lecz zostało zniekształcone tracąc swój oryginalny styl. W Muzeum Tkactwa Dolnośląskiego w Kamiennej Górze znajduje się „Laska Łaski”, którą wyznaczono 25. 04.1709 roku miejsce pod Kościół Łaski, a także biblioteka i zbiory muzeum przykościelnego przekazane pomiędzy 1947 a 1948 rokiem przez parafię ewangelicką.
Ostatnim pastorem był Fritz Brügel.

Ul. 1 Maja (Bahnhof Strasse)

Za bramą miejską, wzdłuż głównej drogi wlotowej do miasta, ukształtowało się przedmieście wojanowskie. Przechodziło ono w wiejską drogę prowadzącą do oddalonej o milę wsi Schildau (Wojanów). Już w późnym średniowieczu stanęły tu dwie świątynie — powiązany z linią murów obronnych kościółek-basteja p.w. Św. Anny (założony przypuszczalnie w początku XVI w.) oraz kaplica N.P. Marii z XV wieku. Jeszcze w poł. XVI w. tuż za bramą miejską znajdował się cmentarz, powstały w miejscu dawnego ogrodu. Został on zamknięty podczas wojny trzydziestoletniej. W XIX w. teren ten kupiło miasto i plac został zabudowany.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002