Wyprodukowane w 1902 roku przez wrocławskie fabryki Einsenwerk Gustav Trelenberg i Linke-Hoffmann Werke. "Jaś" był wagonem silnikowym a "Małgosia" doczepką. Był to model "Berolina". W 1969 roku na 25 lecie pozwrotu Ziem Zachodnich i Północnych do Macierzy załoga MPK rozpoczęła rekonstrukcje i odbudowę "Jasia". Do tego czasu był wagonem technicznym na stanie wrocławskiego Zakładu Torowego MPK. Od 1970 wozi turystów. W 1972 roku dołączyła do niego , podobnie odrestaurowana "Małgosia"
bonczek/hydroforgroup/ - Kalendarz Wrocławski 2002 / J. Korzeniowski

Pierwszy tramwaj konny we Wrocławiu wyjechał na trasę w lipcu 1877 r., natomiast pierwszą linię elektryczną uruchomiono w czerwcu lub lipcu 1893 r.

Ulica Piotra Skargi (niem. Taschenstraße, tj. ulica Sakwowa, wcześniej w 1380 Taschin-Bergische Gasse – zaułek Górki Sakwowej, oraz w 1397 Taschengasse – zaułek Sakwowy) – we Wrocławiu jedna z ulic przebiegających południkowo (z północy na południe), łącząca ulicę Oławską (od placu Dominikańskiego) z Podwalem. Przecina Fosę Miejską (mostem Piotra Skargi) przy wzgórzu z dawnym Bastionem Sakwowym (Taschenbastion, po rozbiórce murów miejskich Liebichs Höhe, obecnie Wzgórze Partyzantów); przedłużeniem tej ulicy w kierunku południowym jest ulica Kołłątaja, prowadząca do ulicy Piłsudskiego przy Dworcu Głównym. Od 1945 roku patronem ulicy jest jezuita na dworze króla Zygmunta III Wazy, Piotr Skarga.

W wieku XIII ulica zabudowana była stosunkowo luźno drewnianymi domami, mieszkali tu partacze-kapelusznicy. Od XIV do XVII wieku w linii murów miejskich, na osi ulicy, znajdowała się Brama Sakwowa; miał tu tradycyjnie swoje mieszkanie kat miasta Wrocławia (dziś w tym miejscu, przy ul. Nowej 11, jest – po bombardowaniach znajdującego się w 1945 w podziemiach dawnego Bastionu Sakwowego dowództwa obrony Festung Breslau – pusty plac).

Źródło: