Ach te harmonijkowe drzwi... pasowały jak pięść do nosa ale pewnie były bardziej niezawodne od "wiertarkowych" rozsuwanych - choć może i te też były napędzane silnikami od wiertarek? :)

Ha... samoobsługa... pamiętam zdarzające się przypadki wrzucania monet do nieprzystosowanych do tego otworów. Kasownik KRAK... bywał dziesięcioprzejazdowy, zamiast biletu do skasowania , klientela wsuwała dwu czy pięciozłotówki, zatykając cały system na dobre. Pociągnięcie wbudowanej po lewej stronie kasownnika wajcha z olbrzymią , plastykową czarna, brozową kulą powodowało specyficzny trzask podczas kasowania biletu. Cały trzaskający urok prysł po montażu "dziurkaczy".

do esski : He he, dobre, nie wiedziałem, że ludzie mieli takie pomysły :)

do Neo[EZN]: Polacy znajdą zawsze sposób żeby nie płacić

do esski : KRAB był automatem do sprzedaży biletów, więc jak najbardziej monety przyjmował. inna prawda że się psuł często. Kasowniki (w mojej okolicy) pierwsze pojawiły się w postaci małej skrzyneczki z językiem na którym położyć trzeba było bilet i ów język unieść do góry. Z kulistą gałką i trzaskiem - to były kasowniki produkcji PAFALu, i u nas wysstępowały tylko w autobusach, i to dopiero w latach 80-tych. Inny model z kulistą gałką był stosowany w tramwajach, ale ten dziurkował bilety, i zaiste często był blokowany przez wrzucenie monety lub guzika, ale raczej nie z nieświadomości a ze złościwosci lub strategii (jak miałem skasowac bilet jak żaden kasownik nie działa?) i było to już po wyginięciu KRAKów.

do Jarosław Dubowski: Pamiętacie te kuliste gałki przy kasownikach OK, a po co je kradli i do czego wykozystywali (dla dzieci) ? pytanie za jeden punkt.

do Jarosław Dubowski: Akurat w Gdańsku nie było chyba (ja nie pamiętam) pomysłów na wrzucanie monet czy guzików ale i tak często z kasowników nie dąło się korzystać z powodu zapchania go urwanym kawałkiem biletu 10-cio przejazdowego. Najczęściej było to spowodowane kiepską jakością kartonu na któym były drukowane. Bywały tez inne historie związane z kasownikiem, np jak był autobus zapchany (co było codziennością) i właściciel biletu nie mógl się przedostać pod kasownik, podawał bilet komuś, ten dalej następnemu aż trafił do osoby stojącej przy kasowniku. Jeśli teaz trafił się żartowniś (albo ktoś bardzo, bardzo wkurzony że przyszło mu kasować cudze bilety) przy kasowniku, to ten wtedy kasował bilet z 10, 20 razy, po prostu tyle ile się dało. Mnie kilka razy też tak skasowano bilet, zwłaszcza gdy był nowy. Na szczęście "moda" ta była znana i jakoś "kanary" na szczęście odpuszczały wielokrotności kasowań

do Port: Zapewne na Tiki-Taki, czyli takie dwie kulki połączone sznurkiem ;)

do pawulon Chyba klik klaki. Tiki taki to u Wedla .)

Brawo Pawulon byłeś bardzo blisko, poprawnie to TIKI TIKI. Mirosław, Klik Klaki to teleskopy do otwierania bezuchwytowego drzwi meblowych :-)))

do Port Będę trwał przy swoim ;)

do Miroslaw2: Wedel to jeszcze nie myślał wtedy o takiej nazwie. U mnie mówiło się tiki- taki, i tak mówili wszyscy których znam. Możliwe że w innych regionach mówiono inaczej, jest to bardzo prawdopodobne.

do Miroslaw2: To poczytaj do końca ten artykuł z Wiki. Gdybym ja go pisał to nazwa by była Tiki-taki, a inne opisałbym jako regionalizmy. Punkt widzenie zależy od punktu siedzenia ;)

do pawulon: Akurat w Gdańsku tez mawiało się Klik-klaki ;)

do † Yanek: Co kraj to obyczaj ;)

do † Yanek: widać jesteśmy z innego kraju:))

W Warszawie drzwi harmonijkowe zaczęto montować w tramwajach N w 1962. Wątpię, aby w Łodzi miało to miejsce wcześniej.

To będzie druga połowa lat 70. A już na pewno po 1973 roku.

do Miroslaw2:
Tiki Taki to Wawel, a nie Wedel.
Znane głownie z tego, że trafiają się w nich robaki.

do pawulon:
W Warszawie ta zabawka nazywała się Tiki-Tiki, kojarzę również nazwę Klik-Klaki. Tiki Taki to czekoladki z Krakowa.

do yani: Tiki- Tiki nie tylko w Warszawie, we Wrocku też ;-)

do ZPKSoft: Tiki-tiki na Podlasiu też