starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Komunikacja miejska we Wrocławiu › Autobusy we Wrocławiu › Jelcz 021 |
6 czerwca 1971 , Oberwanie chmury nad Wrocławiem w dniu 6 czerwca 1971 roku.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2004 sierpień
21 lat 7 miesięcy 27 dni |
11 pobrań 3409 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia bonczek_hydroforgroup
Obiekty widoczne na zdjęciu
Jelcz 021
więcej zdjęć (8)
Zbudowano: 1967
Zmodernizowana wersja i następca modelu Jelcz AP-02. W stosunku do poprzednika charakteryzował się skróconą o 1,87 m tylną sekcją nadwozia oraz zmniejszonym o 1,45 m rozstawem drugiej i trzeciej osi. Ponadto przy przegubie zastosowano szersze czteropłatowe drzwi środkowe o szerokości 1,26 m (w starszym modelu, pomimo dłuższego drugiego członu nadwozia, zastosowano drzwi dwupłatowe). Modernizacja była efektem ujawniających się w trakcie eksploatacji wad konstrukcyjnych modelu AP-02, którego głównym mankamentem była niska zwrotność oraz zachodzenie tylnego członu na zakrętach, co było skutkiem nadmiernej długości drugiej sekcji oraz zwisu tylnego. Do dziś zachował się prawdopodobnie tylko jeden egzemplarz tego pojazdu (w Krakowie).
Autobusy we Wrocławiu
więcej zdjęć (20)
Zbudowano: 1862
Komunikacja miejska we Wrocławiu
więcej zdjęć (5)
pl. Powstańców Wielkopolskich
więcej zdjęć (265)
Dawniej: Trebnitzer Platz
ul. Trzebnicka
więcej zdjęć (566)
Dawniej: Trebnitzer Strasse
Ulica Trzebnicka we Wrocławiu – jedna z arterii wylotowych, prowadzących od Starego Miasta na północ, w kierunku Trzebnicy. Zaczyna się na placu św. Macieja, a kończy na mostach Trzebnickich przez Starą Odrę. Przebiega przez osiedle Kleczków (część dawnego Przedmieścia Odrzańskiego). Przedłużeniem ulicy Trzebnickiej za mostami Trzebnickimi jest ul. Żmigrodzka, przecinająca Karłowice i Poświętne. Długość ulicy wynosi 1,1 km; w połowie długości, przy pl. Powstańców Wielkopolskich, przecina ją wiadukt kolejowy. Południowy odcinek jezdni ulicy Trzebnickiej (do pl. Powstańców Wielkopolskich) jest stosunkowo wąski (po jednym pasie ruchu w obu kierunkach, bez tramwaju); odcinek północny jest szerszy i mieści także tory tramwajowe.
W przeszłości część dzisiejszej ulicy Trzebnickiej (od pl. Powstańców Wielkopolskich do mostów Trzebnickich) stanowiła fragment Szosy Trzebnickiej (niem. Trebnitzer Chausee). Dawna rogatka miejska (Trebnitzer Barriere) zlokalizowana była w pobliżu skrzyżowania z ul. Ołbińską. Po roku 1868, w związku z budową linii kolejowej Prawego Brzegu Odry i korekcie sieci ulicznej (związanej także z wytyczonym w 1873 na dawnym Polu Maciejowym – Mathiasfeld – placem św. Macieja) przebieg nowo utworzonej Trebnitzerstraße przybrał współczesny kształt ulicy Trzebnickiej. Wybudowane wzdłuż ulicy budynki w większości powstały przed rokiem 1910 i podczas oblężenia Festung Breslau w 1945 prawie wszystkie przetrwały w stopniu, pozwalającym ich odbudowę; jest to jedna z nielicznych ulic miasta, których stuletnia zabudowa zachowała się w tak dużym stopniu do XXI wieku.
Prócz kamienic mieszkalnych – w większości 5- i 6-kondygnacyjnych, często ze zlokalizowanymi na parterze lub w suterenie sklepami i małymi zakładami usługowymi – wzdłuż ulicy Trzebnickiej wybudowano m.in. w latach 1894-1895 gmach przytułku Fundacji Claasseena (wg projektu Richarda Plüddemanna, pod numerem 25-27, pomiędzy ul. św. Wincentego a Ołbińską, dziś szpital MSW), szkołę (1905-1908, projekt R. Plüddemanna i Ch. Cabanisa, pod numerem 42-44, przy skrzyżowaniu z ul. Dębickiego i z ul. Kleczkowską, dziś Kolegium Nauczycielskie), a także gazownię miejską (nr 35, projekt i budowa – rok 1881 i następne, dziś Zakład Energetyczny) i jej budynek administracyjny (nr 33, rok 1938, dziś urząd skarbowy dzielnicy Psie Pole).
Źródło: Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0
W przeszłości część dzisiejszej ulicy Trzebnickiej (od pl. Powstańców Wielkopolskich do mostów Trzebnickich) stanowiła fragment Szosy Trzebnickiej (niem. Trebnitzer Chausee). Dawna rogatka miejska (Trebnitzer Barriere) zlokalizowana była w pobliżu skrzyżowania z ul. Ołbińską. Po roku 1868, w związku z budową linii kolejowej Prawego Brzegu Odry i korekcie sieci ulicznej (związanej także z wytyczonym w 1873 na dawnym Polu Maciejowym – Mathiasfeld – placem św. Macieja) przebieg nowo utworzonej Trebnitzerstraße przybrał współczesny kształt ulicy Trzebnickiej. Wybudowane wzdłuż ulicy budynki w większości powstały przed rokiem 1910 i podczas oblężenia Festung Breslau w 1945 prawie wszystkie przetrwały w stopniu, pozwalającym ich odbudowę; jest to jedna z nielicznych ulic miasta, których stuletnia zabudowa zachowała się w tak dużym stopniu do XXI wieku.
Prócz kamienic mieszkalnych – w większości 5- i 6-kondygnacyjnych, często ze zlokalizowanymi na parterze lub w suterenie sklepami i małymi zakładami usługowymi – wzdłuż ulicy Trzebnickiej wybudowano m.in. w latach 1894-1895 gmach przytułku Fundacji Claasseena (wg projektu Richarda Plüddemanna, pod numerem 25-27, pomiędzy ul. św. Wincentego a Ołbińską, dziś szpital MSW), szkołę (1905-1908, projekt R. Plüddemanna i Ch. Cabanisa, pod numerem 42-44, przy skrzyżowaniu z ul. Dębickiego i z ul. Kleczkowską, dziś Kolegium Nauczycielskie), a także gazownię miejską (nr 35, projekt i budowa – rok 1881 i następne, dziś Zakład Energetyczny) i jej budynek administracyjny (nr 33, rok 1938, dziś urząd skarbowy dzielnicy Psie Pole).
Źródło: Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0