Ulica Plonowa

Ulica Plonowa to lokalna ulica długości ok. 850 m odchodząca od ul. Szczecińskiej w kierunku zachodnim. Ulica została wytyczona jako główna droga osady rolniczej Mikołajew założonej w drugiej połowie XIX w. na gruntach wsi Kały i zasiedlonej przez osadników z Niemiec. Niewielki obszar wsi ograniczony był ul. Aleksandrowską od północy i strumieniem Zimna Woda od południa, a rozciągał się od ul. Szczecińskiej do ul. Tatarczanej. Pierwotnie droga nie dochodziła do ul. Tatarczanej, a kończyła się po zachodniej stronie obecnej pętli tramwajowej. Po południowej stronie drogi usytuowanych było pięć gospodarstw osadników. W pierwszej połowie XX w. część gruntów, głównie od strony ul. Aleksandrowskiej, została rozparcelowana i z czasem zabudowana niewielkimi domami. W 1934 r. pod nr 18 mieszkańcy wznieśli budynek remizy strażackiej. Po włączeniu tego terenu do Łodzi w 1946 r. ulica otrzymała obecną nazwę. Od lat 80. przy ulicy z wolna przybywa domów jednorodzinnych i obiektów różnych firm.