Stacja sanitarna zwana "Królewskim Zakładem Uzdrawiającym" została utworzona podczas trwania I wojny światowej w pobliżu dworca wschodniego dla wyczerpanych żołnierzy niemieckich przywożonych z frontu. Budowę, przeprowadzoną rękami 400 jeńców rosyjskich, rozpoczęto 15. sierpnia 1915 roku, a pierwszych kuracjuszy przyjęto 29. grudnia tego samego roku.

Był to kompleks baraków rozstawiony wzdłuż nasypu kolejowego i dzisiejszej ul. Armii Ludowej, obejmujący łaźnię, suszarnię, kuchnię, stołówkę, baraki mieszkalne, odwszalnię, itp. Maksymalną dobową przepustowość ośrodka szacowano na 12 000 osób. Baraki nie zostały rozebrane wraz z końcem wojny i służyły celom sanitarnym jeszcze przynajmniej do 1921 roku jako obóz dla wojsk Międzynarodowej Komisji Sojuszniczej - nazywano go "Obozem Focha".