To pierwsza zajezdnia Wrocławia. Tam właśnie znajdowała się zajezdnia pierwszej wrocławskiej trakcji tramwajów konnych. Pierwotnie właścicielem obiektu była BSEG, by w 1911 przejść w ręce SSB.. Rozbudowę zajezdni rozpoczęto w 1912 by uroczyście ją zakończyć 1 maja 1913 r. Powstały wtedy dwie hale, warsztaty, kotłownia, kuźnia i umywalnia. Powstał także budynek administracyjny i mieszkalny w południowej części placu. W latach 1934-1935 na terenie zajezdni wzniesiono stację trafo. W 1939 roku obiekt przejęła BVB. Zajezdnia działała do końca FB i nie ucierpiała podczas działań wojennych z racji swojego położenia. Po wojnie ruszyła pełną parą w dniu 22 VIII 1945 roku.
b/h2009

Wprowadzony do produkcji w 1992 roku średniopodłogowy model Jelcz 120M był zmodernizowan wersją i następcą popularnego modelu PR-110M. Najbardziej widocznymi zmianami było zastosowanie w górnej części ściany czołowej nowej wykonanej z tworzywa sztucznego obudowy zewnętrznej miejsca przeznaczonego na tablicę informacyjną oraz zastosowanie szyby tylnej o zmniejszonych wymiarach. Nieznacznie zmienione zostało również wnętrze pojazdu.(zlikwidowano 2 miejsca siedzące naprzeciw trzecich drzwi na rzecz przestrzeni dla osób stojących, oraz zmniejszono o 20 mm wysokość pierwszego stopnia w trzecich drzwiach). Najistotniejsze zmiany dotyczyły jednak silnika i układu napędowego. Produkcję tego modelu zakończono w 2007 roku.

Autobus miejski niskowejściowy produkowany przez JZS w latach 1995-2004. Model serii M121 był następcą średniopodłogowegop modelu Jelcz serii 120M. Pojazd był w pełni przystosowany do obsługi przewozu dla osób niepełnosprawnych.

Ulica Zygmunta Wróblewskiego – główna oś komunikacyjna Wielkiej Wyspy we Wrocławiu, prowadząca od mostu Zwierzynieckiego na południowy wschód, obok ZOO, Hali Ludowej i stadionu 1KS Ślęza do zajezdni tramwajowej nr 6, długości ok. 1,3 km. Patronem ulicy jest prof. Zygmunt Wróblewski, polski fizyk; przedłużeniem ul. Wróblewskiego dalej na południowy wschód jest ulica Olszewskiego (poświęcona pamięci drugiego polskiego naukowca, Karola Olszewskiego). W przeszłości ul. Wróblewskiego nosiła niem. nazwę Grüneichener Weg, potem Gustav-Stresemann-Straße a od lat 30. XX wieku do 1945 – Horst-Wessel-Straße.

Ulica Wróblewskiego wraz z Olszewskiego stanowiły we wczesnym okresie osadnictwa drogę z miasta do wsi Dąbie, Koczotów i Bartoszowice. Znaczenie ulicy wzrosło znacznie po roku 1910, kiedy na miejscu dawnego hipodromu rozpoczęto budowę obiektów dla Wystawy Stulecia, w tym Halę Ludową, a także (w latach 20.) osiedla mieszkaniowego Biskupin i sąsiadującego z nim Sępolna, do którego ul. Wróblewskiego jest alternatywną (obok ul. Mickiewicza) drogą dojazdową. Ulica ta była również trasą dojazdową do obiektów zorganizowanej we Wrocławiu w 1929 wystawy WuWa (Wohnungs- und Werkraumausstellung, tj. "Mieszkania i miejsca pracy").

W pobliżu skrzyżowania ul. Wróblewskiego z Wittiga i Tramwajową rośnie duży pomnikowy dąb szypułkowy, nazwany "Dębem Piotra Włosta".

Podczas oblężenia Festung Breslau zabudowa ulicy praktycznie wcale nie ucierpiała, zachowały się wszystkie budynki wzdłuż ulicy. Podobnie jak przed wojną – oprócz obiektów związanych z Halą Ludową, ZOO, stadionem sportowym i zajezdnią – znajduje się tu kilka od 2- do 4-kondygnacyjnych willi oraz budynków wielorodzinnych; jedynie stojący na rogu Wittiga i Wróblewskiego budynek dawnego zajazdu (Gasthaus zum Lindenpark) został w latach 70. rozebrany w związku z budową osiedla akademików dla Politechniki Wrocławskiej, natomiast jeden z wzorcowych domów wystawy WuWa, późniejsze przedszkole przy ul. Wróblewskiego 18, strawił pożar w roku 2006.

Źródło: Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0