Chełm Dzielnica Nowe Miasto 1926 – historyczna dzielnica Chełma z okresu modernizmu, założona w dwudziestoleciu międzywojennym po wschodniej stronie Górki Katedralnej na terenach Starostwa Obłonie przekazanych miastu po odzyskaniu niepodległości. Rozplanowana w latach 1925-26 w ramach aspiracji rozbudowy miasta i starań władz o przeniesienie do Chełma ważnych urzędów państwowych (m.in. Wschodniej Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych 1928-1939). Budowę dzielnicy Nowe Miasto rozpoczęto w 1926 r. od wytyczenia nowych ulic i skwerów o łącznej powierzchni ok. 77 ha, parcelacji gruntów o powierzchni ok. 32 ha pod zabudowę zwartą i ok. 263 ha pod zabudowę indywidualną, obejmującą obszar osiedli zwanych Domkami i Działkami; w 1928 r. miasto rozpoczęło budowę dużej szkoły powszechnej dla nowej dzielnicy przy ulicy Szwoleżerów (Szkoła X-lecia odzyskania niepodległości) oraz budowę sieci wodociągowej i kanalizacyjnej dla nowej dzielnicy, jak i dla Starego Miasta po zachodniej stronie Górki i jego istniejących już przedmieść, z oczyszczalnią ścieków na Bieławinie w okolicy dworca kolejowego, a od lipca 1928 r. Koleje Państwowe rozpoczęły budowę Gmachu Dyrekcji Kolei i kolonii mieszkalnych dla pracowników DOKP. Jednak wskutek wielu niedociągnięć w 1932 r. przerywano budowę osiedla kolejowego pozostawiając niedokończone budynki w stanie surowym na szereg lat. Gmach i kolejową kolonię mieszkalną wykończono i oddano do użytkowania dopiero po wznowieniu prac w latach 1938–1939. Niemniej przeniesienie z Radomia do Chełma Wschodniej DOKP pokrzyżowała już II-wojna światowa. Pozostałe części dzielnicy Nowe Miasto wzdłuż południowej osi (obecnie ulice Parkowa-Paderewskiego-Traugutta) oraz po wschodniej stronie Wzgórza Kredowego przeznaczono pod zabudowę indywidualną i sukcesywnie uzupełniano po II-wojnie światowej w latach 60 i 70-tych osiedlami Cementowni i CHSM oraz nową zabudową przy Kolejowej w okresie dwóch ostatnich dekad.

Wzgórze Kredowe (+225 m npm) – obok Górki Katedralnej (+237 m npm) i Góry Antonińskiej (+223 m npm) zniwelowanej odkrywkową kopalnią kredy Cementowni Chełm, jest jednym z trzech najwyższych, dominujących nad miastem wzniesień na obszarze Chełma, o zwartej budowie geologicznej, zwanych potocznie "górami kredowymi", należących do najdalej wysuniętego na wschód subregionu Wyżyny Lubelskiej określanego Pagórami Chełmskimi.

Wzgórze Kredowe (18 ha) – dominujący na wschodnią częścią miasta obszar wzniesienia wyznaczony w koncepcji rozplanowania dzielnicy Nowe Miasto z 1926 r. ulicami Batorego-Wiejską-Graniczną-Żeromskiego-Wyszyńskiego, jako dominujący, centralny obszar nowej dzielnicy, przeznaczony na najważniejsze obiekty publiczne usytuowane w publicznym parku, z którego biegną dwie główne osie kompozycji dzielnicy prostopadłe do głównych dróg wylotowych: oś północna w kierunku dworca PKP prostopadła do głównej, nowowytyczonej drogi na Dorohusk (Szwoleżerów) i równorzędna oś południowa, prostopadła do istniejącej drogi na Hrubieszów, w kierunku placu publicznego przy Borku, którego planowane miejsce w latach 70-tych zajął cmentarz miejski.