starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 16 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Komunikacja miejska we Wrocławiu › Tramwaje we Wrocławiu › Tramwaj Linke-Hofmann Standard › Wagon silnikowy Linke-Hofmann Standard [T 25] |
Lata 1930-1936 , pl. Jana Pawła II - widok w stronę Ruskiej
Skomentuj zdjęcie
vigo
+1 głosów:1  Znowu popełniłem dubla : ale kadr jest minimalnie większy po lewej stronie i lepiej widać szczegóły kamienic przy Ruskiej 2015-03-27 19:37:31 (11 lat temu)
do vigo: Da się odczytać napis na tablicy kierunkowej "piątki"? Czy to jest "Schlachthof" a może "Flughafen"? 2015-03-27 20:06:32 (11 lat temu)
vigo
+1 głosów:1 do Neo[EZN]: Linia nr 5 od 1932 roku latem jeździła do lotniska ( w szczycie co 6 min., długość trasy 8,5 km, przeciętna szybkość 15 km/h, przystanek początkowy: Ofenerstrasse). Zimą kursowała do 1932 do rzeźni, od 1933 tylko do Rynku z Ofenerstr. Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: dopisek 2015-03-27 20:16:31 (11 lat temu)
do Neo[EZN]: Jestem za Schlachthofem. 2015-03-27 20:16:50 (11 lat temu)
do vigo: Nie. W 1936 jeździła do Wejherowskiej oraz do rzeźni w 1937 też w 1938 do lotniska 2015-03-27 20:35:48 (11 lat temu)
do Neo[EZN]: To mamy sprzeczne materiały źródłowe 2015-03-27 20:43:09 (11 lat temu)
|
|
Na stronie od 2014 grudzień
11 lat 3 miesiące 23 dni |
41 pobrań 1503 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia vigo
Obiekty widoczne na zdjęciu
Wagon silnikowy Linke-Hofmann Standard [T 25]
więcej zdjęć (134)
Zbudowano: 1925-1929
Wagony motorowe Linke-Hofmann Standard [T 25]
Numer taborowy SSB: 1001-1232
Pod koniec pierwszej połowy lat dwudziestych trwały intensywne prace nad budową nowego tramwaju. W 1925 roku zaowocowały one nowym modelem wagonu silnikowego „Standard”, którego nazwa wskazywała, że został on zaprojektowany jako bazowy model dla wrocławskiej komunikacji. Nowy wagon został niebawem wyprodukowany przez wrocławskie zakłady Linke-Hofmann A.G.
Podstawowe wymiary tramwaju to: 9 600 mm długości, 2 100 mm szerokości, 3 250 mm wysokości, rozstaw osi 2 500 mm oraz ciężar 11 050 kg. Tramwaj posiadał wyodrębniony rozsuwanymi drzwiami przedział pasażerski składający się z 21 miejsc siedzących (7 podwójnych i 7 pojedynczych tapicerowanych ławek) oraz 26 miejsc stojących. Jako napęd zastosowano silniki firmy Simens o mocy 46 kW każdy, zainstalowane na przednim i tylnym pomoście. Kabina pasażerska z siedmioma oknami i dach typu Haubendach.
Ten pierwszy, produkowany seryjnie wagon o całkowicie stalowej konstrukcji był początkowa znacznie głośniejszy od starszych, drewnianych konstrukcji, ale specjalnie zaprojektowane potrójnie resorowane podwozie zlikwidowało ten problem.
W latach 1925-1930 wyprodukowano serię 232 wozów tego typu. Wagony silnikowe nosiły numerację S.S.B. 1001-1182. W tym samym 1925 roku powstał nowy wagon doczepny do wozów typu „Standard”. Miał on analogiczne parametry, co wóz silnikowy, jednakże posiadał większą ilość miejsc stojących. W latach 1925-1929 wyprodukowano wozy o nr 1183-1232. Wagony te w okresie 1934-38 były sukcesywnie przebudowywane na wozy silnikowe.
Numer taborowy SSB: 1001-1232
Pod koniec pierwszej połowy lat dwudziestych trwały intensywne prace nad budową nowego tramwaju. W 1925 roku zaowocowały one nowym modelem wagonu silnikowego „Standard”, którego nazwa wskazywała, że został on zaprojektowany jako bazowy model dla wrocławskiej komunikacji. Nowy wagon został niebawem wyprodukowany przez wrocławskie zakłady Linke-Hofmann A.G.
Podstawowe wymiary tramwaju to: 9 600 mm długości, 2 100 mm szerokości, 3 250 mm wysokości, rozstaw osi 2 500 mm oraz ciężar 11 050 kg. Tramwaj posiadał wyodrębniony rozsuwanymi drzwiami przedział pasażerski składający się z 21 miejsc siedzących (7 podwójnych i 7 pojedynczych tapicerowanych ławek) oraz 26 miejsc stojących. Jako napęd zastosowano silniki firmy Simens o mocy 46 kW każdy, zainstalowane na przednim i tylnym pomoście. Kabina pasażerska z siedmioma oknami i dach typu Haubendach.
Ten pierwszy, produkowany seryjnie wagon o całkowicie stalowej konstrukcji był początkowa znacznie głośniejszy od starszych, drewnianych konstrukcji, ale specjalnie zaprojektowane potrójnie resorowane podwozie zlikwidowało ten problem.
W latach 1925-1930 wyprodukowano serię 232 wozów tego typu. Wagony silnikowe nosiły numerację S.S.B. 1001-1182. W tym samym 1925 roku powstał nowy wagon doczepny do wozów typu „Standard”. Miał on analogiczne parametry, co wóz silnikowy, jednakże posiadał większą ilość miejsc stojących. W latach 1925-1929 wyprodukowano wozy o nr 1183-1232. Wagony te w okresie 1934-38 były sukcesywnie przebudowywane na wozy silnikowe.
Tramwaje we Wrocławiu
więcej zdjęć (84)
Zbudowano: 1877/1893
Dawniej: Straßenbahn in Breslau
Pierwszy tramwaj konny we Wrocławiu wyjechał na trasę w lipcu 1877 r., natomiast pierwszą linię elektryczną uruchomiono w czerwcu lub lipcu 1893 r.
Komunikacja miejska we Wrocławiu
więcej zdjęć (5)
Wagony silnikowe Zeppelin [Z 12]
więcej zdjęć (15)
Zbudowano: 1912
Tramwaje "Zeppelin" [Z 12]
Numery taborowe SSB: 1402-1423
W 1912 r. w związku z budową Hali Stulecia spółka Städtische Straßenbahn Breslau zakupiła 22 wagony motorowe wyprodukowane w zakładach Christoph & Unmack w Niesky na Łużycach. Otrzymały numerację taborową w zakresie 371-392. Po reorganizacji SSB
otrzymały nową numerację 1402-1423. Ich podstawowe wymiary wynosiły 10 280 mm długości, 2 180 mm szerokości, 3 230 mm wysokości i 2 730 mm rozstawu kół. Posiadały otwierane do wewnątrz szerokie dwuskrzydłowe drzwi, co spowodowało zmniejszenie przedziału pasażerskiego i liczby miejsc siedzących do 19 i 25 stojących. Były to pierwsze we Wrocławiu tramwaje zabudowanymi pomostami, dzięki czemu zarówno motorniczowie, jak i pasażerowie nie byli zdani na łaskę warunków atmosferycznych. Kabina pasażerska z 4 oknami i dach ze świetlikiem (tzw. Oberlicht).
Ze względu na kształt pomostów wagonu zbliżony wyglądem do gondoli niezwykle popularnych w tym czasie sterowców, wrocławianie nazywali je potocznie „Zeppelinami”.
Od 1936 roku tramwaje zeppelin przebudowywano na wagony doczepne ( otrzymały wtedy nr 3090-3111), które były jeszcze użytkowane po wojnie.
Numery taborowe SSB: 1402-1423
W 1912 r. w związku z budową Hali Stulecia spółka Städtische Straßenbahn Breslau zakupiła 22 wagony motorowe wyprodukowane w zakładach Christoph & Unmack w Niesky na Łużycach. Otrzymały numerację taborową w zakresie 371-392. Po reorganizacji SSB
otrzymały nową numerację 1402-1423. Ich podstawowe wymiary wynosiły 10 280 mm długości, 2 180 mm szerokości, 3 230 mm wysokości i 2 730 mm rozstawu kół. Posiadały otwierane do wewnątrz szerokie dwuskrzydłowe drzwi, co spowodowało zmniejszenie przedziału pasażerskiego i liczby miejsc siedzących do 19 i 25 stojących. Były to pierwsze we Wrocławiu tramwaje zabudowanymi pomostami, dzięki czemu zarówno motorniczowie, jak i pasażerowie nie byli zdani na łaskę warunków atmosferycznych. Kabina pasażerska z 4 oknami i dach ze świetlikiem (tzw. Oberlicht).
Ze względu na kształt pomostów wagonu zbliżony wyglądem do gondoli niezwykle popularnych w tym czasie sterowców, wrocławianie nazywali je potocznie „Zeppelinami”.
Od 1936 roku tramwaje zeppelin przebudowywano na wagony doczepne ( otrzymały wtedy nr 3090-3111), które były jeszcze użytkowane po wojnie.
pl. Jana Pawła II
więcej zdjęć (1408)
Dawniej: Königsplatz, An der Königsbrücke, 1 Maja
Plac powstał w pierwszej połowie XIX w. po zdobyciu Wrocławia przez wojska napoleońskie, a następnie wyburzeniu Bramy Mikołajskiej w 1820 r. W dwa lata później nad fosą przerzucono nowy most zwany Królewskim (Königsbrücke). W tym czasie plac miał kształt prostokąta o powierzchni ok. 0,5 ha i zabudowany był od zachodu w podkowę z zamkniętymi narożnikami.
Wtedy plac określany był jako An der Königsbrücke (Przy Moście Królewskim). Lecz już wkrótce wzwiązku z szybkim rozwojem miasta zaszła potrzeba przebudowy placu. W 1866 r. został on powiększony do 1,5 ha, zlikwidowano most zasypując fosę oraz zmieniono nazwę na Königs Platz (Plac Królewski). Na początku XX w. w osi fosy wzniesiono na północy pomnik Bismarcka, a naprzeciwko fontannę wraz z grupą rzeźb Walka i Zwycięstwo. Jeszcze przed wojną planowano podwyższyć zabudowę zachodniej strony placu do 5 kondygnacji lecz do realizacji nigdy nie doszło.
W czasie walk o Festung Breslau zabudowa placu została w większości zniszczona. Ocalał jedynie gmach zajmowany obecnie przez Akademię Muzyczną oraz fontanna. W kolejnych latach w ramach odbudowy placu wzniesiono zupełnie niepasujący budynek Cuprum, a także w miejscu dawnego banku braci Alexander wzniesiono nowy budynek szpitala im. Babińskiego. Dużo zmieniło się na początku lat 80. Właśnie wtedy przebudowano plac i utworzono pzejście podziemne (otwarte 24 marca 1984).
Początkowo nieoficjalnie plac nosił nazwę pl. Królewskiego, lecz już w 1946 r. zmieniono nazwę na Plac 1. Maja. Obowiązywała ona do 31 XII 2005 r. Od 1 stycznia 2006 r. patronem placu jest papież Jan Paweł II.
Wtedy plac określany był jako An der Königsbrücke (Przy Moście Królewskim). Lecz już wkrótce wzwiązku z szybkim rozwojem miasta zaszła potrzeba przebudowy placu. W 1866 r. został on powiększony do 1,5 ha, zlikwidowano most zasypując fosę oraz zmieniono nazwę na Königs Platz (Plac Królewski). Na początku XX w. w osi fosy wzniesiono na północy pomnik Bismarcka, a naprzeciwko fontannę wraz z grupą rzeźb Walka i Zwycięstwo. Jeszcze przed wojną planowano podwyższyć zabudowę zachodniej strony placu do 5 kondygnacji lecz do realizacji nigdy nie doszło.
W czasie walk o Festung Breslau zabudowa placu została w większości zniszczona. Ocalał jedynie gmach zajmowany obecnie przez Akademię Muzyczną oraz fontanna. W kolejnych latach w ramach odbudowy placu wzniesiono zupełnie niepasujący budynek Cuprum, a także w miejscu dawnego banku braci Alexander wzniesiono nowy budynek szpitala im. Babińskiego. Dużo zmieniło się na początku lat 80. Właśnie wtedy przebudowano plac i utworzono pzejście podziemne (otwarte 24 marca 1984).
Początkowo nieoficjalnie plac nosił nazwę pl. Królewskiego, lecz już w 1946 r. zmieniono nazwę na Plac 1. Maja. Obowiązywała ona do 31 XII 2005 r. Od 1 stycznia 2006 r. patronem placu jest papież Jan Paweł II.