Ciężarówka Ford Canada - zwraca uwagę napis, na przedniej lewej szybie, będący wskazówką dla kierowcy, co do sposobu eksploatacji.

do Soravia: No tak. Dziś pewnie nie wszyscy wiedzą, że w tamtych latach pojazdy mechaniczne (auta, ciężarówki..) wypuszczano z fabryk z silnikami niedotartym, podam opis z netu:

"Kiedyś, gdy technologia obróbki metali nie była tak rozwinięta, a środki smarne pozostawiały wiele do życzenia, w instrukcjach i książkach obsługi opisywano skomplikowane niekiedy procedury, w jaki sposób dobrze dotrzeć nowo zakupiony pojazd. Takie techniki jazdy były przestrzegane, przecież nowo zakupiony samochód był wielkim luksusem i dbało się o niego bardziej niż o niejednego członka rodziny.

W książce obsługi Fiata 126p przedstawiono opis postępowania z podziałem na kilometry przebiegu. Coraz większe prędkości obrotowe i prędkość wraz ze zwiększaniem się kilometrów pozwalały według autorów uzyskać lepsze parametry trakcyjne i niższe zużycie paliwa w późniejszej eksploatacji.

I rzeczywiście tak było. Różnice w przyspieszeniach i prędkościach maksymalnych pomiędzy poszczególnymi egzemplarzami były znaczne. Oczywiście, wynikały w dużej mierze z różnic w wykonaniu poszczególnych elementów silnika, ale również w docieraniu.

Ponieważ silniki nowych samochodów kiedyś nie były docierane w fabryce i montowano je bardzo ciasno, podczas pierwszych kilometrów wiele części ocierało się o siebie, powodując wzajemne skrawanie. Opiłki metalu mogą być zabójcze w dłuższej perspektywie dla pracy silnika, dlatego stosowano specjalne, gęste i lepkie oleje, które pochłaniały jak najwięcej opiłków. Były to specjalne oleje na docieranie, które z czasem wymieniano na normalne (np. po przejechaniu 1500-2000 km). Często proces powtarzano, tj. pierwszy olej stosowano na pierwsze 500 kilometrów, kolejny na następne 1500, a później wlewano już olej normalny.

Dziś technologie są inne, ale też inni są użytkownicy samochodów. Większość ma niewielką świadomość techniczną. Dlatego pożądane są samochody jak najprostsze w obsłudze. To wymusiło na producentach sprzedaż aut, które po raz pierwszy w serwisie powinny pojawić się dopiero po przejechaniu pierwszych 30 000 km. Co więcej, nie ma mowy o specjalnym traktowaniu przy niewielkim przebiegu. Czy rzeczywiście producenci mają rację, czy może warto trzymać się dawnych przyzwyczajeń? Co zmieniło się w technologii i w samych samochodach?

Warto zauważyć, że kiedyś części silnika wykonywane były z innymi tolerancjami. Pasowania w silniku były dość ciasne, a w miarę procesu docierania poszczególne części wypracowywały sobie potrzebny do właściwego działania luz. Jednak praca przy ciasnym pasowaniu powoduje wydzielanie się znacznej ilości ciepła.Jest go tym więcej, im bardziej sportowa jest jazda kierowcy. Kiedyś powodowało to, że tłoki nadmiernie zwiększały swoją średnicę pod wpływem temperatury, co skutkowało zatarciem silnika. Podobnie sprawa wyglądała z wałem korbowym. To właśnie wymuszało stosowanie przy niewielkim przebiegu niewielkich prędkości obrotowych.

Ze zwiększoną temperaturą nie radziły sobie także układy chłodzenia, co powodowało przegrzewanie. Dziś jest już inaczej. Części wykonane są bardziej precyzyjnie, są hartowane lub azotowane, dzięki czemu ich powierzchnia utwardzona jest wcześniej, a nie pod wpływem temperatury pracującego silnika."

Dodam, że tuż za kabiną kierowcy, między oknem a kołem zapasowym, na słupku bocznym kabiny kierowcy, widać pionowy "migacz", a w zasadzie jego komorę, a sam kolorowy, wysuwający sie z niego "lizak", ledwo tutaj wystaje. Wówczas nie było jeszcze kierunkowskazów w postaci odrębnej lampy montowanej z przodu pojazdu, pamiętam takie ciężarówki i ich "migacze-lizaki" podczas działania na ulicach naszych miast w latach 60-tych XX w., jako chłopak zawsze mnie to interesowało

PS - taki "migacz" widać także tutaj: oraz tutaj:

do Stenek: Do Stenek - pozostały po tyn rozwiązaniu tylko określenia - wrzucić, wyrzucić kierunkowskaz

do Stenek: Miałem co takiego w starym Mercedesie z 1936 roku. Były tez wersje że ramie się podnosiło i chowało po włączeniu "migacza".

do cracusiac: Świetna ilustracja - właśnie o tym mówimy.

Do zdjęcie to chyba ustawka, tak myślę... Kto by szedł przerzucać gruz w długim płaszczu i w kapeluszu?

do Mateusz: W tamtych latach to nosilo sie tzw "prochowce". Kurtki byly mniej znane.

do Soravia: Tak, ale same te kolorowe ramiona "migaczy" były różne, ja pamiętam takie płaskie, jak linijka

do Stenek: Nie mogły być takie płaskie, bo w środku była żarówka. Pomyliłeś pewnie z tzw. lizakami obrysowymi, które w przypadku gdy skrzynia ładunkowa była szersza niż maska przednia ciężarówki, były mocowane do przedniego zderzaka aby przypominać kierowcy o rzeczywistej szerokości pojazdu.

do cracusiac: Czasem na allegro ktoś sprzedaje takie kierunkowskazy ze starych aut.

do cracusiac: Nie no ja rozumiem, ale pierwszą rzeczą jaką byś zrobił po przerzuceniu pierwszej tony było by zdjęcie płaszcza, kapelusza i koszuli...

do Soravia: Wcześniej były płaskie bo żarówki w środku nie było. Potem powstały modele z żarówką, a potem została żarówka bez mechanizmu machającego ;)