Działka zakupiona przez parafię św. Bernardyna w listopadzie 1853. Grunty cmentarne osuszono w 1855. Na cmentarzu był dom przedpogrzebowy oraz budynek mieszkalny inspektora cmentarnego. W 1908 roku wzniesiono kapilcę cmentarną. Wśród pochowanych byli Karl von Holtej (aktor, reżyser, dramaturg) oraz Wilhelm Grosser (lekarz, profesor UW) b/h/

Nekropolia otwarta w 1858 roku. Przeznaczona do likwidacji w 1967 roku.

Na cmentarzu znajdowała się neogotycka kaplica cmentarna, wzniesiona w 1908 roku na planie wydłużonego prostokąta z pięciobocznie zamkniętym prezbiterium. Nowe pole parafii św. Bernardyna otwarto w 1858 roku, przewidując w ciągu następnych kilku lat wypełnienie obu starszych nekropolii (Friedhof St. Bernhardin [I], Friedhof St. Bernhardin [II] - cmentarz św. Bernardyna [I], cmentarz św. Bernardyna [II]). Na realizację nowego cmentarza wybrano niezabudowany teren o historycznej nazwie Rothkretscham (Czerwona Karczma). Działkę o powierzchni 13 mórg parafia św. Bernardyna kupiła w listopadzie 1853 roku. Pierwsze wykopy w trakcie prac przy zakładaniu cmentarza ujawniły, że grunty były bardzo podmokle. Ich osuszeniem zajęta się w 1855 roku firma R. Reimanna. Po zakończeniu tych robót obszar nekropolii ogrodzono i przystąpiono do prac budowlanych. Wzniesiono wówczas dom przedpogrzebowy i budynek mieszkalny dla inspektora cmentarza. Powierzchnię cmentarza w kształcie trapezu przecinały liczne ścieżki, tworząc piętnaście symetrycznie położonych pól grzebalnych. W 1908 roku w części centralnej nekropolii wybudowano kaplicę cmentarną. Na terenie cmentarza miejsce spoczynku znaleźli także parafianie kościoła Pamięci Królowej Luizy (Kónigin-Luise-Gedachtnis-Kirche), wzniesionego w 1915 roku przy Ofener Strasse (ulica Krakowska).

Znane osoby pochowane na tym cmentarzu:

• Karl von Holtei (1798-1880), związany z Wrocławiem aktor, reżyser i dramaturg. Urodzony we Wrocławiu, w domu przy dzisiejszej ulicy Ruskiej 45, był absolwentem Gimnazjum św. Marii Magdaleny. Wrocławska publiczność zobaczyła go po raz pierwszy w sztuce Fryderyka Schillera Maria Stuart. Grał na scenach teatrów niemieckich, w latach 1837-1839 był dyrektorem teatru w Rydze. Najbardziej znane dramaty napisane przez Karla von Holteia to Stary wódz (na kanwie epizodu z życia Tadeusza Kościuszki) i Lenor. Uprawiał również twórczość poetycką. Od 1865 roku mieszkał na stałe we Wrocławiu.


• Wilhelm Grosser (zmarły 11 maja 1894 roku), lekarz, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1846 roku został prywatnym docentem, a w 1858 roku profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 1865 roku pracował w Instytucie Anatomii Uniwersytetu Wrocławskiego.

Źródło: Cmentarze dawnego Wrocławia

Ulica Krakowska – jedna z wylotowych arterii Wrocławia w dzielnicy Krzyki (osiedla Rakowiec, Wilczy Kąt, Księże Małe), długości 2,37 km, prowadząca wzdłuż Oławy i Górnej Oławy na południowy wschód, przedłużenie ulicy Traugutta.

Zaczyna się przy moście Rakowieckim (przy skrzyżowaniu z ul. Na Niskich Łąkach), w miejscu, gdzie ul. Traugutta zbiega się z ul. Kościuszki, a kończy przy skrzyżowaniu z Rybnicką, przechodząc w sposób płynny w ulicę Opolską.

W przeszłości był to fragment szosy Oławskiej (niem. Ohlauer Chaussee), od Czerwonego Mostu do Czerwonej Karczmy.

Trakt ten przebiegał przez tereny będące częścią majątku biskupiego; od połowy XIX wieku zagospodarowywane (w latach 1856-1858 urządzono tu m.in. cmentarze ewangelickie), w II połowie XIX wieku pojawiła się także zabudowa przemysłowa (m.in. ze względu na bliskość linii Kolei Górnośląskiej), w tym browar Haasego oraz komunalna (komenda straży pożarnej, zajezdnia tramwajowa) i użyteczności publicznej. Od roku 1904 (włączenie Rakowca w granice miasta) ma status ulicy (niem. Ofenerstraße), w 1928 wydłużona o odcinek do ul. Rybnickiej.

Wybudowane przy ul. Krakowskiej obiekty zachowały się po II wojnie światowej tylko częściowo, niektóre z nich zmieniły przeznaczenie (np. szkoła ludowa z roku 1908 zaprojektowana przez Richarda Plüddemanna – ul. Krakowska 64 – stanowi dziś siedzibę zakładów Dolam). Współczesny charakter zabudowy ulicy podobny jest do przedwojennego: dominują obiekty handlowo-produkcyjne. Na całej długości ulicy biegnie nią dwutorowa linia tramwajowa.

Źródło: Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0