starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 11 głos | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Cristoforo
+1 głosów:1
To nie zbiory prywatne. Przy każdym zdjęciu podajemy źródło jego pochodzenia, jeżeli nie ma go na liście ;) Dopisuje je i autora.
2015-08-14 17:26:18 (10 lat temu)
do Cristoforo: Dopisuje się o ile zdjęcie pochodzi z tego samego źródła z którego Ty czerpałeś :) Z mojego nie mogłem poznać autora zdjęcia.
2015-08-14 20:38:04 (10 lat temu)
... znam imię tego wyżła to Watra z Kościuszki ;-)
2015-08-15 11:14:24 (10 lat temu)
Na czas festiwalu piosenki w Opolu roku 1974 na Placu Wolności postawiono przestrzenne dekoracje, a pod drzewem przycupnął mały rycerz piastowski
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: literówka
2016-04-10 17:52:23 (10 lat temu)
Desperado
Na stronie od 2015 lipiec
10 lat 9 miesięcy 7 dni
Dodane: 14 sierpnia 2015, godz. 16:25:10
Źródło: inne
Autor: Mirosław Stankiewicz ... więcej (25)
Rozmiar: 1500px x 823px
13 pobrań
2695 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Desperado
Obiekty widoczne na zdjęciu
Krakowska 33
więcej zdjęć (46)
Architekt: Stanisław Chałupnik
Zbudowano: 1959
Usytuowana w samym centrum miasta kawiarnia przez wiele powojennych lat należała do najbardziej uczęszczanych lokali, jej nobliwa nazwa miała wskazywać na bliski związek z teatrem. Nowy, już powojenny budynek przy ul. Krakowskiej 33, "dom z loggiami", zbudowano w roku 1959 według projektu architekta Stanisława Chałupnika z opolskiego wojewódzkiego biura projektów.

Bardzo trudne to były lata, także dla budownictwa, obowiązywały ostre rygory oszczędnościowe, minimalistyczne normatywy i standardy, bardzo ograniczone były możliwości kształtowania architektury. W tym przypadku udało się architektowi, choć w pewnym stopniu, odejść od wszechobecnej sztampy i stworzyć elewację "trochę inną", z loggiami w układzie szachownicy i z pełnym przeszkleniem parteru; balustrady loggii z nerkowatymi otworami były wtedy identyfikującym motywem tego nowego budynku.

Obły kształt nerki stał się w latach 50., zresztą na krótko, motywem wszechobecnym, wyrazem mody. W meblarstwie i detalach użytkowych, także w dekoracjach; stoliki okolicznościowe, lustra, nawet lady sklepowe formowano w modnym kształcie. Dom był nowoczesny i się podobał. Marna jednak musiała być ta nowoczesność, skoro budynek wyposażono w staroświeckie ogrzewanie piecami kaflowymi.

Dzisiaj, po latach, dom z loggiami i pobliską Europą należą do najbardziej charakterystycznych fragmentów zabudowy otoczenia placu Wolności. Tyle że dom nie ma już nerkowatych balkonów, a miast poczciwej Teatralnej mamy egzotycznie brzmiącą Gelaterię Cafe Dolce Vita.

Andrzej Hamada
[dostęp 2014-03-20]
Amfiteatr 1000-lecia
więcej zdjęć (178)
Architekt: Florian Jesionowski
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1963

Gdyby Karol Musioł, przewodniczący Miejskiej Rady Narodowej w Opolu, nie pojechał na wycieczkę na Węgry i nie odwiedził Wyspy św. Małgorzaty, na której zobaczył piękny amfiteatr – naszego opolskiego by nie było. Po powrocie do Opola od razu spotkał się z architektem Florianem Jesionowskim, by ten zaprojektował i nadzorował budowę podobnego. Amfiteatr zbudowany został na miejscu najstarszej słowiańskiej osady w Opolu, gdzie przez wiele lat prowadzone były badania wykopaliskowe. Jak wspominał Florian Jesionowski: „Historię amfiteatru opolskiego znam doskonale od samego początku. Amfiteatr urodził się z zupełnie prozaicznych względów. (…) W tym czasie ojcem miasta był Karol Musioł. Słynna i barwna postać! Średnie i starsze pokolenia widzów dobrze go pamiętają, bo witał nas i żegnał na tych festiwalach. Otóż Karol Musioł był z wizytą w Budapeszcie i widział na Wyspie św. Małgorzaty taki zbudowany tam amfiteatr. Po powrocie do Opola zawołał mnie i mówi: – Czy w tym wykopie nie dałoby się czegoś takiego zrobić? Wielkiego doświadczenia to ja jeszcze wtedy nie miałem, ale namówił mnie na tę próbę. Miała to być początkowo jakaś kawa [łac. caverna – jama – przyp. Mariusz Jeliński] tego amfiteatru wypracowana w tej skarpie. Wybrano nieco głębiej poziom sceny i miała być ona bliżej wieży. Chodziło o to, żeby na tle wieży – jak to sobie Karol Musioł wymyślił – zainscenizować «Starą baśń». No i od tego się zaczęło!”. Na początku budowy jeszcze nikt nie planował festiwalu. Musioł chciał, aby w amfiteatrze wystawiać opery, zapraszać na koncerty np. Państwowy Zespół Ludowy Pieśni i Tańca „Mazowsze”. Kiedy więc w lutym 1963 r. dziennikarze muzyczni Mateusz Święcicki i Jerzy Grygolunas zaproponowali Musiałowi zorganizowanie festiwalu piosenki w Opolu, budowa zyskała solidne uzasadnienie.

Amfiteatr uroczyście otwarto pierwszego dnia pierwszego festiwalu – 19 czerwca 1963 r. Od tego czasu co roku w amfiteatrze odbywa się Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu. Wyjątkiem był rok 1982, kiedy na skutek wprowadzenia w Polsce stanu wojennego festiwal został odwołany. W 2010 r. natomiast z powodu modernizacji obiektu impreza odbyła się na terenie Politechniki Opolskiej. Wiosną 2011 r. otwarto całkowicie przebudowany amfiteatr. Stworzone zostały komfortowe warunki zarówno dla widzów, jak i samych artystów. Zniknęły bariery architektoniczne, a widownia amfiteatru liczy obecnie 3655 miejsc. Przebudowany amfiteatr wyposażony został również w nowoczesny sprzęt multimedialny: sceniczny ekran diodowy, dwa ekrany plazmowe oraz stały system nagłośnieniowy. Dodatkowo, dzięki nowemu tarasowi widokowemu możliwe stało się podziwianie nie tylko tego, co dzieje się na scenie, ale także malowniczej okolicy. Amfiteatr opolski stał się jednym z najbardziej znanych symboli miasta.

Ponadto Amfiteatr Tysiąclecia mieści w sobie dwie bardzo ważne instytucje kultury – Muzeum Polskiej Piosenki oraz Narodowe Centrum Polskiej Piosenki.



NARODOWE CENTRUM POLSKIEJ PIOSENKI

Zarządcą Amfiteatru Tysiąclecia – muzycznej wizytówki Opola jest Narodowe Centrum Polskiej Piosenki (NCPP). W Sali Kameralnej wyposażonej w najnowocześniejsze środki techniczne organizowane są koncerty najważniejszych polskich zespołów i wykonawców. Tym samym, w okresie jesienno-zimowo-wiosennym Narodowe Centrum Polskiej Piosenki zamienia się w jeden z najważniejszych klubów koncertowych w Polsce. W lecie natomiast NCPP zaprasza publiczność na koncerty do amfiteatru oraz na jego taras.




ul. Krakowska
więcej zdjęć (1856)
Dawniej: Beuthnische Gasse, Groschowitzer Gasse, Krakauer Strasse, Helmuth Brückner Strasse, Hindenburg Strasse, Stalina
ul. Piastowska
więcej zdjęć (1602)
Dawniej: Hafen Strasse
pl. Wolności
więcej zdjęć (1249)
Dawniej: Regierung Platz, Annaberg Platz