Kościół parafialny p.w. św. Marii Magdaleny należał pierwotnie do braci dominikanów i przylegał do zamkniętej, czworobocznej zabudowy klasztoru. Podczas prac ziemnych w pobliżu kościoła natrafiano wielokrotnie na pochówki. Prawdopodobnie zakonników bądź dobroczyńców klasztoru. Nekropolię stanowiło też wnętrze świątyni i tu chowano przez stulecia doczesne szczątki cieszyńskich książąt piastowskich. Tu też znajdowali miejsce wiecznego spoczynku znamienici mieszczanie, zakonnicy oraz przedstawiciele szlachty, osoby pełniące zaszczytne funkcje. Zachowaną pamiątką odnoszącą się do osoby dostojnika jest płyta nagrobna kanclerza Mikołaja Rudzkiego. O książęcej randze nekropolii przypomina zaś posąg nagrobny z przełomu XIV i XV w., który przedstawia prawdopodobnie wybitnego cieszyńskiego Piasta Przemysława Noszaka. Oprócz zachowanych zabytków, o pochówkach wewnątrz kościoła, świadczą zapisy historyczne i dokumenty. Wiedzę o dawnej piastowskiej nekropolii miały poszerzyć i uzupełnić badania, które przeprowadzono przed wojną.
W okresie międzywojennym dwukrotnie badano podziemia kościoła parafialnego. Po raz pierwszy w roku 1929, przy okazji remontu świątyni. W trakcie prac poszukiwawczych, prowadzonych na życzenie Zarządu Muzeum Wojewódzkiego, otwarto kilka krypt. Zakładano istnienie korytarza łączącego poszczególne krypy, co nie znalazło jednak potwierdzenia w toku późniejszych badań (1934). Nie zidentyfikowano żadnego grobowca jako miejsca pochówku Piasta.
W roku 1934 zawiązał się komitet obywatelski, na którego czele stanął starosta cieszyński Jan Plackowski. Celem działań komitetu było zbadanie kształtu oraz stanu kościelnych podziemi. Badania rozwinęły się w dwóch kierunkach. Pierwszy objął poszukiwanie grobów Piastów. Prowadzone wykopaliska wyłaniały też na światło dzienne nowe świadectwa związane rozbudową i historią świątyni, co wytyczyło drugi kierunek. Badania prowadzone w tym zakresie pozwoliły odkryć podziemne pozostałości dawnych murów oraz ustalić przebieg i rolę niektórych z nich. Prace trwały od kwietnia do października. Prowadzono na bieżąco dziennik dokumentujący badania. Na jego podstawie sporządzono sprawozdanie z poszukiwań piastowskich grobów, które podpisali Marian Majewski i inż.Henryk Riess. Badania nie przyniosły w pełni satysfakcjonujących rezultatów. Zawarte w sprawozdaniu stwierdzenia, dotyczące położenia piastowskich grobów, nie zostały poparte niezbitymi dowodami. Nie natrafiono na żadne materialne ślady , które by w sposób niewątpliwy pozwalały łączyć konkretne krypty z osobami cieszyńskich Piastów. Brak materialnych świadectw związany jest wielokrotnym plądrowaniem podziemi kościoła. Miejsca pochówku najznaczniejszych osób były doskonale rozpoznawalne. Jeszcze do ok.1880r. w posadzce osadzone były płyty nagrobne. Prace ziemne prowadzone w kościele oraz remonty także zacierały historyczne ślady. Mimo znacznej dewastacji podziemi kościoła (np. w czasie przebudowy, zakładania oświetlenia gazowego, czy budowy kanału wentylacyjnego) udało się w 1934r. zlokalizować wiele zachowanych grobów lub ich śladów. Oprócz miejsc, w których zdaniem prowadzących badania chowano Piastów, natrafiono na inne grobowce, zawierające liczne przedmioty, szkielety lub ich luźne szczątki.
Archeolog cieszyńskiej placówki muzealnej mgr Małgorzata Płazak pisała o badaniach prowadzonych w 1934r. tak : " Spośród grobowców przebadanych w podziemiach sześć uznanych zostało za piastowskie. Przesłanki na podstawie których wysunięto takie wnioski - szkielety, usytuowanie,wyposażenie są jednak zbyt nikłe. (...)Badania te nie zostały ukończone, przez co wiele punktów nie zostało wyjaśnionych, a wiele innych nie znajduje potwierdzenia w materiale źródłowym." (Cieszyńki Rocznik Muzealny 1970-1971)