Z inicjatywy dyrektora Juliana Rummla postawiono piękny budynek przy ul Waszyngtona na siedzibę „Żeglugi Polskiej”. Po uzyskaniu placu pod budowę, który należał do Ministerstwa Robót Publicznych został rozpisany konkurs, w wyniku którego wybrano projekt Adama Ballenstedta, inżyniera architekta z Poznania.Projekt przewidywał wybudowanie kotłowni i pomieszczeń gospodarczych w suterenie, kilku mieszkań i pomieszczeń biurowe na parterze. Na pierwszym piętrze zaplanowano mieszkanie dyrektora z dwoma pokojami gościnnymi z oddzielnym wejściem i łazienką oraz mieszkanie wicedyrektora. Na drugim piętrze miały powstać cztery mieszkania, na trzecim piętrze 2 lub 3 mieszkania i kilka pokoi gościnnych. Budowa była prowadzona sposobem gospodarczym.Prace rozpoczęto jesienią 1927 roku. W trakcie budowy Julian Rummel odsunął inżyniera Ballenstedta od budowy i przekazał nadzór nad budową ściągniętemu z Poznania inżynierowi Włodzimierzowi Głasce. On też był autorem projektu wnętrz budynku.Budowa została zakończona w styczniu 1929 roku. W następnych latach zaprojektowano i wybudowano kolejne budynki, jako części składowe głównego gmachu. Powstały garaże, a pod nimi piwnice dla mieszkańców oraz magazyny. Prostą bryłę budynku podkreśla pięcioarkadowy podcień z łękami na kolumnach i detalami w stylu Art Deco.
W budynku tym gościło także Polsko-Brytyjskie Towarzystwo Okrętowe, w którym „Żegluga Polska” posiadała 75% udziału.