Zajazd "Babilon"

W 1920 roku, po przekształceniu batalionów wartowniczych w Straż Graniczną, przez Józefa Piłsudskiego, powstaje placówka graniczna Babilon. Mieściła się ona w dzisiejszym budynku głównym, gdzie świadczone są usługi noclegowe i gastronomiczne. Placówka ta wraz ze strażnikami miała obowiązek zabezpieczania maleńkiego wycinka zachodniej granicy z Niemcami. Odcinek ten oznaczony jest specjalnymi słupami kamiennymi od D-011 do D-047, jest to około 12 kilometrowy odcinek granicy, oparty głównie o drogę do Chojnic i rzekę Czerwoną Strugę. Placówka Babilon podlegała Komisariatowi Straży Granicznej w Konarzynach, natomiast Komisariat był podporządkowany Inspektoratowi Straży Granicznej w Chojnicach, którego działalność kontrolował Pomorski Inspektorat Okręgowy Straży Granicznej w Bydgoszczy.

Strażnicy z Babilonu, poza ochroną granicy, pełnili również funkcję informacyjno-wywiadowcze. Wywiad polegał na zbieraniu informacji od rolników i okolicznej ludności np. o zauważonych ruchach wojsk.
W 1939 roku w obliczu zagrożenia, wzmocniono jednostki Straży Granicznej, nasiliła się też akcja wywiadowcza, powstały stałe punkty obserwacyjne. Taki stały punkt obserwacyjny znajdował się na skraju lasu, niedaleko miejscowości Czesnowo, pracowała też radiostacja nadawczo-odbiorcza. Spośród strażników przeszkalano patrole minerskie chroniące ważne obiekty. Każdy strażnik uzbrojony był w dwa granaty zaczepne i dwa obronne. Zgodnie z zarządzeniem wydanym w kwietniu 1939 roku przez Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych i Komendanta Głównej Straży Granicznej, oddziały Straży Granicznej (a w tym Strażnica w Babilonie), zostały podporządkowane dowództwom wojsk mających w wypadku wojny bronić poszczególne tereny przygraniczne.

22 sierpnia 1939 roku Strażnicę w Babilonie ewakuowano. Ewakuacji podlegały rodziny strażników. Autobus rozpoczął ewakuację rodzin z Konarzyn a potem z Babilonu ( według oficjalnego planu rodziny pracowników służb państwowych miały być ewakuowane poza Warszawę). Strażnica w Babilonie została opuszczona przez strażników 1 września 1939 roku. Strażnicy zostali oddelegowani do wojska broniącego Chojnic na rubieży Chojnice- Chojniczki.
Wspomnieć też wypada o niektórych strażnikach, którzy pełnili służbę w Babilonie do 1939 roku. W lipcu 1937 roku kierownikiem placówki został Józef Rogala, przeniesiony później do Doręgowic. Na parterze w Strażnicy Babilon mieszkali: strażnik Tocha, był komendantem orkiestry strażników (grał na trąbie),
strażnik Gajka, po wojnie był sekretarzem Gminy w Konarzynach oraz strażnik Przybysz- przez całą okupację był więziony w obozie Dachhausen. Na piętrze mieszkał Wielewicki i Jarosz ( Wielewicki przeżył okupację, natomiast o Jaroszu pomimo starań, nie udało się uzyskać żadnych informacji). Na poddaszu mieszkał Androjarczyk, który w czasie okupacji ukrywał się w Borach Tucholskich, oraz najmłodszy- 23 letni Tadeusz Cieślak, który trafił do Babilonu dopiero jesienią 1938 roku, później został przeniesiony na placówkę do Konarzyn. Cieślak tuż przed pierwszym września wysłał znad granicy do domu ostatnią pocztówkę, w której wspomniał o awansie i wojnie.

Losy byłej Strażnicy Granicznej w okresie okupacji są nieznane. W latach 1956-1992 mieścił się Ośrodek Wczasowy, który był własnością Miejskich Zakładów Komunikacyjnych z Bydgoszczy.
Aż do 1997 roku stał opustoszały. W tym samym roku został zakupiony przez obecnych właścicieli. Ze względu na długą i ciekawą historię Strażnicy Babilon, został założony „kącik pamięci”, gdzie można przeczytać o losie Babilonu.

http://www.zajazdbabilon.pl/historia