Kościół ewangelicki

W XVII w. ówczesny starosta babimojski Krzysztof Żegocki postanowił sprowadzić do Babimostu osiedleńców niemieckich. Chodziło mu przede wszystkim o sukienników. Dlatego, chcąc ich utrzymać w Babimoście, Żegocki wydał w r. 1652 przywilej, w którym wyraził zgodę na budowę kościoła dla wyznawców wyznania augsburskiego . Dokument zezwalający na budowę kościoła ewangelickiego datuje się z 15 kwietnia 1652 r. Podpis na nim brzmi: Christophorus Żegocki, capitaneus Babimostensis et Broicensis . I-szy zbór ewangelicko-augsburski powstał wkrótce po roku 1657, był budowlą szachulcową bądź drewnianą. Spalił się wraz z miastem w 1781 r. . Budowę kościoła rozpoczęto niezwłocznie, w roku 1782. Kościół usytuowano na Nowym Mieście, głównym skupisku ewangelików. Budowę zakończono w 1789 r. Obecnie remontowany, z przeznaczeniem na muzeum regionalne. Jeszcze pod koniec wojny kościół był wyposażony w dzwony, organy i inne sprzęty liturgiczne jednak po wojnie wszystko zostało rozkradzione lub zarekwirowane.