†

Kładka II - ul. Czarny Chodnik

Najstarsza wzmianka o kładkach w tym miejscu pochodzi z księgi klasztornej cieszyńskich bonifratrów. Wśród wydarzeń z roku 1730 zapisano m.in. : "W ogrodzie nad potokiem Bobrówką położono nowe kładki" [ O. Marcin Maksymilian Łobozek, "Żywienie u cieszyńskich Bonifratrów w wiekach XVIII i XIX (wyimki z ksiąg klasztornych)", s. 29 ]
Kładka łączyła pierwotnie ogród bonifratrów z innymi, należącymi do nich posiadłościami, znajdującymi się po drugiej stronie koryta Bobrówki, które w tej okolicy przebiegało wówczas inaczej niż obecnie. Inwentarz cieszyńskiego konwentu Braci Miłosiernych z 1825 r. charakteryzuje sytuację przestrzenną najbliższego majątku następująco: "Do klasztoru należy duży ogród otoczony murem, którego większa część obsadzona jest drzewami owocowymi. Za nim są łąki i pola, gdzie rosną bulwy. Przez środek wije się rzeka Bobrówka z tego powodu przerzucono most, który utrzymuje klasztor." (O. Marcin Maksymilian Łobozek "Zabudowania klasztorne cieszyńskich bonifratrów w wiekach XVIII i XIX", s. 108 ) Ogród doskonale przedstawia mapa katastralna z 1836 r., znajdująca się w dziale kartografii zbiorów MŚC, numer inwentarzowy - 3372 (na innych mapach katastralnych z 1836 r. gorzej).
W związku z budową linii kolejowej część ogrodu odsprzedano. Kładka jednak w dalszym ciągu służyła zakonnikom ( tylko czasowy brak kładki rejestruje plan z 1872 r.) Przez kładkę prowadziła dróżka, biegnąca od furty w murze klasztornym ( furta i ścieżka widoczne tu -

http://cieszyn.fotopolska.eu/151412,foto.html

) , na drugi brzeg Bobrówki, która ułatwiała, przede wszystkim, dotarcie do zakonnego gospodarstwa.

http://cieszyn.fotopolska.eu/D...urnia_Gospodarstwo_Bonifratrow

Posiadłości należące do Bonifratrów wraz z widocznym przejazdem przez Bobrówkę oraz gospodarstwem na Liburni zostały przedstawione na rysunku perspektywicznym -

http://www.katalog.muzeumcieszyn.pl/large/43/mc-f-7006-1.jpg

(zbiory Muzeum Śląska Cieszyńskiego, Dział Fotografii )

Jako ciekawostkę przytoczyć warto fragment książki "Po bobreckich ścieżkach" Leona Miękiny. Autor o przejeździe, który poprzedzał bezpośrednio kładkę i stanowił z nią jeden trakt, pisze m.in. : "(...) przejazd przez tory kolejowe - w porozumieniu i za zgodą odpowiednich władz - zamykany był przez zakonników szlabanami z obu stron (dosłownie: na kłódki ! ), co można zauważyć na zachowanych starych zdjęciach." Taki stan utrwalono dość czytelnie na jednym ze zdjęć obiektu.