Trzy Kopce (1082 m n.p.m.)

Liczy 1082 m n.p.m. Szczyt graniczny między miastem Bielsko-Biała, gminą Brenna a Szczyrkiem. Nazwa podobnie jak w przypadku Trzech Kopców Wiślańskich, pochodzi od trzech kopców granicznych, jakie ustawiono tu, aby oznaczyć poszczególne obszary. W tym przypadku kopce oznaczały granice trzech wsi: Brennej, Wapienicy i Szczyrku, ale jednocześnie, od XVII w., granice Księstwa Cieszyńskiego i hrabstwa bielskiego należących do Austrii oraz dominium łodygowieckiego leżącego w granicach Polski. Później, do 1950 r., zbiegały się tu granice powiatów cieszyńskiego, bielskiego i bialskiego. Na południowym skłonie szczytu znajduje się Jaskinia w Trzech Kopcach, kojarzona ze zbójnikami Wojciechem i Mateuszem Klimczokami mającymi ponoć tam kryjówkę. Inna legenda mówi, że istnieje połączenie między tą jaskinią a zamkiem Sułkowskich w Bielsku. Na północnym stoku odkryto kamienne kopczyki, podobne do tych z Palenicy, jeszcze jednak ich nie przebadano. W latach trzydziestych XX wieku na samym szczycie Trzech Kopców Robert Urbanke wystawił prywatne schronisko turystyczne, w którym w 1938 roku oddział PTT w Białej uruchomił swoją czwartą stację turystyczną. Budynek schroniska został poważnie zniszczony w czasie wojny, najpierw Niemcy pobudowali w okolicy szereg umocnień a zimą i wiosną 1945 r. przebiegała tędy przez wiele tygodni linia frontu. Ruiny schroniska rozebrano ostatecznie w 1948 roku. Pozostały tylko widoczne dobrze fundamenty, przy żółto oznakowanym szlaku turystycznym z Klimczoka na Błatnią.