Murowane baraki obozowe

urowane baraki dla więźniów na terenie byłego obozu Auschwitz II-Birkenau. Wewnątrz każdego z budynków spało 700-1000 więźniów. Baraki murowane były najwcześniejszymi konstrukcjami w Birkenau. Były one budowane z cegieł i drewna ze rozebranych domów, które należały do mieszkańców polskich wsi wysiedlonych siłą przez Niemców wiosną 1941 r. podczas tworzenia tzw. strefy interesów obozu.
Źródło: Autorzy: wikimedia.org/wiki/File:Auschwitz_II-Birkenau,_baraki_murowane.jpg Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]
Baraki murowane zostały wzniesione w najstarszej części obozu, na tzw. odcinku BI, którego budowę rozpoczęto jesienią 1941 r. We wnętrzu każdego z nich wymurowano 60 przegród, w których znajdowały się trzy poziomy do spania, tworzące 180 legowisk, tzw. buks, na których miało spać po czterech więźniów. Zatem każdy z tych baraków, według planów SS, miał pomieścić ponad 700 więźniów. Budynki te początkowo zamiast podłogi miały klepisko, z czasem zastąpione warstwą płasko ułożonych cegieł lub wylewką z cienkiej warstwy betonu. W zimie baraki nie były dogrzane. Zainstalowano w nich wprawdzie dwa żelazne piecyki, ale nie były one w stanie ogrzać całego dużego pomieszczenia. W barakach brakowało urządzeń sanitarnych. Dopiero w 1944 r. niewielką część każdego z nich adaptowano na umywalnie i ustępy. Początkowo nie miały one również oświetlenia elektrycznego./źr.

http://auschwitz.org/historia/zycie-w-obozie/<

br />