Warszawianka

Warszawianka, 1979–1980

Warszawianka Gustawa Zemły jest nawiązaniem do dramatu Stanisława Wyspiańskiego z 1898 r., do greckiej ikonografii Rannej Amazonki (404 r. p.n.e.) czy Kariatydy. Rzeźba jest personifikacją Polski-Ojczyzny i jej tragicznych zmagań związanych z odzyskaniem niepodległości. G. Zemła w przestrzennej, nieco manierystycznej formie odnosi się do ikonosfery zburzonych miast starożytnych, niekompletnych rzeźb i ruin oraz do pieśni z 1831 r. Casimira François Delavigne’a, francuskiego poety (inspiracji dla S. Wyspiańskiego). Francuska Warszawianka napisana pod wpływem Powstania Listopadowego (1930), nawiązywała do rewolucyjnej pieśni z 1792 r. – Marsylianki. G. Zemła nadał „Warszawiance” formę uszkodzonej, greckiej rzeźby przypominającej Nike z Samotraki (III/II w. p.n.e.). Postępujący rozpad sugerują pionowe, głębokie pęknięcia, które równoważą delikatne poziome fałdy tkaniny opinającej tors okaleczonej postaci. Z ramion zwisają fragmenty łańcuchów, co nawiązuje w symboliczny sposób do zniewolenia Polski w czasie utraty niepodległości.

https://filharmonia.bydgoszcz.pl