Plac Anny Jagiellonki

Zdjęcie źle się wgrało, trzeba podmienić.

do da signa: Pięć lat temu dodane, nie mam tego zdjęcia do podmiany, więc usuwam

do piotr brzezina : Piotruś, przecież jest sygnatura z NAC . Już znalazłam. Podmieniam i głosuję za pozostawieniem.

do da signa: Dziękuje.

Tymczasem w Cegłowie,
stacyi kolei warszawsko - terespolskiej, jak nam donosi
Wielebny Ks. Łukasz J a n c z a k , prefekt seminaryjum
nauczycielskiego w Siennicy, o to uproszony, za co niniejszem
dziękujemy, „znajduje się na ścianie zewnętrznej kościoła
za wielkim ołtarzem wmurowany pomnik Stanisława
.Oczka. Pomnik ten jest z piaskowca, wysokości około
półtora łokcia, a szerokości nie więcej nad łokieć. Wyobraża on Chrystusa na krzyżu; poniżej z prawej strony
klęczy postać mężczyzny, w bogatej odzieży, podbitej
futrem , a z lewej strony niewiasta mdlejąca, podtrzymywana przez drugą. Czyby ów mężczyzna klęczący miał
wyobrażać Wojciecha Oczka? czy ojca, któremu syn pomnik
postawił?—trudno orzec. Może by to były postacie Najśw .
Maryi Panny, Jana Apostoła i Maryi Magdaleny, lubo
ubiory na nich zupełnie światowe? Napis na pomniku jest
takiej osnowy:“ „Stanislao Ocko viro nobili Łucko districtus Lublinensis oriundo, qui in juventa vicinia (?) *),
potentiorum vi pressus ad popularem statum se dem iserat,
et tandem ob saevitiem pestis, V arsavia, ubi domicilium
devixerat, exulans hujus pagi ad primum lapidem, octogenärius, anno Christi M. D. LXXI1 mortuus. A lbertus
Ocko Stephani regis Poloniae, postea Sigismundi III regis
medieus, parenti defuncto posuit“.
Co znaczyć ma po polsku: „Stanisławowi Oczkowi, mężowi szlachetnie urodzonemu w Łucku powiecie Lubelskim,
który w młodości prześladowany przez możnych do plebejskiego stanu przeszedł, a na koniec dla srożącej się zarazy
morowej z Warszawy, gdzie zamieszkiwał, uchodząc, na
i pierwszej mili w 80 roku życia w 1572 roku, umarł: W o j ­
c i e c h O c z k o , Stefana Króla Polskiego i Zygmunta IIl-go
króla lekarz, ojcu zmarłemu ten pomnik położył“

WOJCIECH OCZKO
SYFILIDOLOG POLSKI XVI WIEKU
WARSZAWA.
Druk K. K o w a l e w s k i e g o , ul. K r ó l e w s k a Nr . 2 9 .
1890.

Pierwotnie wielki ołtarz warszawskiej kolegiaty , ufundowany przez biskupa Jana Lubrańskiego, został przekazany przez warszawską kapitułę, być może już w początku XVII wieku kościołowi w Cegłowie. W kościele cegłowskim zachowały się płaskorzeźbione kwatery tryptyku, reprezentującego typ tak zwanego " ołtarza czterech dziewic", oraz figury w polu głównym. Natomiast malowane skrzydła przekazane w roku 1913 do Muzeum Diecezjalnego w Warszawie, przedstawiające legendę św. Jana Chrzciciela , spaliły się w 1944 r.