Lotnisko Oleśnica

Prace przy budowie lotniska ropoczeto w 1937 roku wykorzystując dawny, podmiejski hipodrom i poligon dragonów. Do 1939 roku większośc niezbędnej infrastruktury była gotowa. Lotnisko polowe z pasem trawiastym gościło u siebie około 40 samolotów w tym He - 111. Tren lotniska podzielony był na część dla bombowców i myśliwców. 1 wrzesnia 1939 do ataku na Polskę wystartowały z Olesnicy samoloty 2 dywizjonu 4 pułku bombowców Kampfgeschwader 4 "General Wever". Celami ataku były miedzy innymi Kraków, Lwów, Lublin, Radom, Dęblin. Na lotnisku w jego południowej części znajdował się także podczas wojny obóz robotników przymusowych i jeńców wojennych.  Po zakończeniu działań wojennych lotnisko trafiło w ręce Rosjan. W marcu 1945 roku lotnisko przejeła 8. Gwardyjska Dywizja Bombowa, wchodząca w skład 6. Gwardyjskiego Korpusu Bombowego a nasze wojsko przejeło je w 1955 roku jednoczesnie tworząc w Olesnicy Techniczną Oficerską Szkołę Wojsk Lotniczych. W roku 1968 ukończono asfaltowo - betonowy pas startowy o długości 2160 m i szerokości 150 m. W 1980 roku lotnisko otrzymało nowy hangar. Szkolenia na lotnisku prowadzono na 23 samolotach. FInalnie na lotnisku gościły takie maszyny:   An-2, Jak-12, TS-8 Bies, TS-11 Iskra, Ił-14, Ił-28, Lim-1/2, SB Lim-2, Lim-5, Lim-5 P, Lim-6 bis, MiG-19, MiG-21 ( F-13, PF, PFM, MF ), MiG-23, Su-7, Su-20, Su-22, SM-1, SM-2, Mi-2, Mi-4, Mi-8. Oficjalnie lotnisko przestało funkcjonować decyzją MON z 13.02.2002 roku  31.12.2002 roku wraz z rozformowaniem Centrum Szkolenia Inżynieryjno-Lotniczego.  W 2020 roku pas startowy przecieła obwodnica Olesnicy. Teren przeznaczono na inwestycje. Pozostałe obiekty infrastruktury, te które przetrwały są chronione przez firmy ochroniarskie, opłacane przez miasto.
b/h 2024