Ruchu Oporu 11

Narożna kamienica przypisana była do dzielnicy Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 267. Numer posesji był 11. Budynek został wzniesiony najprawdopodobniej w 1928 r. przez Eugena Fuldę podług projektu Alfreda Wiedermanna dla Emanuela i Klary Bergmannów (żydowskiego wyznania). Przed wybudowaniem własnej kamienicy żydowska rodzina Bergmannów wynajmowała mieszkanie na tej samej ulicy pod numerem 4. Pierwotnie Emanuel Bergmann trudnił się tokarstwem, jednak w 1925 r. otworzył fabrykę parasoli i krawatów. Warsztat znajdował się w podwórzu i nosił numer konskrypcyjny 410 (zbudowany około 1930 r.). Do Bergmannów należała również oficyna pod numerem konskrypcyjnym 457 . Po śmierci Emanuela kamienica przeszła na własność wdowy, natomiast interes przejęli synowie: Isak, Natan oraz Siegfried. W kamienicy oprócz sklepu z parasolami i krawatami mieścił się także sklep z tekstyliami Ottona Hirscha (od 1928 r.), który później został zastąpiony sklepem z konfekcją marki Ring & Zins. W opisywanej kamienicy wynajmował mieszkanie m.in. architekt Eduard David zanim wybudował sobie własną kamienicę przy ul. Bezruča

https://fotopolska.eu/97577,obiekt.html?map_z=18

. Natan jako jedyny przeżył wojnę i wrócił do Czeskiego Cieszyna. W 1946 r. wznowiło działalność stowarzyszenia „Szomre Szabos", którego był przewodniczącym. Krótko po II wś. właścicielem kamienicy był również Nathan Bergmann.