Główna 11

Narożna kamienica przypisana była do dzielnicy Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 62. Numer posesji był podwójny: dla Saskiej Kępy nr 11, zaś dla ówczesnej Hoheneggergasse nr 2. Budynek wzniesiono w 1886 r. podług planów Aloisa Jedeka z 1885 r. na działce zakupionej od Hoheneggera. Pierwszymi właścicielami byli Bertha i Eduard Goldsteinowie, którzy w 1896 r. sprzedali kamienicę za 64 tys. florenów Carlowi Bergerowi z Morawskiej Ostrawy. Carl Berger trudnił się dystrybucją piwa. W tym okresie od strony obecnej ul. Praskiej budowniczy Johann Schneider wykonał wejście do pomieszczeń handlowych. Około 1904 r. kamienica przeszła na własność Ferdinanda (księgowy) i Johanny Ringerów. Ponowna zmiana własnościowa nastąpiła w listopadzie 1905 r., wówczas właścicielami obiektu zostali Gottlieb i Charlotta Zuckermandelowie (cena kupna wynosiła 139 150 koron), którzy w 1913 r. nabyli również inną kamienicę przy Saskiej Kępie 26

http://slaskie.fotopolska.eu/52914,obiekt.html

. W narożnej kamienicy znajdowała się m.in. restauracja i kawiarnia prowadzona najpierw przez Philipinę Rebeck (w październiku 1905 r. przeszła gruntowny remont - jedna z sal nazywana była "Altbrünner Bierhalle", czyli staro-brązowa sala piwna, w której odbywały się koncerty kapeli regimentowej, a także z okazji remontu koncert kapeli Werkskapelle z huty w Trzyńcu), później zaś Emila Wallnera, Jakoba Elsnera i Josefa Tyrasa. Oprócz restauracji znajdował się tu salon fryzjerski Heleny Windholz (żydowskiego wyznania), sklep z zabawkami i galanterią Ludwiga Kleina, a także sklep z srebrem stołowym Markusa Webera. Od 1897 r. "Ogólne robotnicze stowarzyszenie kształcące" wynajmowało lokal w tzw. piwiarni berneńskiej. Lokal ten był czynny dla robotników w soboty i niedziele, kiedy można było wypożyczyć pisma robotnicze, jak również książki z biblioteki. W 1898 r. stowarzyszenie to przeniosło się do kamienicy przy Rynku pod nr 15. Na budynku od strony Saskiej Kępy umieszczona była skrzynka pocztowa. Na zapleczu znajdowały się liczne przybudówki (pralnia z 1887 r. Alois Jedeck, magazyn z 1898 r. przebudowany z pierwotnej szopy z 1886 r. Fabian Żidek, garaż samochodowy z 1939 r. przebudowany z pierwotnej lodowni z 1897 r. Wojciech Brejžek & Wilhelm Beier). Działał tam od 1893 r. kamieniarz nagrobków Isidor Kurzmann (ostatnia adnotacja jego obecności pojawia się w 1898 r. - Saska Kępa 14, natomiast pierwsza w 1893 przy ul. Hoheneggera 8). Na dziedzińcu miała się znajdować altana, w której prowadzono spotkania religijne kobiet żydowskiego wyznania. W okresie międzywojnia w kamienicy znajdował się sklep z delikatesami Alexandra Frischera, galanteria oraz zabawki prowadzona przez wdowę Ludwiga Klaina, krawcowa Helena Windholz, wyroby pończosznicze Hermanna Ziegera, sklep ze słodyczami Salomona Langweila oraz modystka Regina Rosthal. W kamienicy mieszkał m.in. Moritz Schwarz - budowniczy, który w 1932 r. obchodził 83 urodziny. Krótko po II wś. zarządcą państwowym nad mieniem Zuckermandelów została Ostrawa. W tym okresie otwarto tu sklep z produktami, które współcześnie nazywamy RTV i AGD. Sklep ten działał jeszcze po zmianie ustroju politycznego w 1989 r. Obecnie mieści się tu restauracja i bar Colors.