†

Kopernika 28

Zabudowania przypisane były do dzielnicy Brandys z numerem konskrypcyjnym 28. Numer posesji był 5, później 15 (numery dodano dopiero w okresie międzywojnia). Zespół budynków składał się z trzech obiektów mieszkalnych. Pierwsza wzmianka o zabudowaniach znajduje się w ogłoszeniu Gwiazdki Cieszyńskiej z 1867 r., w której ogłasza się publiczną licytację połowy majątku po Annie Kleinwächter. Następna wzmianka pochodzi z 1872 r., w której ówczesny właściciel Schubert pokrótce opisuje posiadłość z zamiarem jej sprzedania. Budynek mieszkalny składał się z 6 pokoi. Dwa dodatkowe budynki posiadały po dwa pokoje. Obiekty były murowane i sklepione. Według Książki Adresowej Cieszyna z 1874 r. nowym właścicielem stał się Johann Rosner - właściciel fabryki szczyp zapałek oraz cegielni (fabryka szczyp oraz cegielnia działały do mniej więcej 1902 r.). W 1878 r. Cieszyński Klub Techników (Techniker - Club in Teschen) zwiedził fabrykę zapałek (Zündholzschachteln Fabrik). Podziwiano strugarki (heblarki) do produkcji wszystkich rodzajów wiór i trocin, dalej obrabiarkę, która oczyszcza bale z kory - ponoć jedyna taka w całej Austrii, a następnie piły tarczowe i taśmowe do produkcji szczotek. Wszystkie maszyny są napędzane silnikiem parowym. Włókna drzewne produkowane są w pasmach kilkuset metrów długości, z których wytwarzane są m.in. pudełka z drewna dla tzw. Szwedzkich zapałek (Zündhölzchen). W 1884 r. w fabryce doszło do wypadku śmiertelnego. Zatrudniony 12 letni chłopiec Franz Hrabetz został porwany przez maszynę (prawa ręka) w wyniku ogromnych okaleczeń zmarł. Prasa lokalna zwracała uwagę jak jest możliwe, że zatrudnia osoby w tak niskim wieku. Johann Rosner cegielnię chciał sprzedać w 1893 r. (anons brzmi: sprzedam cegielnię z domem mieszkalnym i ogrodem). Cegłę wytwarzano maszynowo i ręcznie. W fabryce pracowało około 20 robotników. Obsługiwali liczne maszyny napędzane parą, w tym również prasy. Produkowano tu m.in. drewniane opakowania i pudełka do przechowywania serów, cykorii, różnego rodzaju mazideł itp. Wyrabiano także drewniane obcasy dla szewców oraz szczotki. Dla wytwórń octu wytwarzano pod wpływem pary specjalne deski. Produkty eksportowano do Niemiec, Belgii, Francji, Włoch, Anglii, Rosji, Szwajcarii oraz Rumunii. Odbiorcami były również liczne sklepy i przedsiębiorstwa. W 1898 r. w cegielni wybuchł pożar, który zniszczył dwie szopy. Na miejsce pożaru przyjechała najpierw straż pożarna z fabryki Kohna, następnie straż miasta i z Mostów koło Cieszyna. Podejrzewano, iż pożar ten spowodowało dziecko bawiące się z zapałkami. W 1901 r. w prasie regionalnej pojawiło się ogłoszenie na temat dzierżawy cegielni. Tereny pomiędzy ul. Krzywą i Grabińską nazywano Rosnerówka. Przed 1908 r. obiekty przeszły na własność Josefa i Jokoba Kohnów. W 1911 r. zabudowania nabył Antoni Kratki, który adaptował je na restaurację. W okresie międzywojnia były w posiadaniu Ottona Dreschera. Tu była redakcja gazety Nasz Ślązak. Do wyburzenia doszło po II wś.
W 1904 r. spadkobierca Felva Rosner wdowa bankiera Johanna Rosnera, która mieszkała przy ul. Stefanii 5 odziedziczyła dom przy ul. Stefanii 30 oraz posiadłość na Brandysie nr 38 nazwaną Sobolowicz

http://fotopolska.eu/Ostrawska_38_Cieszyn

. Znajdująca się tu fabryka przemysłu drzewnego została oszacowana na 30 tys. koron. Początkiem 1905 r. realność tą zakupiło małżeństwo Anton i Margareta Barbara Kratcy z Kończyc Wielkich.