Schron artyleryjski "Waligóra"

Schron artyleryjski "Waligóra" - dow. por. Leopold Galocz – załoga: 3 podoficerów i 11 szeregowców i kanonierów, łącznie 15 żołnierzy. Ciężki betonowy schron bojowy typu „D” – tradytor artyleryjski, jedno kondygnacyjny, uzbrojenie: 2 armaty polowe kal 76,2 mm w pancernych strzelnicach ustawione na ruchomych platformach, 1 ckm „Browning” wz. 30 kal. 7,92 mm w strzelnicy w ścianie schronu. Nie zamontowano kopuły pancernej obserwacyjno-bojowej, jedynie ułożono na schronie worki z piaskiem. Posiada wyrzutnię rakiet oświetlających, zrzutnie granatów, strzelnicę obrony wejścia oraz urządzenia do sygnalizacji świetlnej. Urządzenia wentylacyjne nie zostały zamontowane.
Schron wybudowany w okresie lipiec-sierpień 1939 r. brał czynny udział w walkach 2 września 1939 r. Załoga na rozkaz dowództwa wycofała się w nocy z 2/3 września. Widoczne ślady ostrzału – szczególnie strzelnic są wynikiem ostrzału z niewielkiej odległości podczas kręcenia przez Niemców filmu propagandowego w 1939 roku.