Osiedle Staszic przylega do dzielnic - Centrum i Reden. Od południa graniczy z Sosnowcem (dzielnica Zagórze), od wschodu otacza go las, a od północy droga krajowa 94.
Rozróżnia się Stary i Nowy Staszic, a obie nazwy pochodzą od nieistniejącej kopalni. Stary Staszic stanowi zwartą zabudowę domów indywidualnych w obrębie nieistniejącej już Huty Szkła Gospodarczego im. Stanisława Staszica (jako jedyna w Polsce produkowała balony szklane) i Spółdzielni Usług Transportowych.
Nowy Staszic to zabudowa willowa, która powstała w 1933 r. według planów Zygmunta Cieplaka i inżyniera architekta Cezarego Uthke (jedna z ulic na Staszicu nosi jego imię). Cezary Uthke był też m.in. dowódcą Gwardii Ludowej WRN w Zagłębiu, zastępcą komendanta Śląskiego Okręgu Armii Krajowej.
Osiedle powstało dla inteligencji Dąbrowy Górniczej, głównie pracujących na tych terenach inżynierów górnictwa i hutnictwa, przedstawicieli wolnych zawodów oraz urzędników. Każdy dom posiadał przydomowy ogródek, a działki budowlane miały po 1000-1100 m kw. Metraż budynku zbliżał je do zabudowy willowej (średnio 110 m kw.). Działki wyposażone były we wszystkie instalacje sanitarne i wodno-kanalizacyjne oraz energię elektryczną.
Obecnie oprócz domów pochodzących z dawnej kolonii powstało wiele nowych budynków jednorodzinnych, głównie w latach 60. i 70. minionego wieku. Po drugiej stronie drogi krajowej nr 94 znajduje się hipermarket Real, ogródki działkowe oraz kościół pw. Chrystusa Króla. W miejscu, gdzie obecnie funkcjonuje CH Real znajdowały się stawy i glinianki oraz cegielnia braci Bilewiczów. Podczas II wojny światowej Niemcy nazywali to osiedle Neue Kolonie.
