†

Dom Żołnierza

Nieistniejący dziś jednopiętrowy klasycystyczny budynek został wzniesiony przy ulicy Aleksandryjskiej (dziś Al. Solidarności) w 1903 roku i znajdował się po lewej stronie głównego wejścia do Parku Praskiego.

Przeznaczony na cele teatralne otynkowany na biało budynek posiadał widownię dysponującą około 700 miejscami na parterze. Ściany teatru były koloru bordo. Balkon podpierało siedem złoconych filarów. Przed sceną było miejsce dla 24 - osobowej orkiestry. W środku mieściła się herbaciarnia, sala wykładowa i czytelnia. Koszt budowy zamknął się sumą 25 tys. rubli.

Do 1928 roku w budynku znalazły swoją stałą siedzibę praskie teatry: "Teatr Praski" (od 1916), "Teatr Odrodzenie" (od 1925-26), działała też letnia scena "Teatru Ludowego". Odbywały się również okazjonalne pokazy filmowe.

10 października 1928 roku "Teatr Ludowy" przy Zygmuntowskiej 3 wraz z budynkiem został przekazany garnizonowi warszawskiemu i otrzymał nazwę "Dom Żołnierza Polskiego w Warszawie".

Do lutego 1929 w Domu Żołnierza wystawiono 96 przedstawień, zorganizowano 26 odczytów i 6 zabaw dla żołnierzy.

31 marca 1929 roku w odremontowanym i unowocześnionym budynku otwarto cieszące się wielką popularnością kino.

W 1930 roku obiekt został rozbudowany. Na tyłach istniejącego budynku (kosztem Parku Praskiego) powstał niewielki hotel (około 30 miejsc) i pawilon sportowy ze strzelnicą i innymi urządzeniami rekreacyjnymi.

W nowym budynku znajdował się magazyn kostiumów teatralnych i innych rekwizytów, zaś na pierwszym piętrze znajdowało się 14 pokoi dla weteranów i sierot 1863 roku, których w okresie międzywojennym otaczano wielką troską. Sędziwi powstańcy 1863 roku opiekowali się należycie Salą Tradycji, która znajdowała się w Domu Żołnierza.

W początku lat 30-tych jeszcze za życia Marszałka przed domem ustawiono na dużym cokole popiersie Józefa Piłsudskiego dłuta rzeźbiarza Jana Małety.

Aż do wybuchu II wojny światowej w Domu Żołnierza odbywały się liczne akademie z okazji świąt państwowych, w czasie których budynek był uroczyście ozdabiany.

We wrześniu 1939 roku budynek został spalony a jego wypalone mury wkrótce rozebrano.

Od 2009 roku w tym miejscu jest planowane wzniesienie nowoczesnego Praskiego Domu Kultury.

Źródło:

http://www.twoja-praga.pl/praga/dawna_praga/2557.html