Park Mickiewicza

Teren Parku Mickiewicza w Bytomiu to ok. 9 hektarów powierzchni, rozciąga się wzdłuż granicy Dzielnicy Łagiewniki i Rozbarku. Początki powstania parku sięgają lat 20-tych ubiegłego wieku. Wówczas terenem tym władali Niemcy mimo tego, że dosłownie pół kilometra w stronę południową od parku przebiegała solidnie umocniona granica polsko-niemiecka. W pierwszych latach powstania aż do wybuchu II wojny światowej park ten nazywano Parkiem Goethego. Po wojnie park otrzymał nazwę - Parku Mickiewicza. W czasach PRL parkiem zarządzała KWK Rozbark i były to najlepsze czasy tego terenu. Obecnie parkiem zarządza bytomski urząd miasta, który stara się przywrócić dawny blask parku po wielu latach zaniedbań w okresie transformacji ustrojowej. Rewitalizacja parku w latach 2010 - 2018, przyniosła poprawę wizerunku terenu parku, który pod względem zróżnicowania terenu jest jednym z najbardziej urozmaiconych parków na Śląsku. W parku znajdują się gęste lasy, naturalne stawy, rzeczka i otwarte przestrzenie. Niewątpliwie atrakcją dla oka jest pofałdowany teren wskutek prowadzonych tu dawniej podziemnych (węgiel) i odkrywkowych (glina) prac górniczych. Mimo tego, że park nie należy do okazałych powierzchniowo to w Parku Mickiewicza możemy się nawet zgubić. W zachodniej części Parku napotkamy kilka stawów i glinianek z zamuloną wręcz czerwoną wodą oraz zpadliska post-górnicze, króre w czasach PRL-u służyły jako kąpieliska. Występuje tu wiele różnorodnych gatónków ptactwa i dokuczliwych owadów. W pobliżu stawów powstały 4 tarasy widokowe i drewniany mostek. Wielka trawiasta łąka stanowi centralną część parku, gdzie na jej wchodniej części znaduje się górka z torem do zjeżdżania na sankach. Znajdziemy tu także kamienny krąg, a także niedziałająca od dłuższego czasu fontannę. Południową stroną Parku przepływa Potok Graniczny znajdujący swoje ujście w rzece Bytomce. Drzewostan parku stanowią drzewa mające nawet ponad sto lat.

Źródło; Eliza S.