Jagiellońska 54

Ten pan coś słabo czynuje społecznie.

do Mikrob: Bo ten pan chyba liczy taczki

do Mariusz Ucig: Do statystyk?

do Mikrob: Dajcie spokój, w odświętnej koszuli brać się za robotę?

do ArcB: Nie za robotę. Za Czyn.

do Mikrob: To jest różnica. Ale gość odświętnie ubrany "do czynu społecznego" raczej nie zakładał, że jakąś łopatę lub grabie w ogóle do rąk weźmie. Ten raczej miał "parcie na szkło" i tylko PR go interesował.

do ArcB: Ja do końca nie wiem, czy to jest odświętna koszula, trochę grabiami pomachać w niej można. A grabi i się świetnie prezentuje: . Na innych zdjęciach, inne osoby też raczej strojów roboczych nie mają, bo i koszulki, i kańciki. Jest może ze trzech w gumowcach i na roboczo. Ale grabią, kopią itp, byleby tę pracę ktoś uszanowała i może się to udało. A może to była niedziela, bo i w niedzielę się czyniło. A może wiedzieli, że będą fotografować.

do Mikrob: Tak na poważnie, to wiele ciekawych obiektów w PRL wybudowano w ramach "czynu społecznego", które - o dziwo - pięknie służyły właśnie społeczeństwu. Z tego co kojarzę, to tak powstał m.in. Stadion Śląski w Chorzowie - chyba największy w kraju.
Praca akordowa, znana np. z Kronik Filmowych przed każdym seansem filmowym, charakteryzowała się niesamowitym zapałem, że ... robota szła, aż się kurzyło. Robota w ramach czynu społecznego była przy tym zestawieniu "bardzo rekreacyjna", rzekłbym - leniwa. Częste przerwy, śpiewanie "Międzynarodówki" czy innych przebojów na top'ie, ogólnie: pół zabawa, pół robota.
Niektórzy "społecznicy" przychodzili się tylko "obfotografować" do jakiejś lokalnej gazety - być może będąc tego świadomymi - ubierali właśnie "odświętne koszule".

do ArcB: Ja myślę, że i przy takim grabieniu może być całkiem przyjemnie, i towarzysko, i elegancko. Czyn społeczny sam w sobie nie jest czymś złym i kto wie, czy by się teraz czasem nie przydał.

do Mikrob: Przed stanem wojennym byłem uczniem podstawówki. Nie pamiętam, czy to w ramach czynu społecznego, czy na podstawie jakiejś umowy leśniczego z dyrektorką szkoły, wszystkie "starsze klasy" (te od V do VIII) rokrocznie, w kwietniu, sadziły lasy. Było tego w sumie kilkadziesiąt hektarów. Czasem wybieram się na grzyby, albo tak sobie pochodzić po tych lasach, które pamiętam, że sadziłem.

Wiem, że na nowych osiedlach, w ramach czynu na podwórkach sadzono drzewa, krzaczki i inną roślinność, zakładano skwerki, budowano place zabaw dla dzieci i coś w rodzaju dzisiejszego "centrum rekreacyjnego", wtedy chyba pod nazwą "małpi gaj". Dzisiaj to wszystko "jest w cenie stanu deweloperskiego", o ile da się cokolwiek upchać pomiędzy wykupionymi miejscami postojowymi dla samochodów.

Dzisiaj czyn społeczny przydałby się i to w niejednym miejscu, ale ... czy to wypada? co ludzie powiedzą, że jakiemuś neokomuniście odwala? Nie no, porażka już na samym starcie :-(

do ArcB: Ksiądz ciągle woła do jakiejś roboty, czy sprzątanie kościoła, czy budowla kapliczki lub samej świątyni i nikt nie mówi, że mu odwala - przynajmniej większość ludzi.

do Mikrob: Cóż, nie można walczyć z ciągle żywymi prawami feudalizmu. To jest zbyt mocno zakorzenione w społeczeństwie - przez tysiąclecia, na tyle długo, że to już chyba w genach przechodzi z pokolenia na pokolenie. Socjaliści nie przetrwali nawet jednego wieku - to robi różnicę.

do ArcB: Jak już mówiłem, najważniejsze jest, żeby ktoś tę pracę uszanowała - my lub ktoś inny. To wtedy już całkiem inna robota.